Een van de verbazingwekkende dingen van het streamingtijdperk is dat het publiek werkelijk ongelooflijke films kan vinden die ze elders misschien niet hadden kunnen ontdekken. Toen ik in de beginjaren een tienerfilmfan was, betekende het kijken naar Koreaanse horrorfilms dat ik videotheken moest doorzoeken en de mensen die daar werkten smeekte om bepaalde titels speciaal te bestellen. Tegenwoordig zijn er echter met één druk op de knop hele bibliotheken met streaming films en televisieprogramma’s van over de hele wereld beschikbaar.
Vooral Netflix is geen flauwekul op het gebied van internationale films en tv-series. De streamer is momenteel de thuisbasis van originele films zoals Alfonso Cuarón’s Oscar-winnende ‘Roma’, de obsceen populaire dystopische Zuid-Koreaanse serie ‘Squid Game’, en, nou ja, meer K-drama’s dan waar je een stokje voor kunt steken. De dienst streamt momenteel ook de absoluut briljante en hartverscheurende Zuid-Koreaanse zombiefilm ‘Train to Busan’ uit 2016, die eerlijk gezegd een must-watch is, zelfs voor mensen die niet echt fans zijn van horror. Dat is waarschijnlijk de reden waarom het een Fresh-beoordeling van 95% heeft Rotte Tomaten en zelfs een publieksscore van 89%.
‘Squid Game’-acteur Gong Yoo schittert in ‘Train to Busan’ als Seok-woo, een door werk geobsedeerde gescheiden vader die de verjaardag van zijn jonge dochter Su-an (Kim Su-an) verprutst en ermee instemt haar mee te nemen op een treinreis naar Busan om haar moeder te zien als verontschuldiging. Helaas vindt er een zombie-uitbraak plaats terwijl het paar in de trein zit, waardoor hun toekomstige vader-dochtertijd samen verandert in een gevecht om te overleven. Dat is in een notendop wat Train to Busan tot een van de beste zombiefilms ooit maakt: het vertelt een verhaal over meer dan alleen de terreur van de ondoden.
Train to Busan is een belangrijk verhaal over levensprioriteiten… met zombies
Net als de zombiefilm van George Romero uit 1968 waarmee het allemaal begon, gebruikt ‘Night of the Living Dead’, ‘Train to Busan’ zijn zombiesetting om een verhaal over de mensheid te vertellen. Terwijl mensen die vastzitten in de trein beseffen dat ze zich nu in een situatie van leven of dood bevinden, begint alles in te storten. In plaats van samen te komen om de strijd aan te gaan met de wandelende doden, keren mensen zich tegen elkaar en komen hun verschillende vooroordelen en overtuigingen aan het licht. ‘Train to Busan’ is ook een van de snelste films vol existentiële angst die je aan deze kant van zoiets als ‘Uncut Gems’ zult tegenkomen. Tegen de tijd dat het werkelijk angstaanjagende en, toepasselijk, hartverscheurende einde van de film zich voordoet, zul je versteld staan hoe snel alles voorbij vloog.
Bovendien, zoals “Night of the Living Dead” en zijn eigen bijna perfecte minpunt van een einde“Train to Busan” laadt de horror niet op de voorgrond en begint uit te sterven. In plaats daarvan bouwt het uiteindelijk op tot een echt crescendo van terreur zijn engste scène serveren dichter bij de conclusie. En hoewel er met de dag steeds meer verrassend slimme zombiefilms verschijnen (of het nu gaat om franchisetitels als ’28 Years Later’ of indie-edelstenen als ‘Fido’), blijft ‘Train to Busan’ ongeveer tien jaar na de oorspronkelijke release een all-timer.
