De Kerkercrawler Carl Er is zojuist bevestigd dat de serie, gemaakt door (en aanvankelijk in eigen beheer uitgegeven door) auteur Matt Dinniman, een tv-aanpassing in ontwikkeling heeft bij Peacock. De nieuwe show wordt geschreven door Chris Yost, een stripboek- en film-/televisieschrijver met credits voor projecten als De Mandaloriaan En Thor: Ragnaroken zal uitvoerend geproduceerd worden door Yost, Seth McFarlane en Dinniman zelf. McFarlane’s productiebedrijf, Fuzzy Door, is verantwoordelijk voor ironische komedies zoals Ted En De Orville. Op het eerste gezicht lijkt het goed te passen in een serie met zoveel nadruk op referentiële humor en metatekstuele deconstructie.
Maar het echt interessante hier is dat een serie gebaseerd is op Kerkercrawler Carl is echt een triomf, niet alleen van een populaire fantasyserie die in een tv-programma wordt omgezet, maar van een hele stijl van RPG’s die naar de mainstream springen.
Sinds de begindagen van tabletop-gaming is de RPG een favoriete gamestijl vanwege de mogelijkheid om jezelf volledig onder te dompelen in een personage dat je vanaf de grond af aan kunt maken. Vanaf de begindagen van fysieke ervaringen zoals Kerkers en draken En Roep van Cthulhu tot het enorme succes van virtuele games zoals De oudere rollen En Baldur’s poortEr is iets inherent aantrekkelijks aan het idee om een andere persoon te worden in een groots avontuur en door een ander paar ogen met een nieuwe wereld om te gaan.
Voortbouwend op de populariteit van de traditionele RPG is er een nieuwe fictieve ervaring ontstaan die de mechanische omstandigheden van het genre combineert met het lezen van een boek: de LitRPG. In tegenstelling tot boeken die je zelf kunt kiezen, die lezers een niveau van controle geven dat op dezelfde manier functioneert als een RPG, maar toch een wereld in stand houden die ‘echt’ is in het verhaal, transporteert de LitRPG zowel de lezer als de centrale personages naar een daadwerkelijke RPG (net als het isekai-subgenre) waar ze doorheen moeten komen, compleet met een focus op nivellering en in-game statistieken (zoals intelligentie, kracht, charisma). Het genre is al meer dan tien jaar in populariteit en volume aan het stijgen, maar Kerkercrawler Carl is de meest mainstream versie van dit subgenre tot nu toe.
De Kerkercrawler Carl -serie is absoluut het grootste voorbeeld geworden van het opkomende LitRPG-genre.
Ace-boeken
De originele romans, waarvan er zeven zijn, spelen zich af in de World Dungeon, een kerkercrawl van 18 niveaus, gecreëerd uit de hulpbronnen en het puin dat is achtergelaten door de vernietiging van planeet Aarde. Carl, een voormalige Amerikaanse kustwacht, wordt gedwongen de kerker binnen te gaan (samen met de kat Donut van zijn ex-vriendin en een paar andere menselijke overlevenden) door de Borant Corporation, een buitenaards conglomeraat dat verantwoordelijk is voor de ondergang van de aarde als gevolg van de mijnbouw en het verbruik van zijn hulpbronnen. De Borant Corporation zendt de inspanningen van de overlevenden in de kerker uit als onderdeel van een intergalactische spelshow genaamd Dungeon Crawler World, waarin ‘crawlers’ moeten vechten tegen vijanden en bazen, ervaring moeten opdoen en af en toe nieuwe uitrusting moeten ontvangen uit ‘lootboxes’ die hen door kijkers thuis worden gegeven, terwijl ze er ondertussen naar streven om het laatste niveau van de kerker te bereiken.
‘Death games’-verhalen (verhalen die draaien om personages die eenvoudige ‘games’ spelen om vervolgens fatale gevolgen te ontdekken) zijn niets nieuws, maar in een post-Hongerspelenna-Klaar of niet landschap, het voelt als de beste tijd om te brengen Kerkercrawler Carl tot leven. In de kern is het een verhaal over het einde van de wereld dat wordt gegamificeerd en omgezet in entertainment, iets dat veel werken in het deathgames-genre gemeen hebben, en een sentiment dat angstaanjagend herkenbaar is voor ons huidige politieke moment.
Er is ook het feit dat aanpassingen aan videogames populairder zijn dan ooit tevoren, met enorme recente successen als The Super Mario Bros. Movie en de Fallout TV-show – wat zich niet zou kunnen vertalen in een televisieserie over videogames, vooral niet in een serie die de wensvervulling van de RPG met zo’n verbijsterende humor en verrassend existentieel gewicht ondervraagt.
Nu de LitRPG zo’n recente trend is in de uitgeverswereld, zal het interessant zijn om te zien wat een aanpassing hiervan is Kerkercrawler Carl eruit zal zien – het zal een televisieserie zijn die probeert het gevoel van een boek na te bootsen dat probeert het gevoel van het spelen van een RPG na te bootsen, wat al een onstuimig concept is, maar als het goed wordt gedaan, zou het gemakkelijk een van de meest unieke sciencefictionshows op tv kunnen worden.
