Archeologen hebben 120.000 jaar oude menselijke voetafdrukken geïdentificeerd op de oude locatie van het Alathar-meer in de Nefud-woestijn, Saoedi-Arabië. Oude menselijke artefacten ontdekt in de Nefud-woestijn tonen een lange geschiedenis van menselijke bewoning in de regio. Volgens het onderzoek gepubliceerd in Science Advances bevat de site 120.000 jaar oude menselijke voetafdrukken gevonden in Alathar (een oud meer), wat het oudste gedateerde voorbeeld van Homo sapiens op het Arabische schiereiland vormt, waardoor de tijdlijn van menselijke migratie uit Afrika wordt teruggedrongen. Tijdens het laatste interglaciaal, voordat het gebied droog werd, heette het ‘Groen Arabië’, compleet met grote meren en een overvloed aan planten- en dierenleven. Veel van de 120.000 jaar oude voetafdrukken zijn gezamenlijk ontdekt door archeologen van het Max Planck Instituut en de Saudi Heritage Authority. Deze voetafdrukken leveren het bewijs dat vroege mensen, die de systemen van de binnenlandse meren gebruikten als uitstekende leefgebieden en migratiecorridors, ongeveer 15.000 jaar samen met prehistorische olifanten en nijlpaarden leefden en migreerden, toen de klimatologische omstandigheden een goed leven en een goede migratie mogelijk maakten.
De Alathar-ontdekking: 120.000 jaar oude menselijke voetafdrukken in Saoedi-Arabië
Onderzoekers die in Alathar in de Nefud-woestijn werken, hebben oude sporen gevonden van anatomisch moderne mensen (Homo sapiens). Volgens het Science Advances (Research Journal) hebben onderzoekers van zowel het Max-Planck Instituut als het Saoedische Ministerie van Cultuur gebruik gemaakt van optisch gestimuleerde luminescentie (OSL) dateringen om een 120.000 jaar oude chronologie vast te stellen. Het vertegenwoordigt het eerste bewijs voor de aanwezigheid van moderne mensen in dit deel van de wereld, en vult effectief een aanzienlijke ruimtelijke en temporele lacune in modellen voor de verspreiding van mensachtigen.
Het fenomeen Groen-Arabië
Uit een artikel van het Max Planck Instituut blijkt dat de Nefud-woestijn ongeveer 120.000 jaar geleden een groene en natte plek was, met veel meren en overvloedige graslanden. Deze periode wordt de Laatste Interglaciale periode genoemd en werd gekenmerkt door een natter moessonseizoen, waardoor Centraal-Arabië in Groen Arabië veranderde. Deze veranderingen in het milieu creëerden nieuwe en geschikte migratieroutes, waardoor mensen en megafauna de lacustriene corridors in het binnenland over het schiereiland konden exploiteren.
Naast elkaar bestaand met prehistorische reuzen
Niet alleen bevat de vindplaats in Alathar sporen van mensen, maar er zijn ook honderden sporen van andere soorten, waaronder oude olifanten, eeuwenoude paarden en gigantische kameelachtigen (nu uitgestorven megafauna uit het Pleistoceen). Het feit dat de Alathar-site verstoken is van stenen werktuigen vertelt ons dat mensen het meer gebruikten als een ’tijdelijke drinkplaats’; daarom biedt Alathar ons een buitengewone kans om te zien hoe vroege mensen zich door een omgeving bewogen waar ze naast enorme hoeveelheden zowel Pleistoceen als moderne megafauna leefden.
Het uitdagen van het ‘out of Africa’-model
Deze ontdekking verandert de tijdlijnen die we hebben voor de vroege verspreiding van moderne mensen. Volgens het Saoedische Ministerie van Cultuur suggereert het feit dat moderne mensen ongeveer 120.000 jaar geleden in het Arabische binnenland aanwezig waren, dat Homo sapiens zich eerder en vaker uit Afrika heeft uitgebreid dan ooit werd aangenomen. Deze tentoonstelling bewijst ook dat onze voorouders niet alleen langs de kust reisden, maar ook landinwaarts konden reizen als er in een regio voldoende water en voedsel was om het menselijk leven in stand te houden.
