Luis von Ahn had zich jaren geleden ergens op een strand kunnen terugtrekken. Vooral bekend als CEO van de leerapp Duolingovond Von Ahn begin jaren 2000 de captchadie woedende online tests die mensen dwingen te bewijzen dat ze geen robots zijn. Maar nadat hij zijn creatie in 2009 aan Google had verkocht, verspilde Von Ahn geen tijd met het lanceren van zijn volgende onderneming: een bedrijf voortkomend uit zijn ervaring toen hij opgroeide in Guatemala, een bedrijf dat nu een van de meest prominente onderwijsplatforms ter wereld is.
Von Ahns moeder, een dokter, besteedde al haar extra inkomen om hem naar een privéschool te sturen, waardoor Von Ahn leermogelijkheden kreeg die de meeste lokale kinderen nooit zagen. Dat vormde op zijn beurt zijn visie op onderwijs in grimmige termen. Niet als een grote gelijkmaker voor de samenleving, maar als een kracht die de ongelijkheid vaak versterkt, tenzij iemand ingrijpt. Het is, zoals hij me in het Big Interview van deze week vertelt, de reden dat hij Duolingo ruim tien jaar geleden heeft opgericht, met als doel kwalitatief hoogstaand onderwijs zowel gratis als breed beschikbaar te maken. Tegenwoordig bereikt het bedrijf meer dan 130 miljoen gebruikers wereldwijdvan immigranten die nieuwe talen leren tot beroemdheden zoals George Clooney.
Ongelijkheid heeft Von Ahn misschien geïnspireerd, maar zijn bedrijf staat nu centraal in een ander gesprek: kunstmatige intelligentie. Als AI verandert snel de manier waarop mensen leren, hoe bedrijven functioneren en hoe werknemers over hun waarde nadenken. Ik vroeg me af hoe dit Duolingo’s eigen innerlijke werking, uitbreidingsplannen en mogelijk de duurzaamheid op de lange termijn beïnvloedde. Als AI zo ongeveer alles kan vertalen, op welk medium dan ook, en gemakkelijk gesprekken kan simuleren, lesplannen kan genereren en instructies kan personaliseren… heeft de wereld Duolingo dan nog steeds nodig?
Von Ahn is in zijn visie ondubbelzinnig: Duolingo profiteert niet alleen al van generatieve AI, zegt hij, maar mensen zullen blijven genieten van de mogelijkheid om nieuwe dingen te leren met behulp van de gegamificeerde, motiverende aanpak. In ons gesprek vertelt hij over het opbouwen van een missiegedreven bedrijf binnen de beperkingen van Wall Street, waarom hij het niet erg vindt dat de aandelenkoers van het bedrijf daalt, en waarom Duolingo gebruikers kan laten leren op manieren die AI niet kan.
Dit interview is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
KATIE DRUMMOND: Luis von Ahn, welkom bij The Big Interview.
LUIS VON AHN: Bedankt dat je mij hebt.
We beginnen deze gesprekken altijd met een paar korte vragen, zoals een warming-up voor je brein. Ben je klaar?
Zeker.
Wat is de taal die je heel graag zou willen leren, maar waar je nog niet aan toe bent gekomen?
Zweeds. Ik ben het aan het leren, maar ik moet er nog beter in worden. Mijn vrouw is Zweeds.
Dat is een goede reden. Je kunt daar beter mee aan de slag gaan.
Ik ben ermee bezig.
Welke taak zou AI volgens jou nooit moeten doen?
Veel banen. Ik denk dat alles waar mensen geïnspireerd moeten worden, zoals leraren. Mensen moeten geïnspireerd worden. Het is nogal moeilijk om geïnspireerd te raken door AI.
Ik ben het ermee eens. Ik denk dat AI een beetje een inspiratieprobleem heeft. U was 28 toen u de ‘geniale’ beurs van MacArthur ontving. Wat heb je met het geld gedaan?
Ik heb het op de bank gezet. Ik was erg blij dat te hebben ontvangen. Ik ben erg trots. Maar ja, ik heb het eigenlijk op de bank gezet. Uiteindelijk is dat waarschijnlijk besteed aan het opzetten van dingen voor Duolingo.
Welke taal heeft de meest belachelijke grammaticaregels?
Fins en Hongaars zijn behoorlijk moeilijk om te leren en hebben vreemde regels. Maar over het algemeen weet ik niet of het om belachelijkheid gaat. Het is over het algemeen zo dat talen die ver van je moedertaal verwijderd zijn gewoon belachelijk en raar aanvoelen.
