Mary Beth Hurt, een Tony Award-genomineerde acteur die verscheen in films als ‘Interiors’, ‘The World Volgens Garp’ en ‘The Age of Innocence’, is overleden. Ze was 79.
Hurt overleed zaterdag van De ziekte van Alzheimermaakte haar dochter Molly Schrader zondag bekend in een Instagram-post. Hurt’s echtgenoot, Oscar-genomineerde filmmaker Paul Schrader, bevestigd aan de Hollywood-verslaggever dat ze stierf in een woonzorgcentrum in Jersey City, NJ. In 2015 werd bij haar de ziekte van Alzheimer vastgesteld.
“Ze was een actrice, een vrouw, een zus, een moeder, een tante, een vriendin, en ze nam al die rollen met gratie en vriendelijke wreedheid op zich”, schreef Molly Schrader in haar na. “Hoewel we rouwen, biedt het enige troost te weten dat ze niet langer lijdt en in vrede herenigd is met haar zussen.”
Hurt maakte haar podiumdebuut in New York in 1973 in een off-Broadway-productie van ‘As You Like It’, volgens Affiche. Ze maakte haar Broadway-debuut in 1974 en verscheen in korte producties van ‘Love for Love’ en ‘The Rules of the Game’. Ze verscheen in de loop van haar carrière in totaal 15 Broadway-producties.
Terwijl Hurt de vertelde New York Times In 1989 dat ze tevreden was met haar carrière, zei ze ook dat “er niet al te veel beloning is” voor theater doen in New York.
‘Je kunt er niet van leven’, zei ze tegen de outlet. “Ik ben blij met mijn carrière, maar die is heel moeilijk vol te houden. Ik zing niet. Ik kan geen musicals maken. De enige manier waarop ik de kost kan verdienen met theater is op Broadway. En het is een vreselijke situatie. Er zijn niet veel gewone toneelstukken op Broadway. En Broadway heeft gewone toneelstukken nodig. Ze bieden een speciale stem die niet verstild mag worden.”
Ze verdiende haar eerste Nominatie Tony Award in 1976 voor de rol van Rose Trelawny in Arthur Wing Pinero’s ‘Trelawny of the ‘Wells’. Hurt’s twee andere nominaties waren voor haar rollen in Beth Henley’s ‘Crimes of the Heart’ (1982) en Michael Frayn’s ‘Benefactors’ (1986).
Hurt maakte haar filmdebuut in Woody Allen’s drama ‘Interiors’ uit 1978, waarin ze de richtingloze aspirant-kunstenaar Joey portretteerde tegenover haar meer succesvolle broers en zussen Renata en Flyn, gespeeld door respectievelijk Diane Keaton en Kristin Griffith. Haar optreden leverde haar een BAFTA-nominatie op.
In “The World Volgens Garp” (1982) speelde Hurt Helen Holm, de uiteindelijke echtgenote van Robin Williams’ titulair TS Garp. Ze verscheen ook in Martin Scorsese’s bewerking van Edith Whartons “The Age of Innocence” (1993) en in “Light Sleeper” (1992) en “Affliction” (1997) van haar man Paul Schrader.
Hurt, geboren als Mary Beth Supinger in Marshalltown, Iowa, op 25 september 1946, studeerde drama aan de Universiteit van Iowa voordat hij afstudeerde aan de New York University Tisch School of the Arts. Ze trouwde met acteur Willem Pijn in 1971 en nam zijn naam aan voordat ze in 1982 scheidden. Ze trouwde in 1983 met Schrader, die ze via een publicist ontmoette.
‘Mary Beth heeft mij gered’, zei Schrader, die open was over zijn problemen met drugs en alcohol in de jaren tachtig. New Yorker in 2023. Nadat ze haar in 2019 naar een zorginstelling had overgebracht na de diagnose van Alzheimer, verhuisde Schrader Hurt tijdens de pandemie terug naar hun huis aan het meer in New York, waar hij een kas voor haar had gebouwd omdat ze van tuinieren hield.
Een van Hurts babysitters uit de kindertijd was Jean Seberg, geboren in Marshalltown, een kennis van de familie die later de hoofdrol zou spelen in films als Jean-Luc Godard’s “Ademloos” En van Otto Preminger “St. Joan” eerder haar tragische dood in 1979. Hurt speelde Seberg, in voice-over, in Mark Rappaports “From the Journals of Jean Seberg” (1995).
David Hare, die Hurt regisseerde in ‘The Secret Rapture’, beschreef haar in 1989 in de New York Times als ‘een prima ensemble-actrice’.
“Ze heeft het beste van de Engelse en het beste van de Amerikaanse tradities”, vertelde Hare aan de outlet. “Wat Engelse acteurs kenmerkt, is dat ze met een centje kunnen draaien – er is technisch gezien niets dat ze niet kunnen. Ze zijn soepel, net als muzikanten, en vanuit de technische faciliteit verkrijgen ze vrijheid. En in het geval van Mary Beth is er een soort improvisatorische gave, een bereidheid om de uitvoering elke keer weer fris te maken.”
Hurt laat haar man en twee kinderen, Molly en Sam, achter.
