De meningen in dit artikel zijn die van de auteur en vertegenwoordigen op geen enkele manier de redactionele positie van Euronews.
Gisterochtend vroeg mijn negenjarige dochter mij of ik wist dat er op haar (joodse) school terreuroefeningen worden gehouden. Kalm legde ze uit hoe kinderen beschrijven hoe ze de dag doorbrachten, hoe ze zich in absolute stilte onder hun bureau verstopten. Studeren achter barricades, kogelvrije deuren en ramen: de permanente architectuur van het Joodse leven in het Westen. Met gewapende bewakers – Duitse politie en Joods/Israëlische particuliere beveiliging.
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE
Enkele dagen geleden werd een joodse school in Amsterdam gebombardeerd. Stuur uw kind hierna naar school. Dit is geen hysterie. Dit is maar een gewone dag. Welke andere groep kinderen in het Westen voert standaard terreuroefeningen uit? Geen lockdown-oefeningen, maar terreuroefeningen.
Het onderscheid is belangrijk. Een lockdown-oefening is gericht tegen een generieke dreiging. Een terreuroefening is gebaseerd op een specifieke vijand die deze kinderen wil vermoorden vanwege wie ze zijn. Het barricaderen van Joodse instellingen is zo’n norm dat het onzichtbaar is geworden.
Joden hebben een parallelle architectuur van het dagelijks leven
Mijn christelijke vrienden zien het niet echt. Hoe Europese joden een parallelle architectuur van het dagelijks leven hebben. Een reeks berekeningen, aanpassingen en risicobeoordelingen. Niet uit paranoia, maar uit de realiteit.
De taxi, de straat
Joods leven in het Westen – 2026: Op een avond in Berlijn hoorde een taxichauffeur ons Hebreeuws spreken en zette zonder een woord te zeggen zijn scherm aan en vulde de achterbank met een video-uitzending van Hezbollah. Een boodschap, in stilte afgeleverd.
In januari 2026 werd een rabbijn die door Queens liep, geslagen op de Holocaust Remembrance Day. In februari 2026 werd een dertienjarig Joods meisje in Parijs geslagen door jongens die hoorden dat ze Joods was.
In maart 2026 werden twee Israëli’s buiten een restaurant in San Jose in elkaar geslagen door mannen die riepen: ‘Knoei niet met Iran.’ Bijna al mijn Joodse vrienden in Europa veranderden hun naam in hun Uber- of bezorgapps.
Verander nu je naam in Uber in een Joodse naam en bestel ’s nachts een rit.
De dokter
In februari 2025 verschenen twee verpleegsters in een ziekenhuis in Sydney in een video waarin ze opschepten dat ze vanaf hun afdeling al “Israëliërs naar de hel hadden gestuurd”. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek naar een Nederlandse verpleegster omdat ze dreigt dodelijke injecties toe te dienen aan Israëlische patiënten.
In 2025 noteerde een Belgische arts ‘Joods (Israëlisch)’ als medische diagnose in het dossier van een negenjarig meisje. Als je naar de tandarts gaat, ben je bang voor pijn, als joden naar de tandarts gaan, zijn ze bang nooit meer uit de algehele narcose te ontwaken.
Het restaurant, de winkel, het vliegtuig
In juli 2025 kregen drie Israëlische muzikanten te horen dat ze een pizzeria in de Joodse wijk van Wenen moesten verlaten nadat ze Hebreeuws hadden gesproken. Diezelfde maand werden tweeënvijftig Frans-Joodse kinderen van een vlucht in Valencia gehaald nadat ze in het Hebreeuws hadden gezongen.
In januari 2026 publiceerde een collectief in Barcelona een interactieve kaart van 152 scholen, bedrijven en organisaties in Joodse handen in Catalonië, met de titel “de zionistische economie”. Ga nu op een date of start een bedrijf in deze realiteit.
Het huis
Een joods gezin in een buitenwijk van Parijs ontdekte dat hun dienstmeisje wekenlang hun wijn, sap, whisky, pasta en cosmetica had vergiftigd. Bij zijn arrestatie zei de verzorger tegen de politie: Ze hebben geld en macht. Ik had nooit voor een Jood hoeven werken.
Geniet nu van uw ochtendkoffie.
De synagoge, de school, het gemeenschapscentrum
Een paar weken geleden namen we onze dochter mee naar een kinderspel in het Hebreeuws, we registreerden ons online en kregen pas op de dag van het evenement een e-mail met het adres, waar we werden verwelkomd door een undercover bewaker.
In oktober 2025 ramde een chauffeur een menigte buiten een synagoge in Manchester op Jom Kipoer en begon met steken – twee doden.
In december 2025 werden vijftien mensen vermoord tijdens een Chanoeka-viering in Australië.
Alleen al in maart 2026: een synagoge gebombardeerd in België, één in brand gestoken in Rotterdam, een joodse school gebombardeerd in Amsterdam, drie synagogen beschoten in Toronto, een auto ingereden in een synagoge in Michigan met 140 kinderen erin.
De gemiddelde Joodse instelling in Europa heeft meer barricades en gewapende beveiliging dan de meeste overheidsgebouwen. Vorige week werd het Belgische leger in Antwerpen ingezet om Joodse scholen en synagogen te beschermen. Laat die laatste zin even bezinken.
Als Europese Jood leef je je leven in de wetenschap dat je een doelwit bent
Al deze incidenten zijn niet uitzonderlijk. Ze vormen een fractie van wat er de afgelopen achttien maanden is gedocumenteerd, op alle terreinen van het dagelijks leven. Als Europese Jood leef je je leven in de wetenschap dat je een doelwit bent.
Thuis, in uw koffieshop, buurthuis, gebedshuis. Je denkt twee keer na waar je moet eten of waar je een taxi moet nemen. Welke arts behandelt u, waar gaat uw kind naar school?
Wanneer je aan boord van een El-Al-vliegtuig stapt, altijd bij de meest afgelegen poort, omringd door machinegeweren, vliegtuigen bewaakt door een gepantserde personeelscarrier, en hoop dat je geen deel gaat uitmaken van de statistiek.
Geen bescherming, maar beheerde verlating
Er is – in alle kanselarijen in het Westen – berekend dat een echte confrontatie met antisemieten politieke kosten met zich meebrengt die te hoog zijn om te betalen. De kosten worden dus doorberekend aan de Joodse gemeenschappen: waar scholen op militaire buitenposten lijken. Niemand vindt het echt vreemd meer.
Het is. Een continent dat tachtig jaar heeft besteed aan het bouwen van monumenten voor Joodse slachtoffers kan het niet veilig maken voor een levend Joods kind om Hebreeuws te spreken in een taxi.
Het bekritiseren van de Joodse en Israëlische zelfverdediging is modieuzer. Ik beschuldig. Niet alleen uit boosaardigheid, maar uit lafheid.
Van de bewuste keuze om de Joodse angst te beheersen in plaats van de confrontatie aan te gaan met islamitische of linkse en rechtse antisemieten. Met het bouwen van prachtige gedenktekens voor de Joden heb je in het verleden gefaald, terwijl je deze week, nu, morgen faalde – Joden die vandaag nog leven.
Wat kan Europa morgenochtend doen?
Wat kan Europa morgenochtend doen? De onmiddellijke stap zou grote wetswijzigingen moeten zijn. Iedereen van welk land of welke religie dan ook die naar Europa emigreert, alleen om het rechtssysteem als Trojaans paard te gebruiken en racisme, geweld en terreur te bevorderen, of in het geval van Duitsland bijvoorbeeld in strijd met de Duitse grondwet handelt, moet zonder enige bureaucratie en razendsnel naar zijn land van herkomst worden gedeporteerd. Immigreren naar Europa is een voorrecht en geen recht.
Ten tweede zijn Joodse levens belangrijker dan de De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) rechten van extremistische organisaties. Een grootschalige EU-brede operatie om antisemitische organisaties in kaart te brengen, te ontmantelen en te bestraffen.
Opnieuw zonder bureaucratie en versnelde procedures. Omdat radicalen ons rechtssysteem als wapen tegen ons gebruiken.
Er is een politieke ruggengraat nodig
Massale onderwijsherziening, nultolerantie voor antisemitisme. Geen donaties van autocratische landen of organisaties. Van kleuterschool tot universiteit.
En het allerbelangrijkste: in plaats van gewapende politie, leger en inlichtingendiensten te sturen om Joodse buurten te ‘beschermen’, stuur ze dan naar antisemieten en radicalen waar ze wonen. Alles wat minder is, is een zelfleugen die liever een ‘Stolperstein’-herinneringssteen voor mijn overleden dochter zal plaatsen dan actief haar moord te voorkomen door de bron aan te vallen.
Ja, dit kan onaangenaam zijn, het vergt een politieke ruggengraat en een eerlijk antwoord op de vragen: wie zijn de aanvallers? Waar komen ze vandaan? Waarom is er de afgelopen tien jaar sprake van een enorme toename van anti-Joodse aanvallen?
Totdat je dat kunt beantwoorden, bespaar me met je ‘bescherming’ en je postume uitspraken, je kunt tegen jezelf liegen, maar stop in ieder geval met liegen tegen ons. Dat is uw aanklacht. Mijn dochter is het bewijs. Ze zal veilig worden bewaard. Met of ondanks jou. Nooit meer is een leugen.
Avital Sahar is een Israëlische strategisch adviseur die in Berlijn woont. Hij heeft met Israëlische en Europese functionarissen samengewerkt op het gebied van nationale veiligheid en veerkracht.
