De vergadering duurde lang, dus iemand zei wat ze altijd zeggen: “laten we dit offline halen.”
Voor Kristal Graylinwerd die zinsnede – holle bedrijfsafkorting voor een uitgesteld, niet opgelost probleem – iets heel anders.
Ze heeft het ook daadwerkelijk gedaan.
Graylin, een voormalige productmanager van Microsoft, en haar studievriend, Lucy Kongeen auditor bij EY, keken beiden toe hoe hun bedrijfstakken zich haastten om te automatiseren en het personeelsbestand te verminderen. Ze reageerden door te wedden op het enige waarvan ze dachten dat AI het niet kon reproduceren: iemand een drankje geven en het gezicht van die persoon zien oplichten.
Het resultaat is Offline Koffie Co.een nieuw café in de wijk Capitol Hill in Seattle dat vorige maand werd geopend, gebaseerd op de Chinese cafécultuur vanwege zijn menu en esthetiek, leunend op de ‘derde plaats’ en dient als een doelbewust vertrek uit de zakenwereld die beide oprichters achter zich hebben gelaten.
In een stad vol technologie en koffie is het onwaarschijnlijk dat Graylin en Kong een café runnen. Geen van beiden had professioneel als barista gewerkt, afgezien van het bedienen van hun thuismachines en het organiseren van caféfeestjes in appartementen met vrienden. Eén daarvan was het monitoren van de gezondheid van het Azure-cloudplatform van Microsoft. De andere controleerde de boeken van Amazon bij EY.
“Sommige mensen met wie we spraken zeiden: ‘Jullie hebben niets te maken met het openen van een koffieshop. Jullie zijn nog nooit een barista geweest of hebben nog nooit een voedingsbedrijf gehad. Waarom denk je dat je gewoon je baan kunt opzeggen en een café kunt openen’,’ zei Graylin, eraan toevoegend dat het een ‘eerlijke zorg’ is.
Graylin, vrienden sinds hun dagen aan de Universiteit van Washington, zei dat zij en Kong jarenlang grapjes maakten over het café-idee, maar het pas afgelopen april serieus begonnen te nemen. Ze dachten na over wat het zou betekenen om een vast inkomen op te geven en een huurcontract te tekenen voor een winkelruimte.
“Toen ik hierop inging, was het niet zo van: ‘we haten onze banen zo erg dat we willen ontsnappen en iets heel anders willen doen'”, zei Graylin. “We wisten dat het riskant zou zijn, maar we wisten dat het doormaken van deze ervaring ons op een manier zou veranderen dat we niet iemand zouden kunnen betalen om het ons te leren.”
Ze kregen afgelopen juli de sleutels van 711 Bellevue Ave E. en stopten in augustus met hun baan. Maandenlang hebben ze gewerkt aan het uitbouwen van de ruimte, het toevoegen van hun designaccenten met lichte houten afwerkingen, een betegelde hoofdbar en kringloopmeubilair voordat het in februari werd geopend. Het menu is opgebouwd rond bloemensiropen en smaakcombinaties die Graylin en Kong meebrachten van reizen naar China – café-ingrediënten waarvan ze zei dat ze moeilijker te vinden zijn in Seattle.
‘Het voelt gek,’ zei Graylin. “Ik heb de eerste week dat we open waren vijf of meer keer gehuild, omdat ik zo gestresseerd was, maar ik was ook zo blij om alle mensen hier te zien.”
Vrienden zijn op bezoek geweest, anderen werken op laptops in het café en buren maken van Offline een regelmatige stop tijdens hun hondenwandelingen. Graylin zei dat het cool is om deel uit te maken van iemands routine.
Maar de sprong van technologie naar koffie ging niet alleen over het ontsnappen aan de sleur van het bedrijfsleven. Het blijkt, zei Graylin, dat haar werk als productmanager haar op meer voorbereidde dan ze had verwacht.
Onderhandelen over contracten, mensen aansturen, lastige klanten de-escaleren, weten hoe je prioriteiten moet stellen: het werd allemaal overgedragen. Dat gold ook voor de troost met AI-tools, waar zij en Kong op hebben geleund om kennislacunes te dichten, of het nu gaat om het onderzoeken van apparatuur, het navigeren door juridische vragen of het schatten van de kosten voordat er een expert wordt ingeschakeld.
Maar het was ook AI, en wat ze het zag doen met de mensen om haar heen bij Microsoft, die haar hielp de deur uit te duwen.
“De nadruk lag zoveel op de vraag: hoe kunnen we AI tien keer zo goed inzetten en de impact van ontslagen opvangen om te voorkomen dat we inkomsten mislopen”, aldus Graylin. “In plaats van: hoe gaat het met iedereen in het team met al deze ontslagen? Hoe kunnen we (AI) gebruiken om de balans tussen werk en privéleven in het team te verbeteren?”
Het café, zei ze, voelde als een antwoord op die vraag – een doelbewuste gok op wat volgens haar de voortschrijdende technologie niet kan bereiken.
“AI is goed voor het automatiseren van dingen die echt vervelend en onaangenaam zijn”, zegt ze. “Maar sociale interacties – dat zijn dingen die niet versneld hoeven te worden.”
