Vrouwen bij No Kings-protesten stellen zich kandidaat voor hun ambt in 2026

Kendra Sullivan was eind oktober in de hut van haar familie in de regio Allegheny Highlands, ‘en was net van plan een rustig plattelandsweekend te houden.’ Maar de hut heeft internet, dus er bleven berichten over haar binnenkomen eenvrouwelijke No Kings-demonstratie het voorgaande weekend in Beckley, West Virginia.

“Dat weekend was waanzinnig”, zei ze. “Mijn vader zei die ochtend: ‘Je bent op het nieuws!’ Ook al waren we erg geïsoleerd, we werden gebombardeerd met: ‘Kendra is nu beroemd!’”

Haar tante in Anchorage sms’te zelfs om Sullivan te laten weten dat het nieuws over haar protest Alaska had bereikt.

Na een wervelende drie maanden diende Sullivan in januari het papierwerk in om zich kandidaat te stellen voor plaatsen in de uitvoerende comités van de Democratische Partij in West Virginia en in Harrison County, waar ze woont.

Sullivan was een van de bijna 7 miljoen mensen die op 18 oktober 2025 zo’n 2.700 No Kings-protesten bijwoonden. Onafhankelijke schattingen bevestigden dat dit het grootste eendaagse protest in de Amerikaanse geschiedenis was. De organisatoren van No Kings hopen dat record zaterdag te verbreken, wanneer er meer dan 3.000 evenementen gepland zijn in alle 50 staten en het District of Columbia, met een hoofdevenement in Minneapolis.

De No Kings-beweging is jong en disproportioneel door vrouwen georganiseerd. Het oktoberprotest was de tweede nationale mobilisatie die volgde één in junitoen de belangrijkste gebeurtenis in Philadelphia er een was van 2.100 mensen die ruim 5 miljoen mensen op de been brachten om zich op zijn verjaardag tegen president Donald Trump te verzetten. Sinds de dagen van Geen Koningen begonnen, Waarnemers hebben zich dat afgevraagd of het mobiliseren van mensen om te protesteren in de straten tot kan leiden blijvende, maatschappelijke verandering.

Vroeg anekdotisch bewijs suggereert dat deelname aan No Kings-evenementen de vrouwen die deze organiseren motiveert om na te denken over wat ze kunnen doen om de democratie in hun land te ondersteunen. Sommigen, zoals Sullivan, hebben besloten zich kandidaat te stellen: zij zal op 12 mei deelnemen aan de voorverkiezingen in West Virginia. Het is een soortgelijke, maar versterkte en geografisch verspreide, dynamiek als de toestroom van vrouwen die zich kandidaat stelden voor een ambt na de eerste Vrouwenmars begin 2017.

‘Ik ben tot op zekere hoogte altijd politiek geëngageerd geweest, maar ik had er nooit aan gedacht om me kandidaat te stellen voor een verkozen ambt,’ zei Sullivan.

Na de 19e verhaal over haar eenvrouwsprotestSullivan kreeg telefoontjes van partijleiders. Ze sprak op een bijeenkomst van Democratische vrouwen; vervolgens naar een afdeling van de groep Drinking Liberally, onderdeel van de koepelorganisatie Living Liberally. Ze onderzocht het politieke landschap om te beslissen waar zij het grootste verschil zou kunnen maken in een staat waar Trump in 2024 bijna 70 procent van de stemmen won en de Republikeinen een supermeerderheid hebben in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. Ze vestigde zich in de partijcommissies.

“Het spelen van een rol daar zou een manier zijn om de Democratische Partij te helpen hergroeien en ervoor te zorgen dat er aandacht is voor gezinnen, werkende gezinnen en vrouwen, want zelfs (onder) de Democraten die we nu in de wetgevende macht hebben, zijn er slechts twee vrouwen”, legt Sullivan uit, een onderwijzeres en moeder van een zevenjarige zoon.

Amanda Litman, mede-oprichter en president van Run For Something, een groep die jonge progressieve kandidaten rekruteert en ondersteunt die strijden voor staats- en lokale ambten, zei dat er zelfs in vergelijking met de eerste termijn van Trump een opmerkelijke toename is in het aantal mensen dat geïnteresseerd is om zich kandidaat te stellen voor een ambt.

“Vorig jaar hadden we 80.000 aanmeldingen om ons verkiesbaar te stellen – dat is meer dan tijdens de hele eerste termijn van Trump. Vervolgens hadden we er in de eerste tien weken van dit jaar nog eens 5.000”, zei Litman.

Hoewel het grootste aantal kandidaten zich in de dichtstbevolkte staten bevindt, zei Litman dat er “veel meer plattelandsmensen zijn geweest dan we hadden verwacht”, en dit weerspiegelt een reeks prioriteiten onder potentiële Democratische kandidaten die sinds Trumps eerste ambtstermijn zijn verschoven.

“Wat we hoorden was anders: ‘Ik ben de Democratische Partij beu. Ik ben het beu om te horen dat ik op mijn beurt moet wachten'”, zei Litman. “We horen ook veel: ‘De Democraten zijn niet geweest waar ik ben, ze weten niet hoe het is om in mijn schoenen te staan.’”

“Trump is het water waarin ze zwemmen, maar hij is niet het aas”, voegde ze eraan toe.

Run for Something is niet aangesloten bij No Kings, maar sommige van de door de organisatie goedgekeurde kandidaten dit jaar komen uit de beweging. Twee zijn Katrina Manetta in het politiek swingende Macomb County in Michigan En Leila Staton in het noorden van centraal Iowadie beiden hoofdstukken van Indivisible oprichtten, een nationale progressieve beweging die in 2016 door voormalige congresmedewerkers werd opgericht om vreedzame oppositie tegen het presidentschap van Trump te organiseren. Omdat Indivisible een nationale partner is in de leiderloze No Kings-beweging, gingen Manetta en Staton door met het organiseren van No Kings-evenementen in hun gemeenschappen. Beiden zijn nu kandidaat voor zetels in hun respectievelijke staatshuizen.

Manetta, een 31-jarige server die is geboren en getogen in het district waar ze actief is, vertelde The 19th dat ze “er kapot van was” na de presidentsverkiezingen van 2024. Ze herinnert zich dat ze googlede op ‘wat nu’ en een ondeelbare ontmoeting vond in een nabijgelegen gemeenschap. Ze ging en richtte vervolgens een afdeling op in haar eigen buurt. Hun eerste ontmoeting in een koffieshop trok vijf mensen – het aantal Indivisible suggereert dat een potentiële organisator in eerste instantie van plan was zich te verzamelen. De tweede, in de kelder van het huis dat Manetta met haar moeder deelt, trok 10.

“Nu komen er elke maand consequent meer dan 100 mensen naar onze bijeenkomsten. Het bewijst dat we begrijpen waar mensen naar op zoek zijn: ze willen beweging, ze willen actie, ze willen strijd – en ze zien niet dat de Democraten momenteel vechten”, zei Manetta.

Manetta liet haar plan varen om rechten te studeren en besloot zich kandidaat te stellen. Zij lees het boek van Litman. Ze werd gerekruteerd door de Leiderschapsacademie van de Grote Meren, die sinds 2013 vooruitstrevende kandidaten opleidt. Ze zal waarschijnlijk de voorverkiezingen in Michigan in augustus overleven en in november de strijd aangaan met de zittende Republikeinse vertegenwoordiger van de Republikeinse Partij, Ron Robinson, die in 2024 het district met 53 procent van de stemmen omdraaide.

“Vanwege het werk dat we doen, weet ik wat er nodig is om op dit gebied te winnen, om ervoor te zorgen dat de Democraten naar de stembus komen om te stemmen. Ik had het gevoel dat ik dit jaar de beste kans zou hebben om de zetel om te draaien”, zei ze.

Staton, in Iowa, doorliep een soortgelijk traject. De 22-jarige met een achtergrond die pleitte voor slachtoffers van seksueel geweld uit hun jeugd, zei dat zij en haar familie na de verkiezingen van 2024 “echt ontsteld” waren over het verlies van de toenmalige vice-president Kamala Harris aan Trump. Ze hadden contact opgenomen met hun lokale en provinciale organisaties van de Democratische Partij met de vraag hoe ze konden helpen – misschien door aan de deur te kloppen of te werven – maar hadden geen antwoord gekregen. In de nasleep keken ze “naar dingen die we konden doen om een ​​gemeenschap op te bouwen van mensen die gelijkgestemd waren en die gewoon beter wilden”, zei Staton.

Statons familie kwam Indivisible tegen. Ze stelden zich tot doel vijf mensen te vinden en een kleine groep te vormen “zodat we konden praten over alle slechte dingen die er gebeurden.” Binnen een paar maanden groeide de Insufferable Wenches of Iowa, de groep opgericht door Staton en haar moeder, uit tot 450 mensen. Ze ontmoeten elkaar vaak online, zodat Iowans overal in de staat kunnen deelnemen en wederzijdse hulpprogramma’s kunnen uitvoeren ten behoeve van hun lokale gemeenschappen. De brutale T-shirtleverancier Raygun uit het Midwesten heeft een “Iowa heeft onuitstaanbare meiden nodig“shirt dat geld inzamelt voor hun inspanningen. Staton realiseerde zich bij onderzoek naar de staatswetgeving dat haar Republikeinse staatsvertegenwoordiger voor twee ambtstermijnen, Joshua Meggers, geen tegenstand had.

‘Vaak ben jij de persoon naar wie je op zoek bent,’ zei Staton. “Ik besloot afgelopen mei dat ik dit ging doen en sindsdien heb ik elk weekend op de deur geklopt.”

Staton heeft geen tegenstand in de Democratische voorverkiezingen – maar ze weet dat de overwinning in de provincies waar Trump in 2024 met 35 tot 40 punten won, in november moeilijk zal zijn voor een Democratische nieuwkomer slechts twee jaar later. Toen ze voor het eerst besloot het te proberen, ‘dacht ze niet dat er enige kans op succes zou zijn’, zei ze.

“Maar nadat ik steeds meer betrokken raakte bij mijn gemeenschap en luisterde naar mensen en waar ze zich zorgen over maakten, kwam ik tot de samenvatting dat iedereen zich zorgen maakt over dezelfde dingen, de Republikein of Democraat achter je naam doet er niet toe,” zei ze.

“Ik maak me niet echt zorgen over de manier waarop de Republikeinen in het district hebben gewonnen; ik denk dat dit het moment is waarop mensen op zoek zijn naar iets anders, want dit werkt niet”, voegde Staton eraan toe.