Bij kunstenaar Xingzi GuIn de dromerige schilderijen verschijnen mensen als door een beslagen raam. Ze loungen in een hangmat, fietsen met zijn tweeën, steken elkaars sigaretten op, hun hoofden dicht tegen elkaar aan. Op één schilderij zit iemand achter een naaimachine, terwijl een figuur met een plant in de deuropening blijft hangen. Kleuren versmelten en sijpelen in elkaar over, als een droom.
“De mensen die verschijnen zijn meestal afkomstig uit films en foto’s die ik online zie of willekeurige foto’s van vrienden. Meestal is het liefde op het eerste gezicht; als ik iemand zie die ik leuk vind, is het een natuurlijke impuls om die persoon te willen schilderen”, vertelt Xingzi me in een café onder het genot van gloeiend hete kurkumathee. “Het gaat in eerste instantie om de visuele aantrekkingskracht en er zit later een soort verborgen boodschap achter”, vervolgen ze. Ze schilderen een wereld waarin ze willen bestaan.
Oorspronkelijk afkomstig uit Nanjing, China, en nu werkend vanuit een studio in Dumbo in Brooklyn, waar het terrein vijandig kan zijn en de mensen soms bruusk, creëren ze een universum waar tedere aanrakingen blijven hangen en het landschap zacht is. Zij delen: “Ik wil mijn eigen manieren kunnen vinden om met verschillende technieken te werken – uit het Oosten en het Westen. Het is zeker nuttig om te kijken naar de kracht van de natuur en bloemen, dit soort klassieke ideeën. Maar als ik een tiener op een fiets schilder, is dit een heel modern onderwerp en ik moet mijn eigen manieren vinden om die dingen te schilderen.” Het resultaat is een oproer van emoties, alsof de jeugd door je vingers glipt.
Fotografie met dank aan Xingzi Gu.
