Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
1978 De vreemde klus is een komedie vol fouten over een man die een conciërge inhuurt om hem te vermoorden omdat hij een te lafaard is om zijn eigen leven te beëindigen. Het is een slapstick-inspanning geschreven door Graham Chapman die veel grappiger is dan de kritische reputatie doet vermoeden, en aan de ene kant begrijp ik het. Het is in wezen dezelfde grap die keer op keer wordt herhaald, met gemengde resultaten, die terechtkomt als je een fan bent van het soort oneerbiedige humor dat alleen iemand van de komediegroep Monty Python met een knipoog en een knikje kan overbrengen.
Spelen met een soortgelijk uitgangspunt is dat van 2014 De zelfmoordtheoriewaarin een vergelijkbare opzet centraal staat, maar met totaal verschillende resultaten (het is namelijk geen komedie). In De zelfmoordtheoriemaken we kennis met een huurmoordenaar die is ingehuurd door een man die niet langer wil leven. Het probleem is dat hij in de aanloop naar dit punt talloze keren zelfmoord heeft gepleegd op de oude universiteit, en hij is ervan overtuigd dat hij dat ook doet onoverwinnelijk. Terwijl beide films dezelfde soort contractuele relatie vertonen waarin één man geëlimineerd wil worden uit zijn sterfelijke spiraal, De zelfmoordtheorie is existentieel zwaar en richt zich vooral op het lot, de vrije wil en hoe ze voortdurend met elkaar in conflict zijn.
De dodelijke dynamiek van Steven en Percival
De zelfmoordtheorie verspilt geen tijd met het opzetten van een conflict wanneer Steven (Steve Mouzakis) wordt opgespoord door een wanhopige man genaamd Percival (Leon Cain). Percival ziet er al slechter uit door slijtage, met littekens over zijn hele gezicht die erop wijzen dat hij geen huurmoordenaar zou inhuren als hij niet al talloze keren had geprobeerd te sterven, en jammerlijk had gefaald. Percival weet niet eens zeker of Steven hem met succes kan vermoorden, maar overhandigt een grote som geld en vertelt de moordenaar dat hij het niet wil zien aankomen, en dat, aangezien hij gelooft dat hij vervloekt kan worden, er alleen een aanslag op zijn leven kan worden gepleegd als hij er legitiem gelukkig uitziet.
Steven gaat de uitdaging aan, maar is niet iemand die de beweringen van Percival gelooft. Hij schiet Percival onmiddellijk drie keer in de borst nadat hij de afspraak heeft gemaakt, waarna de man uren later zonder grote verwondingen wakker wordt in het ziekenhuis. Percival is nog meer boos als hij hoort dat de doktoren een enorme tumor hebben gevonden in de buurt van een van de schotwonden en deze hebben kunnen verwijderen terwijl ze daar waren, wat betekent dat het neerschieten feitelijk zijn leven heeft gered.
Gefascineerd door dit project houdt Steven, die zijn passie voor contractmoord heeft verloren, zich aan zijn belofte en blijft zoeken naar nieuwe manieren om Percival uit te voeren, maar geen daarvan werkt. Steven, die bang is om de straat over te steken sinds zijn vrouw drie jaar eerder door een auto werd aangereden en vermoord, kan Percival niet altijd achtervolgen vanwege zijn fobie, maar hij heeft er geen moeite mee om een taxi aan te houden om hem te helpen de straat over te steken als dat nodig is.
Een verkenning van het lot en doel
Terwijl we de twee belangrijkste spelers leren kennen De zelfmoordtheoriewordt het duidelijk dat ze niet zo verschillend zijn. De ene man is een geharde, koelhartige moordenaar die zijn passie voor het spel heeft verloren, terwijl de ander zo diep gewond is dat zelfs meerdere zelfmoordpogingen hem niet uit zijn lijden kunnen verlossen.
Het is bijna alsof hij zoiets vreselijks in zijn leven heeft gedaan dat zijn kosmische straf erin bestaat er nooit op zijn eigen voorwaarden een einde aan te maken. De twee mannen worden vrienden, als je dat zo kunt noemen, en komen tot het besef dat ze elkaar zouden ontmoeten, alsof het lot op hen had gewacht. De reden dat hun paden elkaar kruisen, wanneer ze uiteindelijk worden onthuld, is het soort onderbuikgevoel waardoor je zou wensen dat je keek De vreemde klus in plaats daarvan, omdat het een brutale manier is om je tijd door te brengen.
De zelfmoordtheorie is geen gemakkelijk horloge, maar het is wel een lonende. Het is een verkenning van het lot en het lot tot de meest morbide conclusie, en dat is niet zonder een duister gevoel voor humor. Het is op geen enkele manier ‘haha’ grappig, maar elke keer dat Percival wakker wordt in het ziekenhuis en zich afvraagt hoe hij het deze keer levend heeft overleefd, kun je niet anders dan een wrange glimlach vertonen, omdat hij er alles aan doet om nooit meer wakker te worden. Stevens odyssee draait helemaal om het vinden van een doel; hij wil zijn wapen voorgoed ophangen, maar weet dat deze laatste klus belangrijk is. Maar het is aan u, beste lezer, om erachter te komen waarom.
De zelfmoordtheorie wordt momenteel gratis gestreamd op Tubi.
