Zoals veel moeders heb ik vaak het gevoel dat mijn familie niet zonder mij zou kunnen overleven.
Ik heb vier kinderen die op mij rekenen om ervoor te zorgen dat er melk in de koelkast staat, om het eten op tafel te krijgen en om ze heen en weer te brengen voetbal praktijk.
Ik hou zielsveel van mijn familie, maar de druk om de drukke levens van zoveel mensen te beheren en dag in dag uit voor hun welzijn te zorgen, is zwaar.
Vaak heb ik aan het eind van de dag heel weinig energie over om voor mezelf te zorgen, en dat eiste zijn tol van mijn hele gezin. Ik besloot er iets aan te doen.
Ik voelde me uitgeput en verlangde naar een pauze
Tussen verzorgende verantwoordelijkhedenwerkdruk en een aantal zeer stressvolle gezinssituaties die zich in een korte periode voordeden, voelde ik me uitgeput. Ik begon meer tegen mijn kinderen en man te snauwen dan ik wil toegeven. Ik had het gevoel dat mijn leven een eindeloze reeks was geworden van omgaan met de volgende crisis en het halen van de volgende deadline. Ik genoot niet meer van mijn gezin en had het gevoel dat ik in een administratieve rol was terechtgekomen, namelijk het verzorgen van ritten en het plannen van speelafspraken.
Ik had dringend een pauze nodig, maar ik kon de tijd, ruimte of energie niet vinden om deel te nemen aan de zelfzorg waarvan iedereen me vertelde dat die zou helpen.
Ik begon te denken dat de enige manier om te decomprimeren en te hergroeperen was door een paar dagen weg te gaan. Toch kon ik me niet voorstellen dat ik mijn gezin zou verlaten, en ik was bang dat ik extra druk zou uitoefenen op mijn man, die ook veel op zijn bord heeft.
Ik boekte een lang weekend weg, maar voelde me schuldig
Nadat ik besefte dat er iets moest veranderen, besloot ik een tijdje weg te gaan lang weekend te resetten. Ik wilde naar een plek waar ik niets anders te doen had dan nadenken en ontspannen, vrij van de zorgen dat iemand me elk moment nodig zou kunnen hebben.
De auteur had tijdens haar reis tijd voor zichzelf nodig. Met dank aan Jamie Davis Smith
Ik heb ervoor gekozen om naar Grenada te gaan, een relaxt land eiland in het Caribisch gebiedwaar ik aan de kou kon ontsnappen en kon genieten van wandelen en chocolade, twee van mijn favoriete dingen.
Maar nadat ik mijn vluchten had geboekt, werd ik overspoeld door een overweldigend schuldgevoel. Hoe zou mijn gezin functioneren zonder mij?
Ik stelde me voor dat mijn kinderen wild door het huis renden, overleefden op ongekookte pasta en dagenlang vergaten hun tanden te poetsen. Ik raakte in paniek en annuleerde bijna mijn reis, maar vrienden die dit pad voor mij bewandelden, moedigden mij aan om in het vliegtuig te stappen. Mijn familie zou het overleven, verzekerden ze mij. Mijn kinderen missen mij misschien niet eens, zeiden ze. Zelfs als mijn kinderen niets anders aten dan bevroren pizza een week lang zouden ze leven, kreeg ik te horen.
Ik bracht mijn tijd door met het krijgen van een broodnodige reset
Ik bracht een paar heerlijke dagen door met wandelen in het bos, zwijgend bij de watervallen zitten en mijn tenen in het zand steken.
Ik voelde mijn geest vertragen en uiteindelijk besefte ik dat ik me de hele dag niet meer gespannen voelde.
Ik heb contact opgenomen met mijn familie en het ging natuurlijk prima met hen zonder mij. Ze hebben misschien niet zoveel gegeten fruit en groenten zoals ik had gewild, maar ze vonden het prima zonder mij voor een paar dagen. Toen ik eenmaal besefte dat mijn gezin tijdens mijn afwezigheid niet uit elkaar zou vallen, kon ik me volledig ontspannen en genieten van het kleine, prachtige eiland.
Ik kwam met een helder hoofd en veel meer geduld thuis
Ik voelde me een nieuw mens, ook al was ik nog maar een paar dagen weg. Mijn familie was blij mij te zien, en ik was opgetogen om hen te zien. Ik werd rustiger en helderder.
Zelfs weken later had ik meer geduld en was ik meer aanwezig. Ik voelde me beter uitgerust om met de volgende stressvolle situatie om te gaan als die zich voordeed. Door tijd buiten mijn familie door te brengen, ben ik de tijd die ik met hen doorbreng meer gaan waarderen.
Ik weet dat ik mijn gezin niet vaak of heel lang achter kan laten, en dat zou ik ook niet willen. Ik ben echter blij dat ik van mezelf een prioriteit heb gemaakt en de broodnodige pauze heb gekregen om me op mezelf te concentreren geestelijke gezondheid en welzijn.
Sinds ik terugkom uit Grenada, let ik er beter op wanneer ik het gevoel heb dat ik mijn limiet bereik en tijd voor mezelf vrijmaak. Ik denk dat mijn hele gezin er beter van af is.
