Anne Lamott en Neal Allen delen ’36 manieren om je zinnen te verbeteren’

Ze zijn zo ontzettend schattig samen, deze twee. Neal Allenvader van vier kinderen, krantenverslaggever die bedrijfsleider werd, spiritueel coach werd auteur van twee spirituele gidsen, is een volle haardos groter dan zijn angstaanjagende vrouw, die hem haar ‘huidige echtgenoot’ noemt. Hij noemt haar zijn ‘opmerkelijke en mooie partner’ en zichzelf ‘meneer Anne Lamott.’

En geen wonder. Auteur Anne Lamott heeft 21 boeken gepubliceerd, met een wereldwijde verkoop van miljoenen. “Vogel voor vogel”, haar schrijfhandboek uit 1994, waarvan meer dan 1 miljoen exemplaren zijn verkocht en nog steeds ongeveer 40.000 exemplaren per jaar worden verkocht, werd een meme voordat er memes waren. Tweeëndertig jaar later is de titelzin overal verschenen, van ‘Ted Lasso’ (Coach Beard: ‘Ik haat verliezen.’ Coach Lasso: ‘Vogel voor vogel, coach.’) tot een Gloria Steinem-interview in Cosmopolitan (“Elke schrijver, waarheidszoeker, ouder en activist die ik ken is verliefd op een of meer boeken van Anne Lamott”).

Vraag een beroemde schrijver hoe hij of zij doet wat hij doet, en ‘Bird by Bird’ zal waarschijnlijk een eervolle vermelding krijgen. Harlan Cobenwiens 35 romans ongeveer 90 miljoen exemplaren hebben verkocht, noemt ‘Bird by Bird’ zijn ‘favoriete schrijfhandleiding’. “Ik gebruik het als de rusttoespraak van een coach om me aan het schrijven te krijgen.”

In een interview uit 2007 noemde Elizabeth Gilbert, schrijfster van Eat Pray Love, zichzelf Lamotts ‘literaire nakomeling’. Paula McLain, die in 2011 de kaskraker ‘The Paris Wife’ schreef, vertelde me: ‘Ik keer keer op keer terug naar ‘Bird by Bird’ omdat Anne Lamott de waarheid vertelt over hoe zwaar dit werk is – en je er op de een of andere manier mee aan het lachen maakt.’

Ik nam contact op met de bestverkopende memoirist en romanschrijver Dani Shapiro om te vragen of ze haar eigen ervaring met het boek had. ‘Een schrijver is altijd een beginner’, zei ze. “En er is geen betere metgezel dan ‘Bird by Bird.’”

Lamott, 71, en Allen, 69, ontmoetten elkaar in 2016 op de 50-plus datingsite OurTime.com. Negen maanden later kochten ze een bosrijk huis in Marin County met ruimte voor Lamott’s zoon en kleinzoon. Sam was, toen hij één jaar oud was, het onderwerp van de eerste bestseller van zijn moeder, de memoires uit 1993 “Gebruiksaanwijzing.” Zijn zoon Jax was op 1-jarige leeftijd het onderwerp van de memoires van zijn grootmoeder uit 2012, “Sommige montage vereist.”

“We keken op een avond naar tennis op de US Open en Neal zei: ‘Mag ik je iets vragen?’” vertelde Lamott me via e-mail. “Ik keek nauwelijks weg van de tv en hij vroeg me ten huwelijk. Ik zei: ‘Ja, als we een kat kunnen krijgen.'”

Na tien jaar huwelijk zijn Lamott en Allen een professionele samenwerking aangegaan waarvan de uitkomst, net als hun verbintenis, groter is dan de som der delen. “Goed schrijven: 36 manieren om uw zinnen te verbeteren” is net zo specifiek als “Bird by Bird” is rondzwervend wonderbaarlijk: het winnen van een begeleidend stuk zoals twee winnende metgezellen dat zouden kunnen creëren. De inhoudsopgave is zelf een minihandleiding met tips voor schrijvers: ‘Gebruik sterke werkwoorden.’ “Klinkt natuurlijk.” “Houd het actief.” “Blijf bij Said.” “Pronk niet.”

Lamott en Allen.

(Christie Hemm Klok / For The Times)

Ik sprak met tortelduifjes op latere leeftijd over hun proces van het maken van huwelijksmanuscripten: de goede, de minder goede en de chantage.

Meredith Maran: Hoe verhield het schrijven van ‘Bird by Bird’ zich tot het co-auteur zijn van ‘Good Writing’?

Anne Lamott: ‘Bird by Bird’ was letterlijk alles wat ik wist over schrijven, alles wat ik mijn studenten al jaren leerde. Het was absoluut mijn boek. ‘Goed schrijven’ was absoluut het boek van Neal. Ik drong alleen maar mijn aandacht op hem aan en dreigde het huwelijk te ondermijnen als hij mij niet liet bijdragen.

MM: Neal, wat heeft je er in hemelsnaam van overtuigd dat je iets kon toevoegen aan een van de populairste schrijfboeken ter wereld – geschreven door je vrouw, niet minder?

Neal Allen: Oh, ik voeg niets toe aan “Bird by Bird”, wat een complete klassieker is. Hier vindt u alles wat u moet weten om schrijver te worden. ‘Good Writing’ gaat over wat daarna komt: een tweede versie. En hoewel het niet eerlijk is om ‘Bird by Bird’ een handwerkboek te noemen (het is veel meer), is het prima om ‘Goed schrijven’ op die manier te definiëren.

“Elkaar helpen met ons werk is een van de rijkste aspecten van ons leven als getrouwd stel”, zei Lamott.

(Christie Hemm Klok / For The Times)

MM: Hoe hebben jullie bij het produceren van dit gezamenlijke project de verschillen tussen jullie schrijfstijlen en persoonlijkheden onderhandeld?

AL: We hoefden niet te onderhandelen. Neal slaagt er op de een of andere manier in om zowel elegant als gastvrij te zijn, terwijl ik denk dat ik meer op de moeder van de klas ben, met een bord cupcakes, die mensen aanspoort om niet op te geven, in een poging hen ervan te overtuigen dat ze hun waarheid alleen met hun eigen stem kunnen delen, dat hun stem voldoende goed is, en dat als ze vastlopen, zoals wij allemaal, ik een paar trucjes ken die hen zullen helpen weer aan het werk te gaan.

NA: Ik heb AI ooit gevraagd om het verschil te beschrijven tussen mijn schrijven en dat van Annie. AI antwoordde dat ik dingen aan lezers uitleg; Annie helpt lezers catharsis te bereiken. Ik denk dat dat volkomen juist is.

MM: Hoe ben je op het fantastische formaat van het boek gekomen, waarbij ieder van jullie zijn eigen formaat schrijft iInleiding, en dan begint elk hoofdstuk met Neal’s gedachten over een van de 36 regels en eindigt met die van Annie?

NA: Annie vroeg eerst of ze aantekeningen kon maken bij wat ik had geschreven. Dat maakte me bang. Toen ze haar eigen essays met haar eigen stem begon te schrijven, was ik behoorlijk opgelucht. Een van de verrassende sterke punten van het format is dat Annie altijd het laatste woord krijgt. Ik leg de regel uit; Vervolgens helpt ze de lezer de weg te vinden en zijn problemen met de regel op te lossen. Er is een keerzijde: ik kan niet reageren als ze tegen de lezer zegt dat ze me moeten negeren.

“Ik voeg niets toe aan ‘Bird by Bird'”, zei Allen. “Het is alles wat je moet weten om schrijver te worden. ‘Good Writing’ gaat over wat daarna komt: een tweede versie.”

(Christie Hemm Klok / For The Times)

MM: In je intro, Anne, herinner je je dat Neal je vertelde dat hij aan een schrijfboek werkte. “Nou. Hmmmph,” antwoordde je. ‘Ik heb ooit een boek over schrijven geschreven…’ Hoe werkten professionele jaloezie, concurrentievermogen, bezitterigheid, of, aan de positieve kant, tederheid, samenwerkingsgeest? en vrijgevigheid spelen zich af terwijl jullie samen een schrijfboek schreven?

AL: We kennen geen concurrentievermogen of jaloezie als het gaat om elkaars schrijven. We willen gewoon dat de ander het mooiste werk schrijft dat hij kan. We zijn elkaars eerste lezer en redacteur, en hoewel ik me natuurlijk aangevallen voel als Neal ook maar de kleinste verandering in mijn onsterfelijke proza ​​voorstelt, ben ik gaan begrijpen dat zijn voorgestelde bezuinigingen en toevoegingen mij van mezelf redden. Elkaar helpen met ons werk is een van de rijkste aspecten van ons leven als getrouwd stel.

NA: Er is geen manier om “Bird by Bird” te omzeilen, en daar moet ik gewoon mee omgaan. Mijn zorg was of Annie echt geassocieerd wilde worden met mijn boekje. Ik ben natuurlijk jaloers op Annies genialiteit, maar we spreken dezelfde schrijftaal en we houden er evenveel van.

MM: Waar zijn jullie allemaal het meest trots op, qua “Goed Schrijven”?

AL: We hebben zojuist de audioversie opgenomen en ik was verrast door hoeveel praktische hulp het boek biedt. Ook houd ik van de toon, die zo gemoedelijk is en soms, hoop ik, behoorlijk grappig.

NA: Ik had de tegenovergestelde reactie op het opnemen van de audioversie. Ik zag alle mogelijkheden voor lezers om mij te bespotten. In de achttien maanden tussen het schrijven van een definitieve versie en het verschijnen van het boek in de winkels, zijn we allebei overgestapt van de overtuiging dat het ons goed bevalt, naar het idee dat het een ramp is. Gelukkig hebben we allebei nooit gedacht dat het tegelijkertijd klote was.

MM: Dat is een geluk. Neal, ik weet niet zeker of je mijn vraag hebt beantwoord.

NL: Waar ben ik het meest trots op? Dat het boek bestaat. Ik heb deze regels voor het verbeteren van zinnen jarenlang met me meegedragen. Ik denk dat veel schrijvers een boek maken omdat ze merken dat het er niet is, en waarom is dat niet het geval? En dan halen ze hun schouders op: ‘Nou, ik denk dat het aan mij ligt.’ Zo kwam ik in al mijn drie boeken terecht.

AL: Mag ik eraan toevoegen dat ik er trots op ben mijn uiterst charmante en adembenemend wijze echtgenoot aan een breder publiek voor te stellen.