Recensie ‘Jury Duty Presents: Company Retreat’: De terugkeer van de grapshow is komische magie

In 2023, Juryplicht stormde op onze schermen als een verrassend gezonde grapshow, waarin Ronald Gladden niet als het mikpunt van de grap werd behandeld, maar eerder als de held van een bizar verhaal. Van de uiterst toegewijde cast (waaronder een geweldige James Marsden) tot het onberispelijke heteromannenwerk van Gladden, de serie voelde als een bliksem in een fles.

Dat wil zeggen, tot nu toe.

Juryplicht is terug voor zijn tweede seizoen, getiteld Juryplicht presenteert: bedrijfsretraite. En dankzij de grotere omvang en een vertederende nieuwe aanwijzing is dit het bewijs dat bliksem in feite twee keer kan toeslaan.

Wat is Juryplicht presenteert: bedrijfsretraite over?

Bedrijfsretraite remixen Juryplicht’s oorspronkelijke uitgangspunt, een rechtszaak verruilen voor de jaarlijkse bondingtrip van een week voor een bedrijf. Dat bedrijf is het kleine bedrijf Rockin’ Grandma’s Hot Sauce, en op één na zijn alle werknemers acteurs.

De enige niet-acteur is Anthony Norman, die is aangesteld als uitzendassistent om te helpen tijdens de bedrijfsretraite. De retraite van dit jaar is groots: de CEO van Rockin’ Grandma (Jerry Hauck) geeft officieel de leiding over aan zijn zoon, Dougie Jr. (Alex Bonifer). Dougie heeft de afgelopen jaren in Jamaica gewoond als onderdeel van een Rastafari-band, en hij is teruggekeerd met twijfelachtige accentkeuzes en bijna geen zakelijke ervaring. Zal hij een goede eerste indruk kunnen maken op de rest van de medewerkers van Rockin’ Grandma?

Het bredere personeel zit boordevol opvallende karakters, waaronder de externe IT-medewerker Claire (Rachel Kaly), wier pogingen om de zon te weren steeds bizarder worden; receptioniste PJ (Marc-Sully Saint-Fleur), die van plan is een snack-fluencer te worden; en magazijnmanager Jimmy (Jim Woods), wiens meedogenloze deugdsignalering is waar ineenkrimpende komediedromen van gemaakt zijn. De hele cast levert gedenkwaardige momenten op, met een ensemble op de werkplek dat lijkt op de vreemde eend in de bijt Het kantoor. Het leuke van dit seizoen is dat je ziet hoe ze zich in de loop van een week zo volledig inzetten voor hun rol. Het is echt een Olympisch staaltje komedie.

Een andere aantrekkingskracht van het seizoen is de omvang ervan. Naast een reisje naar Margaritaville, Juryplicht verbleven meestal in het gerechtsgebouw of het hotel waar de cast was opgesloten, waardoor de bemanning een krappe, gecontroleerde ruimte kreeg waarin ze konden opereren. In Bedrijfsretraiteis de show actief op een grotere buitencampus. Er zijn veel meer bewegende delen, wat betekent dat Anthony op meer manieren kan ontdekken dat de mal in orde is. Naast dat dit een spannende technische uitdaging biedt, helpt het ook bij het instellen Bedrijfsretraite afgezien van het origineel Juryplicht en bewijst dat dit format potentie heeft als een grotere anthologiereeks, zolang het maar de juiste lead kan vinden.

Juryplicht presenteert: bedrijfsretraite’s ster Anthony is een genot.

Marc-Sully Saint-Fleur en Anthony Norman in “Jury Duty Presents: Company Retreat.”
Krediet: Prime Video

Gelukkig, Bedrijfsretraite heeft in Anthony de juiste aanwijzing gevonden. Net als Ronald duwt hij de vreemdere personages die hij tegenkomt niet weg. In plaats daarvan raakt hij bevriend met hen en begeleidt hij hen zelfs door de wildste situaties. Een hoogtepunt van het seizoen is de ontluikende vriendschap tussen hem en Dougie. Hoewel Bonifer Dougie vaak tot vervelende extremen drijft, schuilt er een vertederende kwaliteit in zijn verlangen om uit te blinken als CEO. Anthony houdt zich daaraan vast in de hoop hem te helpen dat doel te bereiken, wat voor een zoete bromance zorgt.

Net als de cast engageert Anthony zich moeilijk – niet op het optreden, omdat hij zich er niet van bewust is dat dit allemaal nep is, maar op die van Rockin’ Grandma zelf. Ook al werkt hij er nog maar een paar dagen, hij is er volledig klaar voor om alles te doen wat nodig is om de ‘familie’, die de kern van het bedrijf vormt, hoog te houden. Wanneer een schetsmatig durfkapitalistisch bedrijf opduikt om mogelijk Rockin’ Grandma’s over te nemen, staat Anthony klaar om het op te nemen voor zijn collega’s.

Het is een bewijs van zijn karakter, maar ook van de meeslepende kwaliteit van Bedrijfsretraite’s uitgebreide list. Soms betekent die onderdompeling dat het seizoen manipulatiever kan aanvoelen dan het origineel Juryplichtvooral met de focus op (nep)teambinding. Net als bij Ronald eindigt de uiteindelijke onthulling hartverwarmender dan wat dan ook, maar je moet je wel afvragen wat de impact is Truman-show-ing die een man zal hebben.

Het helpt echter dat Anthony voortdurend bereid is om met de klappen te rollen. Sterker nog, hij is de perfecte vervanger voor het publiek, niet bang om vol ongeloof te lachen om enkele van de wildste oneliners van het seizoen. Zelden heb ik harder gelachen als iemand lacht.

“Eerlijk gezegd kun je dit niet eens goedmaken voor een tv-programma”, zegt Ronald tijdens een pratende biechtstoel. “Dit is zo authentiek en echt. Niemand zou een script als dit kunnen schrijven.”

Nou, het blijkt dat ze dat deden, en het levert geweldige tv op, maar net als bij Ronald en Juryplichthet is Anthony die het overdreven maakt.

De eerste drie afleveringen van Juryplicht presenteert: bedrijfsretraite première op 20 maart op Prime Video, met wekelijks nieuwe afleveringen.