Wat doet de hoofdarrangeur voor de Academy Awards?

Chris Walden, de in Hamburg, Duitsland geboren componist die zeven jaar lang als hoofdarrangeur van de Academy Awards heeft gediend, was meer dan dertig jaar geleden bezig met opnames op een scorepodium in Keulen toen een Duitse filmdirecteur naar binnen gluurde en grapte: ‘Dat klinkt als Hollywood.’

Dat moment bevestigde twee dingen voor Walden: “Ten eerste kan ik die muziek daadwerkelijk schrijven”, zei de componist in een recent interview in zijn huis in Franklin Hills, terwijl hij midden in de voorbereidingen voor de Oscars zat. “En ten tweede is het hier niet gewenst.”

Daarom verhuisde hij naar Los Angeles.

Al vroeg tijdens zijn ambtstermijn in LA kreeg Walden een solide optreden in het scoren van films gemaakt voor televisie, een bedrijf dat in de problemen kwam door de komst van reality-tv. Daarna richtte de componist zijn aandacht op een bigband-huisdierproject, waarbij hij rondkwam met het overgebleven werk voor het scoren van Duitse tv-shows. Onverwachts werd Waldens band zijn visitekaartje, waardoor de prominente producer David Foster uiteindelijk bij hem in de buurt kwam. Foster, die Chicago, Celine Dion en Natalie Cole produceerde, zette Walden op weg naar zeven Grammy-nominaties en uiteindelijk – via de toenmalige Oscars-muziekregisseur Bill Ross – terug naar de filmindustrie.

Vanaf zijn eerste optreden met het arrangeerteam van de Academy Awards in 2008 was Walden verslaafd; de baan combineerde naadloos zijn favoriete delen over filmmuziek en klassiek componeren. Sindsdien heeft hij de rol negen keer hernomen, waarvan zeven als hoofdarrangeur.

“De manier waarop we de show muzikaal doen, is niet veranderd”, zei Walden, eraan toevoegend dat de Oscars de laatste prijsuitreiking zijn waarbij een live orkest in dienst is. “Het is gewoon dat ik nu meer controle heb. Ik doe meer werk en kan meer van mijn vingerafdruk op de show zetten dan toen ik begon.”

Waldens werk begint voorafgaand aan de Oscar-nominaties zelf. Normaal gesproken begint de componist ergens in januari onderzoek te doen naar de kanshebbers op de beste prijzen en te spelen met herkenbare melodieën uit hun partituren. Hij kan de meeste muziek arrangeren door deze te streamen op Spotify of Apple Music, maar hij heeft ook het merendeel van de componisten op snelkiesnummer staan ​​om indien nodig hun arrangementen op te vragen.

Slechts één keer heeft hij ooit een winnaarsplan opgesteld voor een film die niet genomineerd was: ‘A Man Called Otto’, met in de hoofdrol Tom Hanks.

‘Ik wist het zeker,’ lachte Walden. “Toen de nominaties bekend werden gemaakt, dacht ik: ‘Wat is er met die film gebeurd?'”

Zodra de nominaties binnenkomen, gaat hij echt aan de slag en gaat hij aan de slag.

Walden had een schrijfkamer in de Capitol Studios in Hollywood voordat deze in 2022 wegens renovatiewerkzaamheden werd gesloten. Nu werkt hij vanuit een thuisstudio met uitzicht op Silver Lake.

Twee muren zijn versierd met een reeks Grammy-certificaten en platina-platen. Langs de andere staan ​​planken met oude handgeschreven partituren, stapels instrumenten in een kast en een overvloed aan studiepartituren. Waldens favoriet, een eierdooiergele Brahms-editie, ligt binnen handbereik van zijn bureaustoel, waar hij zijn beste originele muziekmedley voor de Oscars aan het verfijnen was.

“Ik heb de volgorde gekozen, precies zoals ik vond dat de muziek moest worden opgebouwd”, zei Walden, terwijl hij de positie van elke film uitlegde terwijl ze over het 27-inch scherm flitsten. Zoals bij veel aspecten van de Oscars, kreeg Walden van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences geen toestemming om op de plaat over specifieke films te spreken, maar hij zei dat hij wilde openen met het meeslepende geluid van een blockbuster en wilde afsluiten met de zoete, romantische muziek van een drama.

Walden is ook verantwoordelijk voor het orkestreren van walk-ons voor winnaars (inclusief verschillende cues voor elke genomineerde), walk-ons voor presentatoren, muzikale overgangen voor en na reclameblokken, en optredens, zoals de ‘Wicked’-medley die de show van vorig jaar opende. Alles bij elkaar zijn het zo’n 120 muziekstukken.

Het is een astronomische hoeveelheid werk die in slechts een paar maanden moet worden voltooid. Soms roept Walden onderweg hulp van buitenaf in, maar nooit vanwege een writer’s block, zei hij, alleen vanwege tijdgebrek. Het orkestreren van vooraf gearrangeerde partituren is immers veel eenvoudiger dan het componeren van originele muziek vanaf het begin.

Als hij ooit vastloopt, zegt de componist dat hij naar een ander deel van het arrangement gaat, dat gedeelte doorwerkt en dan terugkeert naar het probleemgebied. Soms helpt het om op papier te schetsen, zoals hij deed toen hij aan het begin van zijn carrière componist was.

“Wij zijn de enige show waarin we voor de winnaar een stuk uit hun film spelen”, zei componist Chris Walden.

(Ariana Drehsler / For The Times)

Het allerbelangrijkste, zei Walden, is het vermijden van loutere replicatie – zowel van de partituren van de genomineerde films als van de aanbevolen uitvoeringsnummers. In plaats daarvan krijgt de componist de taak om ‘de esthetiek van onze Oscars erin te verwerken’.

Dat is in de loop der jaren moeilijker geworden, omdat onderstrepingsmuziek voor films meer over soundscape en geluidsontwerp gaat.

“Het is moeilijk om een ​​melodie te vinden die ik kan vasthouden”, zei Walden, waarbij hij John Williams noemde als een van de laatste melodiegedreven componisten. “Misschien hebben ze het gevoel dat het afleidt. Ze willen gewoon iets dat de sfeer bepaalt, sfeer uitstraalt.”

Eén van de genomineerden van dit jaar, die de componist niet kon specificeren, had helemaal geen partituur. Normaal gesproken is zijn volgende stap het kijken naar gelicentieerde nummers, maar die waren er ook niet. In die zeldzame gevallen schrijft hij zijn eigen compositie – iets generieks en toch glamoureus.

Waldens laatste taak komt een week voor de show als hij met het orkest de studio in gaat om alles te repeteren en op te nemen. Die opgenomen signalen fungeren als een fail-safe tegen technische storingen tijdens de uitzending, hoewel het orkest ernaar streeft alles live te spelen.

Voor sommigen is het werken achter de schermen misschien verstikkend, maar voor Walden is het bevrijdend.

“Ik verlang niet naar de schijnwerpers”, zei de componist. Als hij uitgaat met zijn beroemde vrienden als Michael Bublé en de mensen onvermijdelijk naar hen toe komen, zei hij: “Ik ben blij dat ik het niet ben.”

Walden houdt zoveel van het componeren van muziek dat hij in 2022 Pacific Jazz Orchestra oprichtte, een herhaling van de bigband die hij decennia geleden voor het eerst samenbracht. PJO haalt creatieve inspiratie uit het Nederlandse Metropole Orkest en structurele inspiratie uit het Jazz at Lincoln Center Orchestra en hanteert een unieke instrumentale stijl die zelden in de VS wordt gezien.

Het veertigkoppige ensemble, compleet met strijkers, houtblazers, koperblazers, percussie en toetsinstrumenten, “kan vrijwel alles spelen”, zei Walden.

Waldens tijd bij zijn orkest inspireert zijn werk bij de Academy Awards, en vice versa. Hij ziet een soortgelijk patroon als hij van medium wisselt: “Als ik een filmscore schrijf, raak ik geïnspireerd door iets dat ik misschien al eerder voor een album heb geschreven, en als ik een arrangement schrijf, raak ik soms geïnspireerd door iets filmisch.”

Soms heeft de componist moeite om beide optredens in goede banen te leiden, maar “hij houdt van de stress”, zegt zijn dochter Sabrina Walden, die tevens productiemanager en programmacoördinator van PJO is.

“Ik zeg altijd tegen mensen: Chris staat met zijn rug naar het publiek als hij optreedt”, zei ze. “Ik zie zijn gezicht als hij dirigeert, en dan is hij het gelukkigst.”