‘Pretty Lethal’-recensie: ballerina’s versus de Hongaarse maffia? Zeker, waarom niet.

Wat als een zwerm ballerina’s in een duikbar zou stranden, waar ze moeten vechten tegen een wrede maffiabaas om er levend uit te komen? Dat is het uitgangspunt van Vrij dodelijk, de nieuwe actiekomedie met Lana Condor in de hoofdrol (Aan alle jongens van wie ik eerder hield), Millicent Simmonds (Een rustige plek), Avantika (Gemene meisjes 2024), Iris Apatów (De bubbel), en Maddie Ziegler, die het middelpunt was van iconische Sia-muziekvideo’s als ‘Chandelier’ en “Elastisch hart.”

De verhaallijn lijkt iets uit een exploitatiefilm uit de jaren 70, waarin ultravrouwelijkheid botst met gruwelijk, grafisch geweld. De cast voelt zich echter meer in de rij voor een reboot van Suiker & Kruiden of Kom maar op, tienerkomedies die vertrouwden op charmante vindingen en energieke capriolen. Net als exploitatiefilms die inspeelden op opkomende mediatrends, Behoorlijk dodelijk lijkt in de voetsporen te treden van recente ballerina-does-geweldfilms, zoals de horrorkomedie uit 2024 Abigaïl, over een klein vampiermeisje dat haar tanden combineerde met een tutu, en 2025 Ballerinaeen spin-off van John Wick met Ana de Armas in de hoofdrol. Opmerkelijk, Behoorlijk dodelijk wordt geproduceerd door John Wick stuurman David Leitch. Het publiek zou dus het soort strakke stijl en het adembenemende geweld van die franchise kunnen verwachten.

Helaas, Behoorlijk dodelijk verbleekt in vergelijking met al deze potentiële inspiratiepunten. Het is gewoon niet schandalig of verrassend genoeg om boven het gevoel van een imitator uit te stijgen.

Behoorlijk dodelijk voelt vrij basaal aan.

Geschreven door Kate Freund en geregisseerd door Vicky Lewson, Behoorlijk dodelijk begint in een balletstudio, waar een Amerikaanse groep tienerballerina’s zich voorbereidt op een grote wedstrijd in het buitenland.

Sneller dan ze een pirouette kunnen maken, is hun persoonlijkheid duidelijk. Condor is het rijke en bevoorrechte gemene meisje dat zich recht voelt op de rol van hoofddanseres. Haar naam is uiteraard Prinses. En ze heeft een absolute hekel aan Bones, die arm, spijkerhard en de beste danseres is, dus wordt ze gespeeld door Ziegler. De lieve, brave meid Grace (Avantika) is diep christelijk en wenst dat de meisjes niet zouden vechten – en Jezus zouden vinden als hun persoonlijke heer en redder. Ondertussen zijn de zussen Chloe (Simmonds) en Zoe (Apatow) ingehouden aan het vechten omdat Chloe, die doof is, het niet op prijs stelt dat Zoe haar elke keer te gretig bejegent.

Ze hebben moeite om als dansgroep samen te komen. Maar als hun bus op weg naar de wedstrijd in Hongarije pech krijgt, stuiten de vijf meisjes en hun instructeur op een decadente bar genaamd de Teremok Inn. Binnen vinden ze herinneringen aan de tijd van de eigenaar (Uma Thurman) als balletdanser. Maar de hele plaats, ooit luxueus, is besmeurd door jaren van verwaarlozing, bargevechten en wrok.

Het duurt niet lang voordat een confrontatie met een handige beschermheer ertoe leidt dat hun instructeur voor hun ogen wordt vermoord. Kunnen deze ballerina’s hun persoonlijke problemen opzij zetten en van hun kunst een krijgskunst maken om te overleven?

Behoorlijk dodelijk mist een onderscheidende stijl.

Er schuilt belofte in de Teremok Inn, aangezien het interieur onmiddellijk een tijd van pracht en mogelijkheden doet vermoeden die lang is uitgehold door iets lelijks. Lewson valt echter in het vermoeiende kleurenpalet van groezelige groentinten met mosterd, magenta en groenblauw. Deze look is saai standaard geworden in elke actiefilm die probeert een chique John Wick-sfeer te creëren (zie ook: Hotel Artemis).

Maar daarnaast worden zelfs de outfits van de ballerina frustrerend verwacht. Als ze aankomen, tot op het bot doorweekt van het lopen in de regen, eist een grommende barman dat ze droge kleren aantrekken. Dat betekent uiteraard hun zorgvuldig witte uniformen, compleet met spitzen en lange tutu’s. Nu is een witte jurk (zoals een wit T-shirt) een perfect canvas voor de verwachte bloedspatten terwijl ze vechten met gevaarlijke Hongaarse knokploegen. Maar het eenvoudige ontwerp van deze jurken doet niets om de meisjes van elkaar te onderscheiden of om zwier toe te voegen aan het productieontwerp van de film.

Deze ongeïnspireerde beelden helpen het scenario niet, dat leest als een middelmatige tienerkomedie uit de jaren 90. De bekende archetypen van stoere meid, gemene meid, braaf meisje en kibbelende zussen is één ding, maar het gebrek aan zinderende dialogen is iets anders. Geen van de weerhaken van Princess is prikkelend genoeg om te onthouden. De strijd tussen de zussen is frustrerend oppervlakkig. En halverwege wordt de ‘braaf meisje’-act zo vervelend dat Grace tot een psychedelische drugstrip wordt gedwongen. Daar krijgen we tenminste een onverwachte visuele flair, terwijl torenhoge notenkrakers tot leven komen om haar te waarschuwen dat ze moet vluchten.

Maar te midden van die hallucinaties vroeg ik me af of de film visueel spannender zou zijn als Lewson de koelgekleurde benadering had afgewezen en de felgekleurde, hoogverzadigde, ultra-femme kleurenpaletten van films als Gemene meisjes, Kom maar op, of Maar ik ben een cheerleader. In plaats van het vuil van de Hongaarse bar te ondermijnen, had een dergelijk palet de wending naar geweld misschien minder telegrafisch kunnen maken. En het zou verrassender en zelfs grappiger zijn geweest om bloedspatten in zo’n levendige omgeving te zien.

Behoorlijk dodelijk heeft stevige actie.

Wees gewaarschuwd: het duurt een tijdje voordat je de ballerina’s-terugvechtfase van de film bereikt. Freund probeert enige schijn van realisme te creëren door de meisjes een tijdje te laten gillen, rennen en in paniek raken voordat ze besluiten zich te bewapenen en terug te vechten. Maar als we uiteindelijk op dit punt aankomen, Behoorlijk dodelijk is best leuk.

Het is niet alleen zo dat een scheermesje met de punt van een balletslipper de perfecte manier blijkt te zijn om de keel van een vijand door te snijden met een behoorlijke fouetté-draai. Het is ook zo dat als je ziet dat een van hen dit voor elkaar krijgt, het vertrouwen van de anderen wordt versterkt. Ze beginnen eindelijk samen te komen, en de energie van de film roept eindelijk opwinding op. Omdat het echter zo lang duurt voordat het op gang komt, voelt de slotact chaotisch aan. De beurten die nodig zijn, voelen als snelkoppelingen in plaats van verdiend. Dus zelfs toen ik genoot van de waanzinnige actie (zoals een stel ballerina’s die wegspringen bij een enorme explosie), voelde ik me losgekoppeld van de plaatsvervangende sensatie van dit alles.

Mis onze nieuwste verhalen niet: Voeg Mashable toe als vertrouwde nieuwsbron in Google.

Er zit potentieel in de decorstukken van Vrij dodelijk, inclusief een reeks waarin de meisjes ballet op een podium uitvoeren, hun eens zo ongerepte kostuums vuil van bloed en modder. Maar Lewsons aanpak mist kracht in kleur, houding en muziek. Het juiste nummer had deze reeks opzwepend kunnen maken, maar een simpele piano is niet genoeg om de onderstroom van emoties te verkopen die hier een plek krijgen om te ontploffen. Het is dus meer een gejammer dan een gebrul van een optreden.

Over optredens gesproken, ze zijn overal. Misschien is dat opzettelijk, om te illustreren hoe verschillend deze meisjes van elkaar zijn. Het strekt Condor tot eer dat ze met succes de vrolijkheid van de romcom-heldin van zich afschudt Aan alle jongens, zichzelf herscheppen als een ziedende teef. Ziegler, die naar binnen scheen De nasleep tegenover Jenna Ortega, is solide als de bewaakte stoere meid, maar is op haar best in de dans-/vechtscènes waar ze op lichamelijkheid kan vertrouwen om voor haar te spreken. Zoals dat ook het geval was in 2024 Gemene meiden, Avantika’s rol was mager, maar ze is absoluut amusant als een onwetende meeloper. Simmonds is echter de beste van het stel en slaagt erin om te werken met tienerlust en angst, zelfs binnen een zwak subplot. Apatow worstelt het meest met de dun geschreven karakters en speelt zo serieus dat ze praktisch een echo is. Gelukkig is Thurman ontzettend leuk als een gestoorde voormalige ballerina die een bijl te slijpen heeft.

Op het einde, Behoorlijk dodelijk is prima voor een film voor een avondje uit. Maar met deze cast en dit uitgangspunt verwachtte ik absoluut iets vreemders, wilders en bevredigenders.

Behoorlijk dodelijk werd beoordeeld tijdens het SXSW-filmfestival van 2026; het gaat op 25 maart in première op Prime Video.