Dit artikel bevat enkele seizoen 1-spoilers voor ‘Scarpetta’.
Het heeft vele jaren geduurd voordat Kay Scarpetta op televisie verscheen, maar met de nieuwe serie van Prime Video krijgen kijkers twee versies van het geliefde literaire personage. In “Schoen”, die woensdag in première gaat, wordt de forensisch medisch onderzoeker gespeeld door zowel Nicole Kidman als Rosy McEwen, die vakkundig moordmysteries in twee tijdlijnen oplossen.
“Ik ben er gewoon trots op dat dit gemaakt is”, zegt Kidman, terwijl hij samen met McEwen via Zoom spreekt. “Het is lang geleden dat het niet is gemaakt. Er was een reden waarom je het twintig jaar geleden niet kon maken – misschien waren mensen niet geïnteresseerd, of werd ons gewoon verteld dat ze niet geïnteresseerd waren. Maar zoals we in de loop van tientallen jaren hebben laten zien, zijn mensen geïnteresseerd in vrouwen in deze zeer gecompliceerde rollen.”
Er zijn verschillende pogingen gedaan om die van Patricia Cornwell aan te passen populaire serie moordmysterieromans in een film en er zijn meerdere acteurs toegevoegd om Scarpetta te spelen, waaronder Demi Moore en Angelina Jolie. Maar pas toen Jamie Lee Curtis begin 2021 tussenbeide kwam als producent van deze serie, kwam er eindelijk een aanpassing tot stand.
“Ik was geïnteresseerd in het feit dat zo’n belangrijk literair personage nog nooit op het scherm was verschenen”, zegt Curtis via een gesproken memo. “De hoeveelheid beschikbare verhalen en boeken leende zich voor een sjabloon voor een tv-serie. Ik ging naar mijn (producerende) partner, Jason Blum, toen ik ontdekte dat de rechten beschikbaar waren, wat mij schokte, en zei tegen hem dat we moesten samenwerken en de rechten op haar boeken moesten kopen. Zo simpel was het: ik had gewoon het gevoel dat Kay Scarpetta naar het scherm moest komen.”
Nicole Kidman en Kay Scarpetta. (Connie Chornuk / Prime)
Rosy McEwen als jongere Kay Scarpetta. (Connie Chornuk / Prime)
Curtis’ Comet Pictures en Blumhouse Television schakelden de oude tv-schrijver Liz Sarnoff in als showrunner. Sarnoff had alle boeken van Cornwell samen met haar moeder gelezen en had wat zij een ‘betekenisvolle’ connectie met de serie noemt. Omdat er zoveel romans waren, waarvan de eerste in 1990 werd gepubliceerd, wilde Sarnoff een manier vinden om de tijdlijnen van de jaren negentig uit de vroege boeken samen te vatten met de meer hedendaagse.
“In de jaren negentig was er geen DNA, dus alles verliep in een langzamer tempo en op een meer methodische manier”, zegt Sarnoff. “Terwijl je nu binnen een paar minuten snel DNA krijgt. Ik wilde geen van beide dingen missen. Ik begon te denken dat de beste manier om dit te doen was door twee tijdlijnen te maken, één waarin ze begint aan haar eerste echt grote baan en de andere waarin ze wat ouder is en terugkomt om te proberen de fouten van de vorige keer recht te zetten.”
Dat zal Sarnoff ook in staat stellen om twee boeken per seizoen aan te passen – seizoen 2 is al in productie. “Ik vond het belangrijk dat de show echt ontroerde”, zegt ze. “Ik wilde in elke aflevering grote verhaalsprongen kunnen maken.”
Seizoen 1 is gebaseerd op Cornwells debuutroman Scarpetta, “Postmortaal”, en haar 25e roman, 2021’s “Autopsie.” Het idee betekende dat voor de show meerdere acteurs nodig waren die Scarpetta speelden, waarvan er één de hoofdrol speelde in de serie. Kidman greep de kans na het lezen van de pilot en kwam aan boord als de ster en als uitvoerend producent.
“Mijn zus is een grote fan van alle boeken”, zegt Kidman. “Ze is een grote misdaadfan en ze vindt het erg geruststellend. Ze zei: ‘Er bestaat absoluut geen twijfel over dat je deze rol moet spelen.’ En ik luister naar mijn zus.”
McEwen, die een agent deelt met Kidman, sloot zich aan als de jongere versie van Scarpetta. “Ze vertonen niet alleen een griezelige gelijkenis, maar Rosy heeft ook zeer vergelijkbare eigenschappen als Nicole”, zegt Sarnoff. “Ze is erg poreus. Als je in haar ogen kijkt, zie je alles. Het is leuk om ze allebei te zien nadenken.”
“Ze vertonen niet alleen een griezelige gelijkenis, maar Rosy heeft ook zeer vergelijkbare kwaliteiten als Nicole”, zegt Liz Sarnoff, de showrunner van “Scarpetta.” “Ze is erg poreus. Als je in haar ogen kijkt, zie je alles.”
(Larsen en Talbert / For The Times)
De acteurs kregen de kans om substantieel onderzoek te doen in de maand voorafgaand aan de productie in Nashville in oktober 2024. Kidman en McEwen werkten samen met de echte forensisch patholoog Dr. Amy Hawes om meer te weten te komen over het autopsieproces en de motivaties om medisch onderzoeker te worden.
“Voor mij was het belangrijk om getraind te worden in wat er gebeurt als je op een plaats delict terechtkomt”, zegt Kidman. “Hoe voer je een autopsie uit? Waar ben je naar op zoek? Waarom kies je ervoor om keuringsarts te worden?”
Het onderzoek hielp om hun rollen authenticiteit te geven.
“We wilden de emotionele onrust begrijpen die ontstaat als je de hele dag naar dode lichamen kijkt, en wat dat met je doet, wat je begraaft en wat er uiteindelijk door de kieren komt”, zegt McEwen. “We hielden ons aan het boekje. We wilden niet dat iemand gaten in het proces zou zien (of) dat medische onderzoekers naar de show zouden kijken en zeggen: ‘Oh, dat zouden ze nooit doen.'”
Als het om het personage ging, voelde Kidman de vrijheid om het haar eigen te maken. Ze sprak met Cornwell voorafgaand aan het filmen en zegt dat de auteur tegen haar zei: “Je kunt niets verkeerds doen. Jij bent haar.”
“Dat was het meest ongelooflijke”, zegt Kidman. ‘Dat iemand die een persoon heeft geschapen, zegt: ‘Ik kan je nu pas zien als ik schrijf.’ Het was een massale overdracht van het stokje omdat zij haar eigenaar was. Patricia was Kay. Dat ze zei: ‘Ik ga haar aan jou geven en ze is van jou’ was een geschenk.”
De plot van het eerste seizoen is complex opgebouwd. In het verleden hebben Scarpetta en Det. Pete Marino (Jake Cannavale) onderzoekt een reeks moorden die lijken te zijn gepleegd door een seriemoordenaar. Terwijl Scarpetta onvermoeibaar werkt om haar carrière naar een hoger niveau te tillen in een frustrerend door mannen gedomineerde wereld, brengt ze ook een ingewikkeld persoonlijk leven in evenwicht waarbij FBI-agent en potentiële liefdesbelang Benton Wesley (Hunter Parrish) en haar computervaardige nichtje Lucy (Savannah Lumar) betrokken zijn.
In het heden keren Scarpetta en Benton, nu getrouwd, terug naar hun geboorteplaats in Virginia, waar de moord op een jonge vrouw verband lijkt te houden met haar eerdere zaak. Marino (Bobby Cannavale) is getrouwd met Scarpetta’s zus Dorothy (Curtis), en het stel woont samen met Lucy (Ariana DeBose) op het uitgestrekte landgoed van Scarpetta.
Cornwell las de scripts, maar stond Sarnoff toe zich het verhaal eigen te maken. Een belangrijke verandering is de manier waarop de dood van Scarpetta’s vader haar toekomstige carrière beïnvloedt. In de serie is ze als jong meisje getuige van zijn moord – een veel gewelddadiger moment dan in de romans, waar hij sterft aan kanker. De verhalende ruil doordrenkte het personage met een meer substantiële motivatie.
“Ze heeft het verlangen om gelijk te hebben en fouten recht te zetten”, zegt Kidman. “En uiteindelijk maakt ze fouten die ze wil herstellen. Ze voelt een heel diep verlangen om controle te zoeken. Daarom is ze zo stil, vastberaden en krachtig. Kay is krachtig, maar ze draagt de dingen op een innerlijke manier.”
“Soms heb je zin om krachtig te zijn, je wilt opblazen en luider zijn”, zegt McEwen. “Maar eigenlijk, terwijl ik naar Nicole keek, dacht ik: ‘Nee, kracht is stil. Kracht is stilte.’ Ik denk dat ze daarin groeit. Ik reageer snel en ben emotioneel, maar heb eigenlijk de kracht om even na te denken over hoe je gaat reageren en dan te reageren – zo heeft ze geleerd zich een weg door deze wereld te banen.
Ter voorbereiding op de rol van Kay Scarpetta werkten Nicole Kidman en Rosy McEwen als forensisch patholoog, maar Patricia Cornwell liet de acteurs ook het personage ontwikkelen.
(Larsen en Talbert / For The Times)
Beide tijdlijnen werden gelijktijdig gefilmd. De productie vond plaats in blokken van twee afleveringen en was voornamelijk chronologisch, met regisseurs David Gordon Green en Charlotte Brändström aan het roer. De acteurs keken naar elkaars dagbladen en McEwen sloop soms naar de set om Kidman in actie te zien. Door een paar weken te repeteren voorafgaand aan het filmen, konden McEwen en Kidman de overeenkomsten in hun uitvoeringen vaststellen, net als het werken met Kidmans dialectcoach.
“We zijn actief in verschillende sferen, domeinen van haar leven, dus het gaat meer over: wat zijn de dingen die je nog steeds hebt nu je ouder bent geworden qua maniërisme?” zegt Kidman. “Wat zijn je emotionele tics of de dingen die je kalmeren of die gewoon horen bij wie je bent en die eigenlijk nooit veranderen? Wat er veranderd is, was aan mij.”
“Ik kon kleine bewegingen overnemen die ik van Nicole kon overnemen, wat erg nuttig was”, voegt McEwen toe. “Maar ongeveer een maand later moest ik alles loslaten en wegrennen met alles wat we hadden samengesteld en erop vertrouwen dat ze daar was. Ik kon niet steeds teruggaan naar de toekomst, want zo zou je niet bestaan. Je hebt geen idee wat er over dertig jaar met je gaat gebeuren.”
“Er zit enorm veel werk in om vervolgens te zeggen: ‘Oké, nu ben ik vrij. Het is alles'”, voegt Kidman toe. “Je moet ongelooflijk leergierig en gedisciplineerd zijn, en dan moet je het vermogen hebben om emotioneel vrij te zijn en op het moment te reageren op wat er aan de hand is.”
Sarnoff hield de laatste aflevering gedurende het grootste deel van de productie voor de cast achter, deels omdat ze het einde nog niet had afgerond. In aflevering 6 werd het Sarnoff duidelijk hoe ze elke tijdlijn wilde afronden, inclusief wat het laatste schot zou inhouden. De slotscène, waarin Scarpetta door de moordenaar door haar huis wordt achtervolgd, werd gefilmd op de laatste opnamedag. De onthulling komt volkomen onverwacht. “Je moet heel goed op aanwijzingen letten”, zegt Kidman. “Niets is niet belangrijk.”
“Het was voor mij belangrijk in seizoen 1 dat Kay heel ambitieus naar de huidige tijd zou komen en alles wilde hebben”, legt Sarnoff uit. “En tegen het einde is ze gewoon verlaten. Het is een heel slechte scène. Dus ik moest nadenken: ‘Wie is de moordenaar en hoe is het een verraad jegens haar?’ Patricia’s boeken zijn snel klaar. Als je dat in een finale doet, werkt het niet. Mensen houden van een groots, dramatisch einde.”
Het cliffhanger-einde is adembenemend intens, maar er zijn ook emotionele gevolgen voor Scarpetta en haar familie. Dorothy en Marino zijn verhuisd, Scarpetta is gescheiden van Benton en Lucy is op pad met haar tante.
“Het mooie hiervan is dat je weliswaar alle misdaad hebt, maar ook de familie”, zegt Kidman. “Tegen het einde zijn we volledig gebroken en alleen. Dus je hebt een emotionele reis als gezin die eindigt in een wrak.”
McEwen zegt dat wat de show uniek maakt, het niveau van wetenschappelijke details en de menselijkheid is.
“Het is ook zo verfrissend om een vrouw te zien wier leven niet om een man en relaties draait”, zegt ze. “Natuurlijk gebeurt dat later in haar leven, maar ze is daar om te werken. Ze is gedreven en gefocust. Dat zie ik graag op mijn scherm.”
De serie is niet alleen boeiend vanwege het centrale vrouwelijke karakter, maar ook omdat deze vooral door vrouwen is gemaakt.
“Het ongebruikelijke hieraan is dat de boeken door een vrouw zijn geschreven, de showrunner een vrouw is en dat de boeken door twee vrouwen zijn geproduceerd”, zegt Curtis. “Er zijn vrouwen in de hoofdrol. Het richt zich op een familie van vrouwen, waaronder een vreemd kind. En veel van de bemanningsleden waren vrouwen. Veel van de postproductiemensen waren vrouwen. In die zin denk ik dat we vooruitgang boeken.”
Prime Video gaf aanvankelijk groen licht voor “Scarpetta” met een bestelling voor twee seizoenen en seizoen 2 combineert “Cruel and Unusual” uit 1993 met “The Body Farm” uit 1994.
“Het was zo beangstigend om naar seizoen 1 te gaan”, zegt Sarnoff. “Je weet niet hoe het met iemand gaat, wat er gaat gebeuren of hoe de optredens zullen zijn. Nu hebben we zoveel meer kennis. Iedereen heeft zin om het nog een keer te doen.”
