Mijn interview met William Caughlin, hoofd van AT&T Archives and History Center, begon met een ironische wending. Ons Microsoft Teams-videogesprek mislukte, dus we praatten uiteindelijk via de “gewone” telefoon.
Misschien is ‘normaal’ niet helemaal juist, gezien de infrastructuur. Maar het paste wel bij het onderwerp van ons gesprek: het allereerste telefoongesprek, dat precies 150 jaar geleden plaatsvond.
Op 10 maart 1876 riep Alexander Graham Bell een beroemde uitroep uit tegen zijn assistent: “Meneer Watson, kom hier, ik wil u.” Die zin ging over een enkele koperdraad naar de volgende kamer. Hoewel de technologie die de oproep mogelijk maakte de afgelopen anderhalve eeuw drastisch is veranderd, was de ervaring in wezen hetzelfde. Twee mensen op twee verschillende locaties waren in realtime met elkaar in gesprek en zochten verbinding.
Caughlin vertelde me dat Bell toen al een jaar aan experimenten werkte. Maar hoewel hij in 1875 spraakklanken over koperdraad kon overbrengen, was het onduidelijk. “Watson kon geluiden en geluiden horen, maar hij kon niet echt verstaan wat Bell zei. Maar Bell wist op dat moment dat hij op de goede weg was”, zei Caughlin.
Die experimenten culmineerden op 10 maart, toen de geluiden duidelijk werden.
Lees meer: AT&T zegt dat het 250 miljard dollar in nieuwe infrastructuurverbeteringen steekt
Artefacten van de toekomst
Om de verjaardag van die eerste uitzending te vieren, AT&T creëerde een pop-uptentoonstelling op het hoofdkantoor in Dallas, open voor het publiek tot en met donderdag 12 maart.
Enkele opmerkelijke artefacten die vanaf deze dag 150 jaar geleden te zien zijn, zijn onder meer de koperdraad waarover het bericht werd verzonden, die in 1914 in een losse spoel was gewikkeld en achter glas was geplaatst. Er is ook het notitieboekje van Thomas Watson, waarin hij die historische eerste woorden opschreef.
“Het is een van de grootste schatten in onze collectie”, zei Caughlin.
De originele koperdraad waarover Bell in 1876 het eerste telefoongesprek verzond, is te zien in een pop-uptentoonstelling.
Het eerste transcontinentale gesprek, met Bell in het midden, vond plaats in New York City in 1915. Voor de persoon rechts van Bell ligt de originele koperdraad die werd gebruikt bij het eerste telefoongesprek in 1876.
Van links naar rechts: hoofdingenieur van AT&T John J. Carty; Voorzitter van de gemeenteraad van New York City, George McAneny; Vice-president van AT&T VN Bethell; Alexander Graham Bell; Burgemeester van New York City John Purroy Mitchel; President van Nebraska Telephone Co. Casper E. Yost; en New York City-controleur William A. Prendergast.
In zijn dagboek noteerde Thomas Watson wat er werd gezegd tijdens het eerste telefoontje van Bell.
En met zijn rode lint en officiële zegel zou het oorspronkelijke patent van 7 maart 1876 voor ‘Verbetering in de telegrafie’ het meest waardevolle patent zijn dat ooit is verleend.
Bij een pop-uptentoonstelling op het hoofdkantoor van AT&T wordt het originele patent voor de telefoon van Bell ingelijst, samen met de koperdraad die werd gebruikt om het eerste telefoongesprek over te brengen en Watsons dagboek waarin de experimenten werden vastgelegd.
De telefoon hield Bell’s aandacht slechts een paar jaar in beslag. Hoewel het een industrie op gang bracht, was Bell volgens Caughlin nog steeds ergens anders aan het sleutelen.
“Hij was een levenslange leerling, een wetenschapper en onderzoeker, en hoewel hij in 1878 de telefoonwereld verliet, bleef hij experimenteren.”
Bell beschouwde de “fotofoon” als zijn grootste uitvinding, zei Caughlin. In 1880 zond Bell een menselijke stem over een lichtstraal uit. Het was een voorloper van de huidige glasvezelkabels, die in wezen hetzelfde doen: lichtpulsen over duizenden kilometers door glasvezels sturen. Bell bracht zijn stem over met behulp van spiegels en een paraboolontvanger op 400 meter afstand in een ander gebouw. Er was direct zonlicht voor nodig, maar de stem was heel helder.
Bell patenteerde de ‘fotofoon’, een systeem voor het verzenden van stem via lichtbundels met behulp van spiegels en een grote parabool.
Ook in het archief bevindt zich de originele transistor die is uitgevonden door AT&T-natuurkundigen John Bardeen en Walter Brattain, en die volgens Caughlin “de op één na grootste uitvinding is die ooit door AT&T is voortgekomen.”
Het is de technologie die ten grondslag ligt aan de meeste spullen op mijn bureau en op welk apparaat je dit verhaal ook leest. “In je smartphone heb je ongeveer 20 miljard transistors”, merkte Caughlin op.
Het patent uit 1950 is ook in de collectie opgenomen.
De eerste transistor maakt deel uit van de archieven van AT&T.
Verbindingen toen en nu
In dat laboratorium in Boston in 1876 bestond het netwerk uit een koperdraad die van de zender van Bell naar de ontvanger liep die Watson gebruikte. Nu zegt AT&T dat het een exabyte (1 miljard gigabyte, of het opslagequivalent van bijna 4 miljoen gigabyte) verplaatst iPhone 17E smartphones) dagelijks aan gegevens via het netwerk.
Spraakoproepen vertegenwoordigen een klein deel van dat verkeer. De technologie die onze telefoons verbindt – 5G-netwerken, glasvezelbackbones, satellietgesprekken – blijft evolueren, ook al blijft het aantal oproepen een klein deel van de manier waarop we communiceren. In 2025 passeerden bijna drie keer meer sms-berichten dan telefoongesprekken via het netwerk van AT&T.
Ik zal bijvoorbeeld bijna altijd liever via sms chatten dan bellen, vooral uit gemakzucht.
Maar telefoontjes zijn niet verdwenen. Ze zijn in ieder geval in hinderlijk veranderd, gezien de spervuur van oplichtingsoproepen en nu onpersoonlijk Op AI gebaseerde klantenservicesystemen die de menselijke verbinding in de weg staan. De huidige vervoerders en telefoonfabrikanten moeten agressiever implementeren filterhulpmiddelenzij het met wisselend succes.
En toch, als ik verbinding wil maken en mijn volledige aandacht op iemand wil richten, is een spraak- of videogesprek de manier om dat te doen. En in tegenstelling tot vroeger kan ik overal vandaan bellen zonder dat ik me zorgen hoef te maken over interlokale kosten. Ach, ik hoef niet eens telefoonnummers meer te onthouden – ik tik gewoon op een van mijn favoriete contacten of vraag de stemassistent van de bewoner om voor mij te bellen.
Bell wist ongetwijfeld hoe belangrijk het is om iemands stem live te horen via de telefoonlijn. Anderhalve eeuw later, dankzij de ongelooflijke vooruitgang in de telefonietechnologie, is die verbinding nog steeds net zo waardevol.
