WASHINGTON — Een jaar na de opgevoerde massale deportatie-inspanningen van de regering-Trump zijn de goedkeuringspercentages voor asielzoekers sterk gedaald, omdat immigranten te bang zijn om op rechtszittingen te verschijnen.
Minder dan 3% van de in januari afgehandelde asielzaken werd goedgekeurd – een recordlaagte volgens Mobile Pathways, een non-profitorganisatie uit San Francisco die federale immigratiegegevens analyseert. Dat wordt vergeleken met een goedkeuringspercentage van 18% in januari 2025.
Op nationaal niveau miste 20% van de immigranten die asiel aanvroegen hun hoorzittingen in januari, vergeleken met de helft een jaar eerder. Asielzoekers met lopende aanvragen zijn legaal in het land, maar onder federale wetkan het niet verschijnen op een hoorzitting resulteren in een uitzettingsbevel.
Bij de immigratierechtbanken van Los Angeles County – een van de grootste van het land – is de trend aanzienlijk sterker: no-shows vormden 56% van de asielhoorzittingen in januari, vergeleken met 14% een jaar eerder.
“Dat zijn geen fluctuaties”, zegt Bartlomiej Skorupa, Chief Operating Officer van Mobile Pathways. “Dat is een ineenstorting.”
Een woordvoerder van het ministerie van Justitie zei dat de regering-Trump de integriteit van de immigratierechtbanken herstelt.
In december waren bijna 3,4 miljoen zaken aanhangig bij immigratierechtbanken, waarvan ruim 2,3 miljoen asielzaken. volgens TRACeen dataonderzoekorganisatie.
De stijging van het aantal mensen dat asielhoorzittingen vermijdt, helpt een andere trend in het immigratierechtssysteem te verklaren. Het afgelopen jaar is het aantal asielzaken dat als ‘verlaten’ is gemarkeerd, verdubbeld.
Immigratieadvocaten zeggen dat zaken om verschillende redenen als verlaten kunnen worden aangemerkt: een aanvrager heeft een deadline gemist, een formulier verkeerd ingevuld of heeft gewoon besloten de VS te verlaten.
Maar het Executive Office for Immigration Review, de instantie die immigratierechtbanken beheert, kan een zaak als verlaten bestempelen als de verzoeker niet komt opdagen voor een hoorzitting. Landelijk is het aantal zaken dat als opgegeven wordt beschouwd het afgelopen jaar verdubbeld tot ongeveer 41% van de zaken die in januari zijn afgehandeld.
Het duurt gemiddeld vier jaar voordat immigranten een asielhoorzitting krijgen, hoewel een definitieve beslissing bij beroep langer kan duren, volgens het Migration Policy Institute, een onpartijdige denktank.
Tijdens de regering-Biden werden de meeste asielaanvragen niet door een immigratierechter uitgesproken; in plaats daarvan werden velen administratief gesloten, of gepauzeerd en uit de rol van rechters gehaald. Zolang de zaak inactief is, kan de persoon in de VS blijven, legaal werken en andere mogelijkheden voor verlichting nastreven.
Maar een dergelijk beleid is kwetsbaar om te worden teruggedraaid door een volgende regering, deskundigen van het Migration Policy Institute schreef in een rapport van november.
Lindsay Toczylowski, medeoprichter van het Immigrant Defenders Law Center in Los Angeles, zei dat de toename van het aantal no-shows deels te wijten is aan het feit dat de regering-Trump asielzaken is gaan heropenen die al jaren administratief gesloten waren.
Veel van deze mensen hebben geen contact meer met hun advocaat, als ze die al hadden, en zouden moeilijk op de hoogte kunnen worden gebracht van een nieuwe hoorzitting.
Tien jaar geleden kwam een aanzienlijk deel van de asielzoekers uit El Salvador, Guatemala of Honduras, van wie velen zich in Zuid-Californië vestigden.
Sinds president Trump terugkeerde naar het Witte Huis was Los Angeles een van de eerste steden waar federale agenten immigranten begonnen te arresteren in gerechtsgebouwen. Immigranten zijn bang geworden om met wetshandhavingsinstanties in zee te gaan, zei Toczylowski.
Het doel van de regering, zei ze, “is niet een eerlijk proces of het nastreven van gerechtigheid voor mensen in immigratierechtbanken – het zijn deportatiebevelen. Als mensen niet in de rechtbank verschijnen, is dat voor hen een manier om aan hun normen te voldoen.”
Immigratierechtbanken zijn ondergebracht bij het ministerie van Justitie en rechters klagen al lang dat ze niet volledig onafhankelijk zijn van de overmacht van de uitvoerende macht. Het departement betwist dat, door te zeggen dat rechters onafhankelijke juryleden zijn die zaken individueel beslissen.
Sinds het aantreden van Trump zijn ruim honderd immigratierechters ontslagen en ongeveer hetzelfde aantal is afgetreden of met pensioen gegaan, aldus de vakbond die immigratierechters vertegenwoordigt. Dat is vanaf 735 rechters in het afgelopen boekjaar.
Afgelopen zomer heeft het Pentagon tot 600 militaire advocaten toestemming gegeven om voor het ministerie van Justitie te werken, nadat het de eis had geschrapt dat tijdelijke immigratierechters ervaring op het gebied van immigratierecht moesten hebben.
Jeremiah Johnson, een voormalige immigratierechter die vorig jaar werd ontslagen door de San Francisco Immigration Court, zei dat het asieltarief van 3% in januari schrikbarend laag is.
Johnson, die vice-president was van de National Assn. van immigratierechters, hebben de beslissingen van de Board of Immigration Appeals van de afgelopen maanden de asielwetgeving beperkt. Immigratierechters moeten zich houden aan het precedent dat in deze gevallen wordt geschapen.
In één zo’n geval worden eerdere interpretaties bijvoorbeeld omgekeerd naar nu gendergerelateerd asiel beperkenwaarbij wordt vastgesteld dat vervolgingsclaims uitsluitend gebaseerd op geslacht, of geslacht gecombineerd met nationaliteit, over het algemeen niet voldoen aan de definitie van een “bepaalde sociale groep” – een van de vijf categorieën onder de Amerikaanse asielwetgeving.
Een andere factor die bijdraagt aan de verlaging van het aantal asielaanvragen, zei hij, is dat de federale overheid is begonnen asielzaken af te wijzen door migranten te dwingen opnieuw te beginnen in een ‘veilig derde land’.
Deze verzoeken komen voort uit het toenemende aantal zogenaamde asielsamenwerkingsovereenkomsten, die federale functionarissen in staat stellen bepaalde migranten naar andere landen te sturen – inclusief minder stabiele plaatsen zoals Honduras, Oeganda en Ecuador – in plaats van asiel te blijven zoeken in de VS.
“Het is echt een beperking geweest in de beschikbaarheid van asiel en andere gerelateerde bescherming”, zei hij.
Kathleen Bush-Joseph, een van de auteurs van het rapport van het Migration Policy Institute, wees vorige maand op een bericht op X door plaatsvervangend stafchef van het Witte Huis, Stephen Millerdie zei dat asiel “beperkt is tot individuen die extreem beperkte categorieën van vervolging door de staat ontvluchten.”
“Geen van de groepen die illegaal de grens oversteken, voldoet aan die criteria”, schreef Miller. “Niemand in Mexico, Ecuador, Honduras enz. leeft in landen waar enige vorm van vervolging door de staat plaatsvindt tegen welke beschermde klasse dan ook.”
Maar Bush-Joseph waarschuwde dat het nog niet duidelijk is of de asielwijzigingen van de regering-Trump legaal zijn.
“Hoewel er uitvoerende maatregelen zijn genomen die de toegang tot asiel beperken, worden deze voor de rechtbank aangevochten en ik denk niet dat we weten hoe dit allemaal zal aflopen”, zei ze. “Intussen worden veel mensen gedeporteerd en krijgen ze mogelijk niet de kans om terug te komen.”
