NIEUWJe kunt nu naar Fox News-artikelen luisteren!
Timothée Chalamet ligt deze week onder vuur en verliest grip in de Oscar-race voor beste acteur, omdat hij zo ongeveer het meest voor de hand liggende ter wereld zegt: niemand geeft om ballet of opera in 2026.
Hier is het exacte citaat van de ‘Dune’- en ‘Marty Supreme’-sterren tijdens een recente CNN-gemeentehuis: ‘Ik wil niet werken in ballet of opera, of dingen waarbij het is van: ‘Hé, houd dit ding levend, ook al geeft niemand er meer om.’ Alle respect voor alle ballet- en operamensen daarbuiten.”
De reactie was snel en hevig. Volgens de BBC omschreef de Canadese mezzosopraan Deepa Johnny de opmerkingen van Chalamet als een ’teleurstellende kijk’, terwijl de Amerikaanse kunstenaar Franz Szony schreef: ‘Twee klassieke kunstvormen die al honderden jaren bestaan, die beide een enorme hoeveelheid talent en discipline vergen die deze man nooit zal bezitten.’
Timothée Chalamet, rechts, kijk toe in het eerste kwart van Game Six van de Eastern Conference Second Round NBA Playoffs tussen de New York Knicks en de Boston Celtics in Madison Square Garden op 16 mei 2025 in New York City. (Al Bello/Getty Images)
Maar voor de knappe jongen van vandaag, zoals Hollywood, wie zijn deze mensen in vredesnaam?
Toen ik tien jaar oud was, was Michail Baryshnikov de grootste balletdanser ter wereld. Hij was net zo beroemd als Larry Bird of Doc Gooden, evenals de grootste operazanger van die tijd, Luciano Pavarotti. Dat is vandaag verdwenen.
Tegenwoordig heeft bijna geen enkele Amerikaan ook maar enig idee wie de grootste balletdanser of operazanger ter wereld is, omdat het niet meer voor hen is. De fijne podiumkunsten zijn een zeepbel van progressieve intolerantie geworden. Ze willen niet eens dat wij, ongewassen ongelovigen, erbij betrokken worden.
De schone podiumkunsten zijn de laatste greppel waarin de verdrietige wokesters zich schuilhouden.
In de jaren vijftig verschenen er collecties van de grote werken van het Westen. Misschien heb je enkele van deze in leer gebonden boeken wel eens gezien in de huizen van je grootouders. Ze waren erg duur, maar uitgevers konden ze niet snel genoeg drukken.
De middenklasse at het op.
Op elke willekeurige avond in de jaren vijftig en zestig kon je op televisie een toneelstuk van Shakespeare zien, of Leonard Bernstein die symfonieën beschreef of grote filosofen van die tijd lezingen geven. Maar in de jaren zeventig werd besloten dat dit een beetje veel was voor de massa.
ROB SCHNEIDER: GO WOKE, GO BROKE IS GEEN SLOGAN – HET WORDT DE REALITEIT VAN HOLLYWOOD
De Pavarotti’s en Baryshnikovs zouden tot in de jaren negentig blijven voortbestaan, maar rond de millenniumwisseling was dat voorbij. De linkse elites hadden van opera en ballet hun eigen privédomein gemaakt, een slinkend en nu uitstervend domein dat Chalamet terecht noemt.
Werknemers installeren Donald J. Trump boven de huidige bewegwijzering op het Kennedy Center op vrijdag 19 december 2025 in Washington. (Jacquelyn Martin/AP-foto)
Het probleem voor opera en ballet, en inderdaad voor puur theater en musicals Het is ook zo dat ze zijn gestopt met het zoeken naar publiek en zijn gaan zoeken naar subsidies. Een stel wakkere, rijke blanke mensen kunnen je geld geven om de eerste Inuit-opera te produceren, maar dat betekent niet dat iemand hem wil zien.
Dat geldt ook voor Inuits.
DAVID MARCUS: MEMO AAN BONO: Zwijg alsjeblieft en ga weg
Een deel van wat Chalamet zich hier realiseert, is dat opera en ballet al vijftig jaar beschermd zijn. Maar beschermd tegen wie?
De drang om te diversifiëren en afstand te nemen van het standaardrepertoire waar iedereen van houdt – om een reden – maakte dat deze kunst voor de elites onder ons een delicate bloem was, en niet een sterk gewas dat de ziel van de massa voedt.
Nu zullen dezelfde mensen die weigeren hun zogenaamd geliefde opera en ballet bij te wonen, niet de deur van het theater bezoeken Optredens van het Trump Kennedy Center als hun eigen performanceprotest, met als gevolg dat er nu geen publiek meer is voor deze vormen.
Helaas zijn opera en ballet misschien wel echt dood. Er is misschien niemand meer in deze kunstvormen die hun sombere, ontwaakte lijken weer leven kan inblazen, maar Chamamet weet dat films dit lot misschien kunnen vermijden. Misschien.
Ik vermoed dat Hollywood’s nieuwe, niet-aanstootgevende ‘it guy’ Ik zal dit allemaal terugdraaien, waardoor ik verlang naar de dagen van filmmakers als John Cassavettes die weten hoe ze de industrie en de elites moeten vertellen dat ze het daar moeten houden waar de zon niet schijnt.
Maar zijn punt blijft staan. Het is absurd om zelfs maar ruzie te maken. Ballet en opera hebben zichzelf irrelevant gemaakt door de sjibbolets van de wakkerheid te kalmeren en de regels ervan te gehoorzamen. Totdat dat stopt, zullen het uitstervende vormen blijven.
KLIK HIER OM DE FOX NEWS-APP TE DOWNLOADEN
Ik denk dat Chalamet hier waarschijnlijk zijn lesje heeft geleerd, en dat zijn kastijding misschien wel blijft bestaan. Maar ze kunnen ons niet kastijden, en als ze ons weer willen uitnodigen voor de beeldende kunst, zullen we hier zijn.
Maar de makers en schudders van opera, ballet, theater, schilderkunst en beeldhouwkunst moeten worden gewaarschuwd dat terwijl jij je erfenis van eeuwen verspilt, we misschien net onze eigen erfenis beginnen.
KLIK HIER OM MEER TE LEZEN VAN DAVID MARCUS
Gerelateerd artikel
