Nogmaals hallo, en welkom terug bij Fast Company is aangesloten.
Apple heeft dat misschien wel geperfectioneerde spetterende keynote-evenementen voor productlanceringenmaar het is nooit met hen getrouwd geweest. Wat de enorme hoeveelheid nieuwe dingen betreft, was deze week ongeveer net zo veelbewogen als maar kan. En toch koos het bedrijf ervoor om zijn aankondigingen gedurende drie dagen via persberichten bekend te maken.
Maandag bracht de iPhone 17e en een nieuwe iPad Air. Dinsdag werden nieuwe MacBook Airs en MacBook Pro’s aangeboden, plus een paar beeldschermen. In elk geval waren de vorderingen stapsgewijs: snellere chips, betere specificaties en andere updates die welkom zijn, maar niet bepaald memorabel.
Maar woensdag sloot Apple zijn slow-roll-productfestijn af met iets werkelijk nieuws: een “nog een ding“In de traditie van de gebeurtenissen van weleer. Dat was de MacBook Neo, de mythische goedkope draagbare Mac waar Apple naar kijkt.inclusief ik– waar ik letterlijk al tientallen jaren over fantaseer.
De MacBook Neo’s persbericht noemt de startprijs van $ 599 een doorbraak, en dat is het ook. Of het is in ieder geval een mijlpaal in de geschiedenis van goedkope Apple-spullen. In het verleden zijn MacBooks vaak onder de $ 1.000 gedaald, maar deze zal toegankelijk zijn voor Windows-gebruikers die tot nu toe misschien nooit hebben overwogen een Mac te kopen. Voor scholen begint de Neo bij $499, wat Apple een kans geeft om het enorme marktaandeel van de Google Chromebook in het onderwijs weg te werken. (Tot nu toe, de iPad heeft de dupe van die inspanning gedragen.)
De associatie van Apple met premium-ervaringen tegen premium-prijzen is zo duurzaam dat je gemakkelijk uit het oog verliest dat dit niet het hele verhaal is. Het bedrijf heeft vaak producten geïntroduceerd waarvan de lage prijs, zoals die van de Neo, hen helpt definiëren. Maar wat er gebeurde toen ze eenmaal in het wild waren, varieerde nogal.
De Neo doet me het meest denken aan de Mac Mini, de kleine desktop die Steve Jobs onthulde op de Macworld Expo-conferentie van 2005 in San Francisco. Aanvankelijk verkocht voor $ 499, terwijl de op een na goedkoopste Mac de nu obscure $ 799 was voor Macbreidde het minimalisme van de Mini zich uit tot verzending zonder accessoires. Jobs noemde het een BYODKM-computer, zoals in ‘breng je eigen beeldscherm, toetsenbord en muis mee’.
Eenentwintig jaar later kunnen we met zekerheid zeggen dat de Mini zijn publiek heeft gevonden. De computer begint nu bij $ 599, dezelfde prijs als de MacBook Neo, en blijft een voordelig BYODKM-instappunt voor Mac-computers. Maar Mini-liefhebbers, die zijn in mijn ervaring Echt houden van de kleine machine, zijn niet noodzakelijkerwijs zo koopjesgezind. Het kan worden uitgedost in configuraties die tot een oogstrelende $ 4.699 kosten.
De Mac Mini werd op dezelfde dag aangekondigd als de iPod Shuffle, een mp3-speler die duidelijk ontworpen is om de vele apparaten aan te kunnen die veel minder kosten dan een iPod. Om een prijs onder de $100 te bereiken, gooide het kauwgompakje-achtige apparaatje bijna alles weg wat een iPod tot een iPod maakte, van het display tot de droom van ‘1000 nummers in je zak’. (De Shuffle kon slechts 240 tegelijk bevatten.) Het schreeuwde niet om kwaliteit. Toch werkte het met iTunes en de iTunes Music Store – destijds een grote kreet waar geen enkele muziekspeler van een niet-Apple aan kon tippen. In verschillende vormen, waaronder a bizar stemgestuurd model— de Shuffle bleef bestaan tot 2017, wat langer was dan de klassieke full-size iPod.
Of de wereld een product als ongewoon goedkoop beschouwt, is uiteraard voor een deel een kwestie van perceptie. Voordat Apple in 2009 de eerste iPad onthulde, dachten veel buitenstaanders van wel kosten ongeveer $ 1.000,- niet alleen om de kosten van Apple te dekken en winst te maken, maar ook om Apple te ontmoedigen de verkoop van MacBooks te kannibaliseren. Die conventionele wijsheid werd zo alomtegenwoordig dat ik het publiek onder de loep nam toen Jobs tijdens het lanceringsevenement de prijs van $ 499 bekendmaakte, ook al had ik mijmerde dat het net zo weinig zou kunnen kosten als in juli vorig jaar.
In eerste instantie baseerde Apple zich zowel op de verrassend redelijke prijs als op de mogelijkheden van de eerste iPad en noemde het “een magisch en revolutionair apparaat voor een ongelofelijke prijs.” Na verloop van tijd was goedkoopheid echter niet langer de kern van de iPad-merkbelofte. Tegenwoordig is de strategie van Apple om iedereen een iPad aan te bieden, tegen prijzen van $349 tot $2.599. Als iemand wiens primaire computer is een 13-inch iPad Pro – een tablet die Apple nooit zou hebben aangeboden voor zoiets als $ 499 – ik ben blij dat het wat losser is geworden.
De meeste pogingen van Apple om technologie goedkoper te maken dan je zou verwachten, waren goed genoeg geslaagd om tot nieuwe generaties te leiden. Bij allemaal ging het om een delicate evenwichtsoefening tussen het bereiken van een prijspunt en het opbouwen van iets dat een kritische massa van mensen wil – zeker meer dan de duurdere producten. Het enkele feit dat iets betaalbaar is en een Apple-logo draagt, is niet voldoende.
In 2013 was ik dat ook behoorlijk opgewonden over de iPhone 5c. Het werd verkocht voor een door de vervoerder gesubsidieerde $ 99 (de helft van de prijs van de iPhone 5s) en werd geleverd in een verscheidenheid aan kleurrijke hoesjes die toenmalig Apple-designchef Jony Ive aanprees als ‘prachtig, onbeschaamd plastic’. Het lijkt erop dat consumenten zich niet lieten verleiden door het voorstel: een jaar later was er geen iPhone 6c. En Apple heeft sindsdien nooit meer een plastic iPhone gemaakt – mooi en onbeschaamd of anderszins.
De MacBook Neo is geen MacBook Air voor bijna de helft van de prijs. Het is de eerste MacBook die wordt aangedreven door een chip van smartphoneklasse (de A18 Pro-chip van de iPhone 16 Pro) in plaats van een chip die oorspronkelijk voor een laptop is ontworpen. Het doet het zonder extraatjes zoals MagSafe en een toetsenbord met achtergrondverlichting, en Touch ID is alleen beschikbaar op de versie van $ 699, die ook de opslag verdubbelt tot 512 GB. 512 pixels’ Stephen Hackett heeft een nuttige, vrij lange lijst van andere manieren waarop Apple de Neo kosten heeft verlaagd, zoals door hem uit te rusten met een oudere versie van Wi-Fi.
Op het eerste gezicht lijkt Apple verstandige beslissingen te hebben genomen over wat er in de Neo moet worden gestopt en wat er moet worden weggelaten. Dat garandeert niet dat het met een beperkt budget een ervaring op Apple-niveau oplevert. Maar zoals elke creatieve persoon of instelling doet het bedrijf het interessantste werk als het zich een weg baant door zelfopgelegde beperkingen – en ik ben blij dat de mythische goedkope draagbare Mac eindelijk meer is dan een mythe.
Je hebt gelezen Aangesloten, snel bedrijf’s wekelijkse technische nieuwsbrief van mij, mondiaal technologieredacteur Harry McCracken. Als een vriend of collega deze editie naar u heeft doorgestuurd, of als u deze op fastcompany.com leest, kunt u dat doen bekijk eerdere uitgaven en meld u aan om het zelf te krijgen elke vrijdagochtend. Ik hoor graag van je: Ping me op hmccracken@fastcompany.com met uw feedback en ideeën voor toekomstige nieuwsbrieven. Ik ben ook aan de gang Blauwhemel, MastodontEn Dradenen dat kan volgen Aangesloten op Flipboard.
Meer toptechverhalen van Fast Company
Netflix koopt de AI-startup van Ben Affleck
De streamer heeft InterPositive overgenomen, een bedrijf gespecialiseerd in AI hulpmiddelen voor filmmakers. Lees verder →
Hoe Iran zo’n formidabele cyberoorlogsmachine bouwde
Zelfs nu er bommen in het Midden-Oosten vallen, lanceren aan Iran gelieerde hackers digitale aanvallen in de hele regio. Tientallen jaren van investeringen hebben dat mogelijk gemaakt. Lees verder →
De nieuwe Galaxy S26 Ultra is niet veel om over te schreeuwen
Het bedrijf verliest de technologische voorsprong waarop het zijn reputatie heeft gebouwd. Lees verder →
AI verandert de manier waarop mensen AT&T-thuisinternet gebruiken en helpt het netwerk te stabiliseren
Klanten sturen veel meer gegevens terug naar het netwerk terwijl ze communiceren met AI-tools. AT&T zegt dat het zijn eigen AI gebruikt om storingen te voorspellen, verkeer te modelleren en de service soepel te laten verlopen. Lees verder →
AI-vibe-gecodeerde oorlogsdashboards overspoelen de sociale media
Ontwikkelaars zijn tools voor het coderen van vibraties om het conflict in Iran in realtime te volgen, hoewel sommigen zich afvragen of de dashboards inzicht bieden of alleen maar spektakel. Lees verder →
De hausse aan agenten splitst het personeelsbestand in tweeënAgentic AI creëert een kloof tussen bouwers die bepalen hoe werk gebeurt en gebruikers die zich eraan moeten aanpassen. Lees verder →
