Toen Carmen Martell 14 was, ontmoette ze een 23-jarige man in haar kleine stadje in New Hampshire. Hij werkte op de nabijgelegen steenfabriek en ze hield van hem. Ze begon school over te slaan, weg te rennen en juridische problemen te krijgen. Op een gegeven moment beval een rechter haar om naar een tuchthuis in Vermont te gaan, maar Martells moeder wilde niet dat ze zo ver ging.
“Ik kon goed overweg met mijn moeder – ik was de jongste van elf kinderen”, zei Martell. “Ik heb geen problemen gehad met de wet of met school of wat dan ook voordat ik hem ontmoette. Ik voelde me behoorlijk beschermd.”
Haar moeder ging naar de steenbakkerij en vertelde haar vriend dat ze hem zou aanklagen voor verkrachting van een minderjarige als hij niet met Martell zou trouwen. Dus een paar weken na haar achtste leerjaar in 1985 trouwde Martell. Ze was 15.
Ze is nooit meer naar school gegaan. Ze leed jarenlang onder huiselijk geweld van haar partner en scheidde uiteindelijk van hem om haar kinderen te beschermen. Haar moeder stierf, waardoor ze geen emotionele of financiële steun meer had. Ze heeft overheidssteun nodig om het hoofd boven water te houden.
“Ik heb het gevoel dat ik mijn hele leven alles in de overlevingsmodus heb moeten doen”, zei Martell. “Zelfs na de scheiding ben ik hertrouwd, maar het was hetzelfde patroon. Dat was het enige patroon dat ik kende.”
Het verhaal van Martell is niet uniek. Tussen 2000 en 2021 waren in de Verenigde Staten bijna 315.000 minderjarigen legaal getrouwd – waarbij de kans veel groter was dat meisjes als kind trouwden dan jongens. Tot 2018 waren kindhuwelijken legaal in alle vijftig staten, maar sindsdien 16 staten hebben een verbod aangenomen.
-
Lees volgende:
De Verenigde Staten hebben een relatief laag percentage kindhuwelijken, maar de aanhoudende legaliteit ervan heeft de aandacht getrokken van onderzoekers die de praktijk helemaal willen uitbannen. Deze week heeft Sheryl Sandberg, de voormalige Chief Operating Officer van Meta en oprichter van de Lean In Foundation, in samenwerking met Columbia University een nieuw rapport uitgebracht: “Versnellen van de inspanningen om een einde te maken aan kindhuwelijken“Dat berekende dat de mondiale kosten van inactiviteit elk jaar 175 miljard dollar bedragen. Het rapport belicht ook potentiële strategieën – waaronder investeren in onderwijs, het verbeteren van de toegang tot reproductieve gezondheidszorg en het veranderen van culturele en sociale normen – die zouden kunnen helpen een einde te maken aan de praktijk in de Verenigde Staten.
“We praten zelden over kinderhuwelijken in economische termen, maar dat zou wel moeten. Naast de concrete kosten van verloren productiviteit en hogere gezondheidszorguitgaven, sluit kindhuwelijken de vindingrijkheid en ideeën uit die elk meisje aan de wereld zou kunnen hebben gebracht – een onberekenbare verspilling”, schreven Hillary Clinton, voormalig minister van Buitenlandse Zaken en voormalig senator, en Sheryl Sandberg in het voorwoord van het rapport. Clinton is momenteel bestuursvoorzitter van het Institute of Global Politics aan de Columbia University.
Rachel Vogelstein, directeur van het Women’s Initiative van het Columbia’s Institute of Global Politics en co-auteur van het nieuwe rapport, zei dat het aantal kinderhuwelijken in de afgelopen 25 jaar wereldwijd is gedaald van 1 op de 4 meisjes die als kind trouwden naar 1 op de 5. Maar belangenbehartigers en onderzoekers maken zich zorgen over de trend dat landen hun prioriteiten en middelen verschuiven van gendergelijkheid en een einde maken aan kindhuwelijken.
Vorig jaar bevroor de Verenigde Staten miljarden dollars aan buitenlandse hulp die de vrouwenrechten en gendergelijkheid hielp bevorderen, inclusief programma’s om kinderhuwelijken te helpen beëindigen. Vogelstein wees ook op een aantal autoritair georiënteerde en populistische regimes die overheidsinstanties hebben ontmanteld die zich richten op het bevorderen van de rechten van vrouwen en meisjes, onder meer in Turkije en Argentinië. In Irak heeft het parlement onlangs een amendement voorgesteld dat het mogelijk maakt dat meisjes op negenjarige leeftijd trouwen.
“Er bestaat bezorgdheid dat deze bredere agressie in de inzet voor de mensenrechten van vrouwen en meisjes en de terugslag die we hebben gezien op de gendergelijkheid, die we hier in de Verenigde Staten zien manifesteren, de strijd tegen kindhuwelijken overal zal beïnvloeden – ook hier,” zei Vogelstein.
Hoewel de overgrote meerderheid van de kindhuwelijken plaatsvindt in Latijns-Amerika, het Caribisch gebied, het Midden-Oosten, Afrika bezuiden de Sahara en Zuid-Azië, zijn de Verenigde Staten het bewijs dat kindhuwelijken nog steeds kunnen bestaan in landen waar meisjes een betere toegang hebben tot onderwijs en werkgelegenheid.
“Ik denk dat veel hiervan wordt verontschuldigd als traditie of cultuur”, zei Sandberg. “Nou, er zijn veel dingen in de wereld die cultureel waren, die verschrikkelijk waren en al lang voorbij zijn.”
Wat het rapport bijzonder uniek maakt, is de focus op de economische impact van kindhuwelijken. Volgens een analyse van het Center for Global Development kost kindhuwelijken de wereld tot 175 miljard dollar per jaar – bijna 2,5 biljoen dollar in 2040 – als gevolg van verloren productiviteit en toegenomen gezondheidsrisico’s. Het rapport stelt dat er slechts een investering van 1,3 miljard dollar nodig is om het aantal kinderhuwelijken in de komende vijf jaar met 30 procent terug te dringen.
“Ik hoop dat mensen hierover zullen gaan nadenken, niet alleen als iets dat we moeten aanpakken omdat het het juiste is om te doen, maar als iets dat we moeten aanpakken omdat het slim is om te doen,” zei Vogelstein.
Fatima Maada Bio, de first lady van Sierra Leone en lid van de Colombiaanse adviesraad voor kinderhuwelijken, zei dat ze erin slaagde kinderhuwelijken in haar land strafbaar te stellen nadat ze vijf jaar lang steun kreeg van de gemeenschappen en het volk. Maada Bio is een van de meest uitgesproken pleitbezorgers tegen kindhuwelijken, en zij stelt dat het meer is dan een humanitaire kwestie.
“Ik ben de hele wereld rondgegaan om over deze kwestie te praten, en ik heb nog nooit een minister van Financiën zien praten over de financiële implicaties van deze kwestie voor welke regering dan ook”, zei Maada Bio. “En ze zouden hierover moeten praten. En de ministers van onderwijs zouden moeten praten over het voordeel van het houden van vrouwen op scholen. De ministers van gezondheidszorg zouden moeten praten over hoeveel meisjes er sterven in hun ziekenhuizen.”
Maada Bio zegt dat ze blijft vechten voor een einde aan kindhuwelijken in het hele land, omdat ze zelf op 12-jarige leeftijd trouwde en weet welke impact dit kan hebben op het leven van meisjes.
“De Fatima die geen stem had, dat is de Fatima waar ik nu voor vecht”, zei Maada Bio.
Martell, nu 56, zei dat ze een paar jaar geleden bij een dokter was en in haar medische aantekeningen zag: “Kindermishandeling.”
Ze belde onmiddellijk de dokter en zei: “Wat bedoel je? Mijn moeder heeft me nooit misbruikt.” En voor het eerst legde iemand aan Martell uit dat ze nog een kind was toen ze trouwde. Martell zei dat ze dat gesprek keer op keer in haar hoofd afspeelt.
“Zo had ik er nog nooit over nagedacht”, zei Martell. “Als iemand mij zou vragen of een 15-jarige vandaag zou trouwen, zou ik er absoluut tegen zijn. Ik zou naar protesten gaan of een petitie ondertekenen. Ik heb het gevoel dat die jaren mijn leven hebben gevormd.”
Martell zei dat ze geschokt was toen ze ontdekte dat kinderhuwelijken in de meeste delen van de Verenigde Staten nog steeds legaal zijn. Haar eigen thuisstaat, New Hampshire, keurde pas in 2024 een verbod goed – bijna veertig jaar nadat ze als minderjarige was getrouwd.
‘Ik wou dat er toen een wet bestond’, zei Martell. “Ik wilde het, maar je bent te jong. Je kunt geen sigaretten kopen. Je kunt niet autorijden. Je kunt niet zoveel dingen doen, maar toch mag je trouwen. Het is verbijsterend. Destijds wist ik niet beter. Ik keek niet door alle kieren en spleten naar het leven – ik had oogkleppen op.”
