Zijn het meubels of mode? Bij Hodakova AW26, Ellen Hodakova Larsson bewees dat het beide kan zijn. De Conventionele Collectie 112603 werd opgevoerd in de Carrousel du Louvre in een slecht verlichte kamer, omlijst door deuren en fragmenten van een huiselijk interieur. Tapijten, tafels, stoelen – Larsson bracht het huis letterlijk naar de catwalk en herwerkte deze objecten tot kledingstukken en accessoires die intiem, griezelig en, verrassend genoeg, draagbaar aanvoelden.
Silhouetten onderzochten de spanning tussen bloot en versierd. Naar voren gerichte jassen en mouwloze blazers waren scherp op maat gemaakt, waardoor het lichaam langer werd, terwijl de achterkanten werden weggelaten, waardoor de torso’s ontbloot werden en een hint naar kwetsbaarheid werd gegeven. Smalle broeken disciplineerden de pas, oversized schouders en strakke zomen gaven structuur, en gelaagde panelen van linnen, tweed en upcycled textiel vielen als verlengstukken van het huiselijke decor. Modellen op blote voeten dwaalden rond alsof ze betrapt werden op het alleen aankleden; toen schoenen verschenen, knikten ze naar de traditie – sleehakken, rijlaarzen, herwerkte herenkleding – en baseerden ze de stukken op een geleefde ervaring.
Onverwachte materialen vormden de rode draad in de collectie. Vioolsnaren van paardenhaar wikkelden het lichaam op, zilveren lepels werden sieraden, en theedoeken en stoelonderdelen werden gevouwen tot rokken, jurken en topjes, waardoor ambacht, humor en zelfreflectie samenvloeiden. Spiegels en glazen oppervlakken accentueerden de kamer en verdubbelden de beelden en de innerlijke blik.
Hodakova’s AW26 was niet alleen maar kleding, het was een meditatie: huiselijkheid als pantser, blootstelling als openbaring en het huis als podium om met jezelf te dansen. Nadat Larsson eerder liet zien dat je een cello kunt dragen, liet ze deze keer zien dat je een stoel kunt dragen en daarmee elke laag van wie je bent kunt confronteren.
Fotografie met dank aan Hodakova.
