Hoewel het label in 2018 in Brazilië is gestart, worden de traditionele Foutas (handgeweven, plat textiel) momenteel vervaardigd door ambachtslieden in Tunesië, het thuisland van de oprichters. Met een verschuiving van de productie naar Brazilië was het doel van Foutah Harrissa om “het merk visueel met het land te verbinden”, zonder de banden met Tunesië te verbreken, vertelt hoofdontwerper Solenn. Het team besloot aspecten van de oorspronkelijke branding te behouden, zoals het Engelse en Arabische woordmerk. Wat het ontwerp betreft, kozen ze voor een gedurfdere benadering van het Romeinse woordmerk, geheel in hoofdletters, met een strakkere, grovere versie van het type, waarbij het werd ingevuld met een veel vuriger rood dan het originele bordeauxrood van het merk, dat “direct de specerijen van de harissa in de naam van het merk oproept”, vertelt Solenn. Dit leidde er vervolgens toe dat het ontwerp in de rest van het ontwerpsysteem “warme, aardse tinten zoals bruin, geel en roze” kreeg.
Het inlijsten werd een belangrijk instrument voor de art direction van de studio gedurende het hele project. Naast de woordmerkaanpassingen wilde Soms Altijd het textielmerk sterke visuele elementen geven om campagnes en lanceringen te markeren, zonder te vertrouwen op een logo als handtekening. “Onze eerste moodboards en referenties waren grotendeels gebaseerd op vintage Tunesische en bredere Arabische cassette- en vinylbeelden, vaak rijk aan elementen en kadrering”, vertelt Solenn. Deze grafische referenties werden samengevoegd in een reeks vereenvoudigde maar decoratieve geometrische kaders die afbeeldingen meer expressie geven. Tarwepasta-posters, gedrukte labels en de merkansichtkaarten zien er zonovergoten en ezelsoren uit, als een goed boek dat je de hele zomer op het strand hebt gelezen.
Deze handgemaakte en onvolmaakte benadering van printformaten en beeldbehandeling heeft tot doel “het vakmanschap achter Fouta Harissa te weerspiegelen”, legt Solenn uit, “waardoor een constante dialoog ontstaat tussen de identiteit en het product”. Zoals veel van de visuele identiteiten van de studio’s was dit een manier om het product centraal te stellen – in plaats van de merknaam, in de zachte filmopnamen van het textiel tegen de achtergrond van de Braziliaanse landschappen.
