De eerste ‘Harry Potter’-film – ‘Harry Potter and the Sorcerer’s Stone’, of “Harry Potter en de Steen der Wijzen” als u zich buiten de Verenigde Staten bevindt – uitgebracht op mijn verjaardag, wat voelde als het lot, aangezien ik al diep geobsedeerd was door de eerste drie romans. Ik ben opgegroeid met Harry Potter, Ron Wemel en Hermelien Griffel, de hoofdpersonages van de franchise die informeel bekend staan als het ‘gouden trio’ (en die in de films worden gespeeld door Daniel Radcliffe, Rupert Grint en Emma Watson), en ik kocht de boeken om middernacht en ging naar de openingsvertoningen van de films.
Zelfs toen ik ouder werd, hield ik nog steeds van de boeken en films van “Harry Potter” en koesterde ik ze – tot het punt waarop mijn originele hardcovers allemaal uit elkaar vallen. Dit wil allemaal zeggen dat ik het grootste deel van mijn bewuste leven een diehard fan van ‘Harry Potter’ was, en toen de spin-off-serie ‘Fantastic Beasts’ in 2016 uitkwam, was ik op zijn minst geïntrigeerd.
Toen zag ik de film.
Ik zou nalatig zijn als ik niet zou zeggen dat Joanne “JK” Rowling (die mij eigenlijk op X heeft geblokkeerd!) mij sinds 2020 ook heeft verdreven uit de tovenaarswereld waarmee ze heeft gecreëerd haar steeds onverdraagzamere hartstocht over de transgendergemeenschap. Terwijl Rowling een ‘zorg’ voor de veiligheid van vrouwen blijft verwoorden in gemene, transfobe retoriek, heeft dit zeker invloed op de genegenheid die ik nog heb voor ‘Harry Potter’, maar zelfs daarvoor, de “Fantastic Beasts”-films waren het startschot voor de afdaling van deze hele franchise naar de hel. Een deel van de reden hiervoor is dat, nou ja, de ‘Fantastic Beasts’-films grotendeels slecht zijn en alleen maar erger worden naarmate ze vorderden… maar het is ook omdat er een waslijst aan geweldige spin-off-mogelijkheden is in de wereld van ‘Harry Potter’, en die films zijn de slechtst mogelijke optie.
De prequels van Fantastic Beasts brachten Harry Potter in een richting die niemand wilde
De ‘Fantastic Beasts’-films – of in ieder geval de eerste die in 2016 werd uitgebracht, ‘Fantastic Beasts and Where to Find Them’ – zijn gebaseerd op een klein boekje dat nauwkeuriger zou kunnen worden omschreven als een soort pamflet. In de originele “Harry Potter”-boeken is “Fantastic Beasts and Where to Find Them” een standaard leerboek voor Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus en is in feite een boek dat Harry, Ron en Hermelien allemaal moeten kopen. Joanne “JK” Rowling heeft een op zichzelf staand exemplaar van dit slanke boek uitgebracht voor echte “Harry Potter”-fans, met de naam van de fictieve tovenaar Newt Scamander vermeld als de auteur; in de verfilming hiervan vals leerboekNewt Scamander wordt gespeeld door Oscar-winnaar Eddie Redmayne, die de magische zoöloog speelt terwijl hij dieren in en rond Londen volgt.
De eerste “Fantastic Beasts”-film is, om eerlijk te zijn, prima – het is niet bijzonder goed of slecht, maar gewoon een soort van… daar. Hetzelfde kan niet gezegd worden voor de vervolgfilms, die zulke afnemende opbrengsten opleverden dat de serie gewoon tot stilstand kwam, en op het moment van schrijven: er is geen woord over of er ooit meer ‘Fantastic Beasts’-films zullen verschijnen. Gooi de controversiële keuze om te casten erin En verdedig Johnny Depp als de ‘grote slechte’ Gellert Grindelwald van de franchise – ook al wordt het personage gespeeld door Colin Farrell in de openingsfilm, wat betekent dat hij blijkbaar zijn uiterlijk kan veranderen wanneer hij maar wil – en je hebt een ronduit smerige franchise in handen. Het tweede vervolg, ‘Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald’, kwam uit in 2018, en het derde, ‘Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore’, in 2022, waardoor de canon van de franchise in de knoop raakte. Dus wat zou beter zijn geweest?
Nu, in plaats van een zinvolle spin-off, doen we gewoon opnieuw Harry Potter
Ik geef toe dat dit anekdotisch is, maar als iemand die geld heeft uitgegeven jaren in de loopgraven van de “Harry Potter”-fandom weet ik wat fans wilden, en het was een spin-off (en prequel) over de Marauders. Een bende van vier beste vrienden – van wie er één de overleden vader van Harry is, James Potter, geflankeerd door Sirius Zwarts, Peter Pippeling en Remus Lupin – die samen met toekomstige professoren als Severus Sneep (gespeeld door Alan Rickman in de films) naar Zweinstein gaan. Terwijl ze op Zweinstein zijn, ontdekken Sirius, Peter en James dat Remus een geheim verbergt (hij is een weerwolf die een hut in de naburige stad Zweinsveld gebruikt om veilig te blijven tijdens zijn maandelijkse transformaties). Ze besluiten Animagi te worden, wat betekent dat ze naar believen in dieren kunnen veranderen. Elke volle maan, wanneer Remus een wolf wordt, worden James, Sirius en Peter respectievelijk een hert, een grote zwarte hond en een rat.
Klinkt dat niet? ontzettend leuk?! Ik weet dat het zo is! Ik zou hier oppassen! Helaas, naarmate de tijd verstrijkt, lijkt het steeds duidelijker dat we nooit enig eigendom van de Marauders zullen krijgen. Wat we in plaats daarvan krijgen is een televisieversie van de originele ‘Harry Potter’-films, wat nogal raar is als je bedenkt dat de filmfranchise in 2011 eindigde. Er is een geheel nieuwe cast die de geliefde rollen overneemt – inclusief John Lithgow als Albus Perkamentus – en er komt een hele nieuwe tovenaarswereld onze kant op, alleen is het niet ‘nieuw’. Het is de hetzelfde wat ze al deden. Voeg daar alle controverse rond Joanne “JK” Rowling zelf aan toe, en… Deze hele zaak lijkt op het punt te staan te crashen en te verbranden.
Hoe dan ook, we krijgen in 2026 een ‘Harry Potter’-tv-serie … maar de schade aan de franchise is al aangericht.
