NASA voert grote veranderingen door om het Artemis-programma te versnellen

“Dit is gewoon niet de juiste weg vooruit”, zei Isaacman.

Een hoge NASA-functionaris merkte tijdens een toespraak voor Ars op dat de ruimtevaartorganisatie waterstof- en heliumlekken heeft ondervonden tijdens zowel de voorbereidingen voor de lancering van de Artemis I als de Artemis II, en dat deze problemen hebben geleid tot maandenlange vertragingen bij de lancering.

“Als ik het me goed herinner, was de timing tussen Apollo 7 en Apollo 8 negen weken”, zei de functionaris. “Het lanceren van SLS om de drie en een half jaar of zo is geen recept voor succes. Zeker, het is ook niet nuttig om van elk van hen een kunstwerk te maken met een of andere grote configuratieverandering, en we zien er duidelijk de resultaten van, toch?”

Het doel is daarom om de SLS-raket te standaardiseren in een enkele configuratie om de raket zo betrouwbaar mogelijk te maken, en zo vaak als elke 10 maanden te lanceren. NASA zal met het SLS-voertuig vliegen totdat er commerciële alternatieven zijn om bemanningen naar de maan te lanceren, misschien via Artemis V zoals het Congres heeft opgedragen, of misschien zelfs nog iets langer.

Is iedereen aan boord?

De NASA-functionaris zei dat alle belangrijke contractanten van het agentschap achter de verandering staan, en dat senior leiders in het Congres op de hoogte zijn gesteld van de voorgestelde veranderingen.

Het grootste verzet tegen deze voorstellen zou schijnbaar komen van Boeing, de hoofdaannemer van de Exploration Upper Stage, een contract ter waarde van miljarden dollars voor de ontwikkeling van een krachtigere raket die later dit decennium voor het eerst zou worden gelanceerd. In een persbericht van NASA leek Boeing echter op zijn minst enige steun te bieden voor de herziene plannen.

“Boeing is een trotse partner van de Artemis-missie en ons team is vereerd om bij te dragen aan NASA’s visie op Amerikaans ruimtevaartleiderschap”, aldus Steve Parker, president en CEO van Boeing Defense, Space & Security, in het persbericht. “De kerntrap van de SLS blijft de krachtigste rakettrap ter wereld, en de enige die Amerikaanse astronauten in één enkele lancering rechtstreeks naar de maan en verder kan brengen. Terwijl NASA een versneld lanceringsschema opstelt, zijn ons personeel en onze toeleveringsketen voorbereid om aan de toegenomen productiebehoeften te voldoen.”

Solide redenen om Artemis III te veranderen

NASA’s nieuwe benadering van Artemis weerspiegelt een terugkeer naar de filosofie van het Apollo-programma. Eind jaren zestig voerde de ruimtevaartorganisatie een reeks voorbereidende bemande missies uit vóór de maanlanding van Apollo 11. Deze omvatten Apollo 7 (een test in een lage baan om de aarde van het Apollo-ruimtevaartuig), Apollo 8 (een missie in een baan om de maan), Apollo 9 (een ontmoeting in een lage baan om de aarde met de maanlander) en Apollo 10 (een test van de maanlander die afdaalt naar de maan, zonder te landen).

Met het vorige Artemis-sjabloon sloeg NASA de stappen van Apollo 7, 9 en 10 over. Volgens veel functionarissen uit de industrie was deze sprong van Artemis II – een bemande maanvlucht langs de maan waarbij alleen de SLS-raket en het Orion-ruimtevaartuig werden getest – naar Artemis III en een volledige maanlanding enorm en riskant.