Je rijdt Efrat binnen en het voelt alsof je in een klein stadje in de VS bent. Er is een supermarkt, coffeeshops, nette wegen en Amerikaanse gezinnen die buggy’s duwen.
De twee belangrijkste verschillen? Ten eerste zijn de vlaggen Israëlisch. Ten tweede zijn we in de bezette gebieden Westelijke Jordaanoevereen half uur rijden van Jeruzalem.
Efrat is een nederzetting die meer dan veertig jaar geleden op Palestijns grondgebied werd gesticht. Volgens het internationaal recht is het bestaan ervan illegaal – een uitspraak die Israël lange tijd heeft verworpen en genegeerd.
We zijn hier omdat Efrat de pilot is geweest voor een nieuw project dat, zoals zoveel in Israëlheeft sommigen verrukt en anderen woedend gemaakt.
Ambtenaren van de Amerikaanse ambassade zijn hier voor één dag gekomen om een ’pop-up’-consulaat te creëren ten behoeve van de duizenden Amerikaanse burgers die hier wonen.
Het is een stap die nog nooit eerder is gedaan.
Afbeelding: Reuters
Ongeveer 4.000 mensen in Efrat – dat is ongeveer een derde van de bevolking – zijn Amerikaanse staatsburgers. En terwijl we toekeken, kwam een behoorlijk deel van dat aantal naar een gemeenschapscentrum, met paspoorten, documenten, kleine Stars and Stripes-vlaggen en papierwerk in de hand.
Voor die inwoners is het een zeer welkom nieuw initiatief; aanvragen waarbij voorheen een dag in Jeruzalem werd doorgebracht, werden nu in één bezoek afgehandeld. Maar voor anderen is dit een nieuwe stap op weg naar de legitimering van de nederzettingen en de annexatie van de Westelijke Jordaanoever.
Lees meer van Sky News:
Man die zijn partner verlamd achterliet bij een brute aanval, krijgt gevangenisstraf
Pakistan zegt dat het in een ‘open oorlog’ verkeert met Afghanistan
Yonatan Marcus, stafchef van de gemeente
‘Het is een gamechanger’
We ontmoeten Yonatan Marcus, stafchef van de gemeente. Hij komt oorspronkelijk uit de staat New York en zegt enorm trots te zijn dat Efrat is uitgekozen als pionier hiervoor. Hij biedt krediet aan beide presidenten Donald Trump en aan Mike Huckabee, de Amerikaanse ambassadeur in Israël.
“Ik denk dat het een game-changer is – een echte verandering. Het komt voort uit echte liefde. Het is ongelooflijk. De liefde van ambassadeur Huckabee voor dit land en de zorg voor dit land, voor de mensen hier, en zijn liefde voor Amerika”, zegt hij.
“Hij weet dat als Amerika en Israël samen zijn, dit beide landen sterker maakt. Het doen van deze daden en het verlenen van deze diensten komt voort uit het begrijpen van onze geschiedenis en ons overlevingsinstinct”, straalt hij.
Michael en Roxanna Weinberger
‘Wij zien Arabieren niet als onze vijanden’
De Weinbergers zijn hier met hun documenten. Michael en Roxanne, samen met drie kinderen. Hij komt oorspronkelijk uit New Jersey, zij uit Oregon, en beiden hebben nog steeds een diepe genegenheid voor hun thuisland. Maar ze houden van hun leven hier, in een nederzetting op een heuvelrug op de Westelijke Jordaanoever.
“Ik kan waarschijnlijk meer congresleden noemen dan leden van de Knesset”, zegt Michael. “Ik voel liefde voor beide plaatsen. Bijbels gezien heeft Israël een sterke betekenis voor ons, maar toen de VS Canada versloegen op de Olympische Winterspelen was ik erg opgewonden.”
Roxanne is nadrukkelijker. Ik vraag welk land haar hart heeft, en ze twijfelt er niet aan. “Mijn hart ligt hier, maar ik ben nog steeds een echte Amerikaan. Als Amerikaanse Jood is er geen goed antwoord omdat beide plaatsen als thuis voelen.”
Ze zien Efrat als een stad die meer verenigt dan verdeelt. “Mensen van buitenaf denken ‘oh, elke Arabier en Jood haat elkaar’, maar dat is niet het geval”, zegt Michael.
“We zien de Arabieren niet als onze vijanden. We willen samen een toekomst hebben. We zouden samen een toekomst kunnen hebben. In deze regio hebben we coëxistentiegroepen, en daar is een verlangen naar.”
Efrat’s majoor Dovi Shefner
Westelijke Jordaanoever vergeleken met de Falklandeilanden
Binnen praten we met de burgemeester van de stad, Dovi Shefner, openhartiger en bezorgder. Trots dat de Amerikaanse functionarissen er zijn, maar ook zenuwachtig voor de toekomst.
“We willen vrede, maar al jaren, en vooral na 7 oktober, weten we dat velen van hen ons willen vermoorden en ons van ons land willen gooien. We willen in vrede leven, maar als iemand je probeert te vermoorden, wacht je niet tot ze je vermoorden. Je vecht.”
De Westelijke Jordaanoever, zo vertelt hij mij, behoort tot Israël, zoals geschreven in de Bijbel, en hij trekt een parallel tussen dit gebied en de oorlog van 1982 om de Falklandeilanden te heroveren. “Geen enkele Britse burger wist waar het was, maar het was het middelpunt van hun leven. Je moest ervoor vechten.”
Efrat is kalm, netjes en rustig. Maar dit soort nederzettingen zijn uiterst controversieel en zaaien verdeeldheid. We vertrekken en rijden naar Bethlehem, iets verderop.
Ahmad al-Nawawreh
‘De situatie is verder verslechterd’
Ahmad al Nawawreh is falafel (warm en lekker) aan het koken als we hem ontmoeten. Hij glimlacht gemakkelijk, praat gewillig en maakt zich zorgen als we hem vragen naar het effect van de Amerikaanse steun voor de nabijgelegen nederzettingen.
“De situatie is verder verslechterd”, zegt hij. ‘Er is niets verbeterd. Integendeel, hun gedrag is nog agressiever geworden. De kolonisten beweren dat Trump hen steunt, wat hun daden lijkt aan te moedigen. Het voelt alsof zowel wij als ons land van ons worden afgenomen.
“Ze schenden voortdurend onze rechten. Nog niet zo lang geleden hebben ze vee van lokale bewoners gestolen en ook openbare eigendommen vernield. Er is hier geen sprake van broederschap of goede wil. Alles voelt gespannen en onrechtvaardig aan.”
