Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met David Chong, een 38-jarige startup-oprichter in Toronto. Hij werkte voorheen als senior software engineer bij Microsoft tot hij afgelopen september ontslag nam. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
I ontslag genomen bij Microsoft in september 2025. Nog geen maand later verloor ik bijna alles wat ik bezat.
Tijdens mijn verhuizing van New York City naar mijn geboorteplaats Toronto werd de aanhanger waarin mijn bezittingen vervoerden midden in de nacht gestolen. De trailer werd uiteindelijk teruggevonden, maar mijn bezittingen niet.
Ik geloof dat mijn ontslag bij Microsoft mij op dit ongelukkige pad heeft gebracht het verlaten van Big Tech was voor mij de juiste stap. Ik heb moeten leren wat de Zen-monniken prediken over het loslaten van je aardse bezittingen om verlichting te bereiken.
Ik had moeite om promotie te maken bij Microsoft
In 2016 verhuisde ik met een werkvisum van Canada naar New York City. Voordat ik bij Microsoft kwam, heb ik bijna zeven jaar bij een kleiner technologiebedrijf gewerkt. Ik begon als juniormedewerker en werkte me op tot een leiderschapsrol als hoofdproductingenieur.
Toen ik als senior bij Microsoft kwam werken software-ingenieur in 2022 voelde het als een beetje een terugweg in termen van titel. Ik dacht dat het gemakkelijk zou zijn om weer naar een hoger niveau te promoveren, maar dat was het zeker niet; Bijna drie jaar heb ik dezelfde functie bekleed.
Bij mijn vorige werkgever voelde het alsof je werk voor zichzelf sprak, maar bij Microsoft voelde het alsof ik een vaardigheid ‘promotie maken’ – veel interne zelfpromotie doen om ervoor te zorgen dat mijn werk opgemerkt werd buiten mijn directe team – om daadwerkelijk hogerop te komen.
Van wat ik heb gehoord, is de noodzaak om actief zichzelf te promoten om hogerop te komen breder trend binnen Big Tech. Het leek vrij onoverdraagbaar buiten de Big Tech-wereld, dus ik was niet erg geïnteresseerd in de ontwikkeling ervan.
Ik begon erover na te denken om te stoppen, ook al zou dat betekenen dat ik de VS zou moeten verlaten
In mijn laatste paar jaar bij Microsoft heeft het bedrijf meerdere herstructureringen ondergaan waardoor ik naar verschillende teams ben verhuisd. In de meest recente ronde hebben enkele van onze managers werden ontslagen.
Door de ontslagen maakte ik me niet al te veel zorgen over mijn baanzekerheid, deels omdat mijn afdeling honger leek te hebben naar technisch talent. Ik raakte echter gefrustreerd door de trage promotietijdlijn.
Er leek ook sprake te zijn van een stijging verwachtingen bij het bedrijf rond productiviteit en werken vanaf kantoor. De boodschap van het leiderschap leek te zijn dat we moesten versnellen en ons moesten aanpassen omdat de tijden veranderden.
Iets anders waardoor ik begon te overwegen om te vertrekken, was dat ik niet zoveel leerde als ik wilde, deels omdat ik de hoogste persoon in mijn team was geworden.
Begin 2025 begon ik serieus na te denken over het verlaten van Microsoft en het bedenken van mijn volgende carrièrestap. Het was een heel moeilijke beslissing. Ik was bezig met een TN-showdat specifiek verbonden was met Microsoft, en ontslag nemen zou waarschijnlijk betekenen dat ik terug zou verhuizen naar Toronto en me zou engageren voor een toekomst buiten de VS, tenzij ik een ander bedrijf zou kunnen vinden dat bereid zou zijn mij te sponsoren. Ik was naar de VS gekomen met het idee om hier op de lange termijn te blijven wonen. Microsoft was al begonnen met de groene kaart proces voor mij, en stoppen zou betekenen dat je dat ook moet opgeven.
Rond april vorig jaar opende een vriend mijn ogen voor de mogelijkheid van ondernemerschap. Ik raakte meer geïnteresseerd in dat pad en begon veel onderzoek te doen naar hoe je een bedrijf kon opbouwen. Ik besloot dat als ik Microsoft zou verlaten, ik het ondernemerschap zou nastreven.
In september heb ik ontslag genomen bij Microsoft. Ik maakte me niet al te veel zorgen over het opgeven van mijn salaris van $ 192.000 per jaar, omdat ik mezelf als zeer risicotolerant beschouw. Ik heb voldoende buffer gespaard om een aantal jaren zonder inkomen te kunnen leven, en ik heb geen nabestaanden.
Lees meer over mensen die zich op een kruispunt in het bedrijfsleven hebben bevonden
Omdat mijn bezittingen werden gestolen, moest ik mijn plannen uitstellen
Het verliezen van mijn bezittingen tijdens de verhuizing heeft zeker mijn productiviteit aangetast, waardoor ik mijn opstartplannen met een paar maanden moest uitstellen.
Van alles wat ik bezat, had ik alleen nog wat ik voor de vlucht in mijn rugzak en handbagage had ingepakt. Ik landde in Toronto zonder winterkleren of bed; ik moest op de grond slapen in een slaapzak.
Ik concentreerde me op het oplossen van de verhuizingsproblemen: proberen te achterhalen wat er was gebeurd, contact opnemen met de politie en de verzekeringsclaim afhandelen. Helaas had ik voor mijn verhuizing het laagste verzekeringstarief gekregen, dus de verzekeringsuitkering was zelfs lager dan wat ik voor de verhuisservice had betaald.
En natuurlijk was er de financiële impact van het vervangen van alles. Tot nu toe heb ik ongeveer $ 12.000 uitgegeven aan essentiële zaken als een bank, bed, airfryer, Instant Pot en kleding. Omdat alles gestolen is, begin ik op meer dan één manier helemaal opnieuw.
Ik heb de afgelopen maanden echter vooruitgang geboekt met mijn AI-verkoopagentbedrijf Falco. Het is nog in ontwikkeling en is nog niet klaar voor klanten, maar het is publiekelijk gelanceerd.
Als het erop aankomt een start-up bouwenIk denk niet dat het idee er noodzakelijkerwijs zoveel toe doet als de uitvoering. Ik heb goede hoop dat het goed komt als ik all-in ga, snel handel en voortdurend mijn ideeën test. Mijn plan is om mezelf ongeveer drie jaar de tijd te geven om te ondernemen. Als al het andere niet lukt, Ik ga terug naar de arbeidsmarkt.
Mijn advies voor anderen die een grote carrièrestap overwegen
Mijn advies is om te proberen jezelf over vijf tot tien jaar in je eigen schoenen te plaatsen. Als ik dat doe, kijk ik terug op de beslissing waar ik voor sta en vraag mezelf af: “Zou ik er spijt van krijgen als ik dit niet had gedaan?”
Als het antwoord ja is, probeer ik datgene te doen waar ik spijt van zou krijgen als ik het niet zou doen. Ik heb vaak gehoord dat oudere mensen spijt hebben van de kansen die ze niet groter hebben genomen dan de kansen die ze wel hebben genomen.
Achteraf gezien denk ik dat deze mentaliteit mij heeft geholpen om naar New York te verhuizen en bij Microsoft te gaan werken; twee beslissingen die hun voor- en nadelen hadden, maar waar ik geen spijt van heb. Door mijn eerste baan in New York kon ik de ervaring opbouwen die mij bij Microsoft bracht, en Microsoft gaf mij de kans om mijn vaardigheden te vergroten en een aantal zeer interessante mensen te ontmoeten.
Voor mij is het verlaten van Microsoft om een bedrijf te starten een beslissing waarvan ik denk dat mijn toekomstige zelf er geen spijt van zal krijgen, zelfs als ik faal, dus ik ga voluit voor het ondernemerschap.
