Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Sterrenpoort SG-1 is terug op Netflix, en er is nog nooit een beter moment geweest om te genieten van een van de beste sciencefictionseries aller tijden. Het is altijd een goed moment om de avonturen van Stargate Command (SGC) te beleven, dat is gerijpt als een goede wijn sinds de serie voor het eerst debuteerde in 1997.
Vergeleken met Star Wars en Star Trek ontbrak het de serie aan tientallen jaren aan kennis en moest het een fanbase opbouwen en tegelijkertijd zijn eigen sci-fi-universum creëren. Het bewees zichzelf snel met een kleurrijke cast van personages, die de luchtige avontuurlijke kant van sci-fi omarmden, en langzaam een breed universum ontvouwden dat zo rijk was aan mysterie en opwinding dat het drie series en drie decennia later voelt alsof er meer te ontdekken valt.
Het SGC-team behoort tot de beste van sciencefiction
Toen Roland Emmerich’s Sterrenpoort film in de bioscoop verscheen in 1994, had niemand kunnen vermoeden dat dit de basis zou leggen voor een dertigjarige sciencefiction franchise, en niemand had kunnen vermoeden dat Richard Dean Anderson zijn bekendheid als MacGyver zou overschaduwen als kolonel Jack O’Neill, de veldleider van de SGC. De megagrote pilot-aflevering ‘Children of the Gods’ was een Showtijd originele film, en het kon niemand iets schelen wie Michael Shanks, Amanda Tapping of Christopher Judge destijds waren; het was MacGyver in Space die de eerste 4 miljoen kijkers trok. Slechts een paar afleveringen later beseften fans dat Sterrenpoort SG-1 zou een ensembleserie worden, en elk lid van het team had iets toe te voegen.
Michaël Shanks neemt de rol over van Dr. Daniel Jackson, gespeeld door James Spader in de film, en hij slaat hem uit het park, gaande van de nieuwe man, jammerlijk onvoorbereid om deel uit te maken van een militaire eenheid, tot het ontsluiten van de geheimen van het universum. van Amanda Tapping Samantha Carter is zowel astrofysicus als een ervaren piloot. Als Sterrenpoort SG-1 gaat verder, ze mag beide kanten van haar diverse vaardigheden demonstreren en heeft nog geen stukje technologie of wetenschappelijke theorie ontmoet waar ze niet over kan brabbelen, maar als ze niet je favoriete personage is tijdens seizoen 1, maak je dan geen zorgen, dat zal later wel gebeuren.
Het hoofdteam wordt compleet gemaakt door Christopher Judge, nu de stem van Kratos in die van Sony God van de oorlogAls Teal’c, het buitenaardse lid van het team, is hij een Jaffa, een gastheer van een Goa’uld-parasiet, op een missie om zijn volk te redden. Het is oneerlijk om te zeggen dat hij de “Worf” van SGC is, maar zo begint hij. Net als bij de rest van de cast is het niet waar hij terechtkomt. Iedereen kan groeien en zich ontwikkelen in de loop van tien seizoenen, waarbij de enige constante de Stargate zelf is, die hen naar nieuwe werelden, nieuwe avonturen en nieuwe culturen brengt.
Stargate herinnert zich dat sciencefiction leuk is
Een groot deel van Stargate SG-1’s De aanvankelijke charme is dat na de pilot op filmniveau het budget zodanig is verlaagd dat elke buitenaardse wereld veel op Vancouver lijkt. Een paar afleveringen later, en het productiebudget maakt je niets uit, want de buitenaardse wezens van het Stargate-universum mogen echt buitenaards zijn, en het avontuur van de week resulteert er meestal in dat een ander stukje van de grotere kosmische puzzel in beeld komt.
Bijvoorbeeld de Asgardianendie, zoals de naam al aangeeft, de Noorse goden waren, zoals de Goa’uld de Egyptenaren waren, vertonen ook een opvallende gelijkenis met de buitenaardse ‘Grijzen’. Er zijn veel “Forehead aliens” te vinden, maar Stargate is niet bang om raar te worden.
Terwijl de oorlog tegen de Goa’ulds steeds heviger wordt en de robotachtige Replicators arriveren om SGC te kwellen, Sterrenpoort SG-1 verliest zijn gevoel voor humor niet. Verschillende afleveringen omvatten onder meer Teal’c die een man knock-out slaat met een avocado, O’Neil die golf speelt door een Stargate en Carter die zich verdiept in ruimteracen, en dan hebben we het nog niet eens over de bijpersonages die je zo graag haat. StarTrek Voyager’s Robert Picardo brengt Richard Woolsey, de bureaucraat uit de hel, tot leven Star Trek: de volgende generatie Ronny Cox (hij speelde Captain Jellico in “Chain of Command”) is senator Kinsey, de man die je meer zult haten dan een man genaamd Baal.
Sterrenpoort SG-1 heeft nooit het respect gekregen dat het verdient, ondanks het feit dat het de start was van een franchise die nog steeds actief is en dankzij een nieuwe inzending op komst is Amazone. Zelfs zonder de twee vervolgseries of de dvd-films is de serie een van de beste sciencefictionshows Netflix. Als je verlangt naar dagen vol leuke sciencefiction met een kleurrijke cast van personages die in de loop van de tijd kunnen groeien en veranderen terwijl ze een universum vol mogelijkheden verkennen, dan is dit een must-watch.
