Er kunnen twee dingen tegelijk waar zijn. K-pop is een onlosmakelijke kracht in de mondiale popcultuur, en wordt lange tijd ondergewaardeerd bij instellingen als de Grammy’s – waar K-popartiesten hebben opgetreden, maar hebben nog nooit een trofee mee naar huis genomen.
Dat zou kunnen veranderen tijdens de Grammy Awards-uitreiking van volgende maand in 2026. Nummers uitgebracht door K-popartiesten – of aan K-pop grenzende artiesten, daarover later meer – zijn voor het eerst genomineerd in de vier grote categorieën. Rosé, misschien wel het best bekend als een kwart van de grote meidengroep Blackpink, is de eerste K-popartiest die ooit een nominatie heeft ontvangen in de categorie ‘record van het jaar’ voor ‘APT.’, haar megahit met Grammy’s favoriet Bruno Mars.
In de categorie Lied van het jaar zijn voor het eerst ook K-pop-genomineerden opgenomen. “APT.” zal het opnemen tegen de fictieve meidengroep HUNTR/X’s “Golden”, uitgevoerd door Ejae, Audrey Nuna en Rei Ami uit de soundtrack van “KPop Demon Hunters”.
En de meidengroep Katseye, het geesteskind van HYBE – het entertainmentbedrijf achter K-popsensatie BTS en talloze andere internationale acts – gevormd naar het beeld van het K-pop-idoolsysteem, is genomineerd voor de beste nieuwe artiest.
Is dit een historisch moment voor K-pop?
Het hangt af van wie je het vraagt.
Areum Jeong, assistent-professor Koreastudies aan de Arizona State University en auteur van ‘K-pop Fandom: Performing Deokhu from the 1990s to Today’, zegt dat het merendeel van deze nominaties haar meer overkomt als ‘een gedeterritorialiseerd, hybride idee van K-pop’, in plaats van als een erkenning van K-pop.
Terwijl Rosé “werd gerekruteerd en getraind onder het K-pop-systeem, en terwijl ‘APT.’ bevat wel enkele motieven uit het Koreaanse drinkspel”, zegt Jeong, “het nummer voelt niet als een gelokaliseerde K-popproductie. … Hetzelfde geldt voor Katseye, die werd opgeleid en geproduceerd onder HYBE, maar meer op de markt werd gebracht voor westerse fans en luisteraars.
Jeong zegt dat beide “APT.” en Katseye’s ‘Gabriela’ – die het allebei zullen opnemen tegen ‘Golden’ in de categorie popduo/groepsuitvoeringen – ‘lijken minder K-pop dan andere K-popnummers die door de jaren heen genomineerd hadden kunnen worden.’
Ze beweert dat hetzelfde geldt voor de muziek van ‘Kpop Demon Hunters’. “Het lijkt erg op ‘APT.’ in die zin dat het inspiratie en motieven ontleent aan de Koreaanse cultuur”, waar “K-pop dient als een idee, een startpunt of een motief, en alternatieven of nieuwe mogelijkheden creëert.”
Mathieu Berbiguier, gastprofessor Koreastudies aan de Carnegie Mellon Universiteit, wijst erop dat deze nominaties verschillen van eerdere K-pop Grammy-nominaties omdat ze ‘Golden’, ‘APT’ zijn. en Katseye hebben allemaal “een mainstream populaire muziekfactor.”
Dat is het verband tussen respectievelijk een enorm populaire Netflix-film (“Kpop Demon Hunters”), een samenwerking met Bruno Mars (“APT.”), en Katseye’s internationale lidmaatschap en Netflix-serie (“Pop Star Academy: Katseye”).
“Het vertelt je dat K-pop niet meer als een niche wordt beschouwd”, zegt hij. “Als we nu aan popmuziek in het algemeen denken, denken we ook aan K-pop als onderdeel daarvan.”
Bernie Cho, branche-expert en voorzitter van het Zuid-Koreaanse agentschap, de DFSB Kollective, is het ermee eens dat er een internationale, mainstream aantrekkingskracht op de genomineerden bestaat.
“Alle genomineerden vertegenwoordigen een soort post-idool K-pop, in de zin dat Rosé, de drie dames van HUNTR/X en Katseye de geglobaliseerde versie van K-pop vertegenwoordigen, waar de ‘K’ heel erg aanwezig is, maar sommige mensen zouden kunnen beweren dat het stil is. De nummers zijn niet noodzakelijkerwijs voor Korea, door Korea, uit Korea, maar net iets buiten Korea”, zegt hij. “Het is een viering en een bewijs van hoe divers en dynamisch K-pop is geworden.”
Waarom worden deze daden nu erkend?
“Jarenlang heeft de Recording Academy K-pop-acts afgewezen die recordbrekende normen hebben gesteld, zoals BTS, Seventeen en Stray Kids”, betoogt Jeong. “Ik denk dat een van de belangrijkste redenen is dat de westerse wereld nog steeds zo resistent is tegen niet-Engelse teksten.”
“Het verbaast mij niet dat ‘APT.’ en de muziek van Katseye, die voornamelijk Engelse teksten bevat en minder K-pop lijkt, waren genomineerd”, vervolgt ze.
Berbiguier voegt eraan toe dat “het tegenwoordig een weerspiegeling is van K-pop, net als trends: het feit dat er steeds minder Koreaans en steeds meer Engels is.”
Mogelijk speelt er nog een factor mee. Tamar Herman, een muziekjournalist en auteur van de nieuwsbrief ‘Notes on K-pop’, zegt dat veel critici en stemmen uit de industrie 2025 een matig jaar vonden voor nieuwe popmuziek in de VS – een feit dat vrijwel werd bevestigd in het Mid-Year Report 2025 van Luminate, waarin werd vastgesteld dat de stroom nieuwe muziek was afgenomen vergeleken met het jaar daarvoor, mogelijk als gevolg van een gebrek aan megahits die de hitlijsten domineerden.
“Ja, het is een groot moment voor K-pop, maar het is zo laat dat deze erkenningen eerder een teken zijn van hoe slecht de muziekindustrie in de VS het dit jaar heeft gedaan, dat we naar buiten kijken”, zegt ze.
Ze stelt dat de erkenning van Koreaans entertainment door de Amerikaanse entertainmentindustrie meer symbolisch is voor het wegglijden van de Amerikaanse culturele dominantie dan dat “K-pop echt goed is, omdat K-pop al heel lang heel goed is”, zegt ze. “Dit is allemaal erkenning van de mondiale verbetering van het vertellen van verhalen, van de mondiale verbetering van de smaak.”
“Ik wil het niet kleiner maken”, voegt ze eraan toe. “Dit zijn allemaal universeel vriendelijke, toegankelijke, goede popsongs.”
En als ze dat niet waren, zouden ze geen verbinding maken.
“Het is heel duidelijk dat het niet alleen artiesten zijn. Het zijn artiesten. Het zijn zangers. Het zijn songwriters”, zegt Cho.
Zal een K-popartiest dit jaar voor het eerst een Grammy winnen?
De jury is er nog niet uit.
“Ik denk dat het niet eens een kwestie is van of en wanneer. Het gaat om wie en hoeveel”, zegt Cho.
Anderen zijn minder toegewijd. “Het is moeilijk te voorspellen”, zegt Berbiguier. “Voor mij is het meer mogelijk dat ‘Golden’ er een krijgt.”
“Ja en nee”, zegt Herman. Voor haar hangt het af van een evoluerende en vloeiende definitie van K-pop. HUNTR/X is tenslotte een fictieve meidengroep uit een animatiefilm die niet debuteerde via het K-pop-muziekindustriesysteem. Zou een overwinning voor hun nummer “Golden” een overwinning van K-pop betekenen? Dat is een kwestie van mening.
De 68e Grammy Awards worden op 1 februari gehouden in de Crypto.com Arena in Los Angeles. De show wordt uitgezonden op CBS en gestreamd op Paramount+. Ga voor meer berichtgeving naar https://apnews.com/hub/grammy-awards.
—Maria Sherman, AP-muziekschrijver
