Een paar jaar geleden nodigde ik een paar vrienden uit Galentijnse dag…
Ik zette een kaasplateau neer en vroeg iedereen iets zoets mee te nemen om te delen, aangezien, zoals Julia Child zei: “een feest zonder taart slechts een ontmoeting is.”
Wij kregen ook een gigantische container van Spaanse chips omdat het leven kort is, jongens!!!
Daarna gingen we aan mijn eettafel zitten en maakten hartvormige aantekeningen voor mensen van wie we hielden, waaronder vrienden, ouders, partners, kinderen, elkaar en onszelf. We hadden een stapel bouwpapier, scharen, lijmstiften, stickers, meer stickerskralen, lint, brieven, meer brievenen glitterpompons. We lachten en vertelden gênante verhalen, en daarna kreeg ik een tiental sms’jes van vrienden die zeiden: “Dat was zo NODIG.” Ik voelde hetzelfde.
Als Emily Rapp Zwart schreef jaren geleden: “Dit is de waarheid: vriendschappen tussen vrouwen zijn vaak de diepste en meest diepgaande liefdesverhalen, maar ze worden vaak besproken alsof het aanvullende, ‘bonus’-relaties zijn naast de echt belangrijke relaties. Vriendschappen van vrouwen overleven banen, ouders, echtgenoten, vriendjes, geliefden en soms kinderen.”
Gedachten? Zou jij een Galentine’s bijeenkomst organiseren? Welke andere activiteiten of snacks zou je voorstellen? Ik hoor het graag! Mijn vriendin Susan had ooit dames op Galentine’s Day om naar Clueless te kijken, wat voor een leuke avond zorgde. Misschien speel ik dit jaar wel Pen15 op mute op de achtergrond.
Kanttekening: toen ik door mijn telefoon bladerde voor deze foto’s, kwam ik een momentopname van een pagina tegen Lindy West’s boek met filmoverzichten. Maakt me nog steeds aan het lachen.
PPS Het geheim van vrouwelijke vriendschapEn het liefdesverhaal dat ik nooit had gedacht te vertellen.
