Spanje trok zijn heerschappij in de Westelijke Sahara terug, te midden van toenemend verzet van de onafhankelijkheidsbeweging Polisario, en Marokko leidde al snel 350.000 Marokkanen in een demonstratie die bekend staat als de Groene Mars. Het naburige Mauritanië claimde ook een deel van het grondgebied, maar trok zich tegen het einde van het decennium terug vanwege militair geweld van het Polisariofront.
Nadat er een conflict ontstond tussen Marokkaanse strijdkrachten en Polisario-strijders, werd in de jaren negentig onder auspiciën van de VN een staakt-het-vuren overeengekomen. Volgens de overeenkomst was een referendum over onafhankelijkheid voor het Sahrawi-volk gepland, maar de stemming heeft nooit plaatsgevonden.
Het grondgebied wordt diagonaal verdeeld door een door Marokko gebouwde Berm, omzoomd met landmijnen.
De gevechten zijn de afgelopen jaren hervat, hoewel een Marokkaans voorstel voor autonomie van de Westelijke Sahara onder Marokkaans gezag in 2025 door de VN-Veiligheidsraad werd behandeld. Het zei Het voorstel van Marokko moet worden genomen als basis voor discussies over “een definitieve en wederzijds aanvaardbare politieke oplossing die voorziet in de zelfbeschikking van de bevolking van de Westelijke Sahara.”
De leiders van Polisario zijn tegen het plan en pleiten in plaats daarvan voor een referendum over onafhankelijkheid.
