Zie Fukushima, Japan, 15 jaar na de kernramp

Nadat de ergste aardbeving in de geschiedenis van Japan voor de kust van Honshu werd geregistreerd, raasde een tsunami met een hoogte van 40 meter de kust binnen en passeerde gemakkelijk de zeeweringen. De gecombineerde gebeurtenissen resulteerden in meer dan 18.000 doden.

In totaal werden 123.000 huizen verwoest en bedroeg de schade als gevolg van de ramp in totaal 220 miljard dollar. Daarmee is het de duurste natuurramp uit de geschiedenis. Nationale centra voor milieu-informatie.

Na de aardbeving waren de reactoren van de fabriek intact en werden ze automatisch uitgeschakeld zoals ontworpen. De tsunami liet echter al snel de zeeweringen voor de centrale omvallen, waardoor de dieselgeneratoren werden bereikt en deze ondoeltreffend werden.

Omdat de koelsystemen niet konden functioneren, smolten de drie actieve kernen van de centrale binnen 72 uur aanzienlijk. In de daaropvolgende dagen kreeg de fabriek te maken met meerdere waterstofexplosies, wat de insluitingsinspanningen nog ingewikkelder maakte.

Miller beschreef de fabrieksarbeiders als helden die voorkwamen dat de situatie verder verslechterde. “Ze hebben deze gelegenheid benut door slim te brainstormen”, zei hij.

Hoewel er straling vrijkwam in de omgeving, zijn er geen onmiddellijke sterfgevallen of gezondheidseffecten op de lange termijn als gevolg van straling gemeld.

Volgens de World Nuclear Association werden er echter 2.313 ‘rampgerelateerde’ sterfgevallen geregistreerd onder de geëvacueerden, zoals sterfgevallen als gevolg van fysieke en mentale stress en de gevolgen van ontheemding voor oudere bewoners.

Direct na de ramp kreeg de stad Okuma het bevel te evacueren. De dichtstbijzijnde stad bij de kerncentrale, Okuma, had ten tijde van het incident ruim 10.000 inwoners.

Nadat sommige delen van Okuma in 2019 waren vrijgegeven voor herintreding, zijn sindsdien 1.086 inwoners teruggetrokken, minder dan 10% van de bevolking ten tijde van de ramp. Het Japan-nieuws gemeld.

Sommige delen van de stad blijven verlaten.

Voor leerlingen van de Okuma Junior High School betekende de ramp een verhuizing naar de nabijgelegen stad Aizu-Wakamatsu. In 2022 fuseerde de school met twee anderen om de Manabiya Yumenomori-school in de stad te vormen, Inquirer.net gemeld.

Huisvestingsprojecten zoals Okuma Disaster Public Housing zijn bedoeld om huisvesting te bieden aan bewoners die willen terugkeren, en er worden incentives aangeboden aan potentiële bewoners.

In de omliggende gebieden zijn na de ramp op grote schaal persoonlijke stralingsdosismeters verspreid onder de bewoners. In 2011 hebben 65.000 mensen in de prefectuur Fukushima hun stralingsniveau gemeten met behulp van deze apparaten voordat ze deze voor analyse terugstuurden. Wetenschap.

Voor bewoners zijn de apparaten gemeengoed geworden.

Nadat de ramp grote hoeveelheden verontreinigd afval had voortgebracht, probeert Japan het hergebruik van materialen te maximaliseren. Dit omvat een plan om bijna 10 miljoen kubieke meter grond die na de kernsmelting is verwijderd, te recyclen.

De grond – die veilig genoeg wordt geacht voor hergebruik – zou worden gebruikt bij de aanleg van wegen, spoorwegen, zeeweringen en andere civieltechnische constructies, volgens de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA).

Fukushima is onderworpen aan inspecties op lokaal, nationaal en internationaal niveau.

De regering van de prefectuur houdt toezicht op de inspecties van landbouw-, bosbouw- en visserijproducten, terwijl de Japanse nationale nucleaire regelgevende instantie en de IAEA inspecties uitvoeren om ervoor te zorgen dat aan de veiligheidsnormen wordt voldaan.

In de zomer van 2023 begon Japan gezuiverd afvalwater in de oceaan te lozen, een onderneming die controversieel bleek. Hoewel het water een uitgebreid behandelingsproces ondergaat, dat is goedgekeurd door de IAEAzijn veel lokale bewoners in Japan kritisch over de operatie.

Het plan is ook getekend kritiek van mensenrechtendeskundigen van de Verenigde Naties over gezondheids- en veiligheidskwesties.

Hoewel veel ooit vervuilde gebieden herontwikkeling beginnen te ondergaan, zien sommige bouwwerken er nog precies zo uit als vijftien jaar geleden.

In steden als Futaba, gelegen op minder dan 3,2 km van de kerncentrale van Fukushima, zijn beschadigde en vernielde gebouwen overvloedig aanwezig.

De Japan News meldde dat de bevolking van Futaba slechts 2,7% bedraagt ​​van wat zij vóór de ramp was, met 193 inwoners, van wie velen voor het eerst naar het gebied zijn verhuisd.

Toru Akama was een voormalige fabrieksarbeider in Fukushima die na de ramp een dierenasiel begon. Akama begon verlaten dieren op te nemen toen hun eigenaren ze hadden achtergelaten. Sinds 2011 heeft hij meer dan duizend verlaten huisdieren aan een nieuw huis geholpen.

‘Ik vond dat het mijn plicht was om ze te beschermen’, vertelde Akama Nieuwsagentschap AFP.

In 2015 hervatte eenheid 1 van de Sendai-kerncentrale in Kagoshima haar activiteiten en werd daarmee de eerste reactor die sinds de ramp opnieuw werd opgestart.

Vervolgens werd in januari Unit 6 van de kerncentrale van Kashiwazaki-Kariwa opnieuw opgestart, wat het eerste gebruik van een reactor markeerde door Tokyo Electric Power Company (TEPCO) – die de Fukushima Daiichi-centrale bezat en exploiteerde – sinds 2011.

Sinds de ramp in Fukushima zijn er veel hervormingen en strikte normen doorgevoerd vóór de terugkeer naar kernenergie. Miller zei dat de faciliteiten nu waterdichte deuren en zeeweringen moeten hebben die zelfs de ergste tsunami’s kunnen weerstaan, waterdichte dieselgeneratoren en verbeterde jodium-afgevende filtratiesystemen.

Miller merkte ook op dat er meer opleidings- en kennisinitiatieven zijn geïmplementeerd voor operators en fabriekspersoneel, waaronder wat hij een ‘coach mij’-cultuur noemt, gericht op samenwerking.

Ondanks strikte regelgeving en veiligheidsgaranties van organisaties als het IAEA, maken veel mensen in Japan zich nog steeds zorgen.

Een oktober 2024 vragenlijst van de Japan Atomic Energy Relations Organization ontdekte dat 58% van de respondenten een positieve mening had over kernenergie, terwijl 40% van de respondenten zei dat kernenergie “geleidelijk moet worden verminderd”.

Slechts 18% zei dat het land zijn kernenergieniveau moet ‘verhogen’ of ‘behouden’.