Hierna volgde een parade van rauwe vis, elk even visueel opvallend als delicaat in de mond. De carpaccio van zeebaars arriveerde als eerste, de opgerolde plakjes glinsterden onder de citroenolie en werden afgewerkt met een laagje bottarga, wat een zachte zilte diepte met een citrusrandje gaf. Vervolgens werden plakjes geelstaart, zijdeachtig en bleek, gedrenkt in dashi, yuzu en olijfolie, gegarneerd met een dun plakje jalapeño – elke hap een balans van umami, citrus en kruiden. Ten slotte werd de blauwvintonijn, fijngehakt en geserveerd op een zilveren bord, geglansd met citroendressing en bestrooid met kappertjes voor een zilte lift, vergezeld van knapperige sesamcrackers. Samen voelde het trio fris, schoon en bijna gewichtloos aan: de vis loste op in de mond, terwijl citrustonen door elk gerecht liepen, waardoor elke smaak met precisie werd aangescherpt.
Terwijl we verder liepen, kwamen we bij het gerecht dat stilletjes een trouwe aanhang heeft opgebouwd en nu het gesprek rond Zēphyr domineert: de knapperige aardappelterrine. Een perfect gevormd vierkant van dun gelaagde aardappel, geperst en gebakken tot ze goudbruin zijn, waarbij elke rand verpletterend knapperig is. Gegarneerd met een rokerige metsovonevla en afgewerkt met delicate stukjes truffel, zorgde het voor een aardse rijkdom. Toegeeflijk, ja, maar ook precies en volkomen meerachtig.
Als het om hoofdgerechten ging, voelde besluitvorming bijna onmogelijk – het soort menu dat je verleidt om zonder aarzeling te veel te bestellen. Bij Zēphyr zijn de gerechten ontworpen om te delen en arriveren zodra ze klaar zijn, waardoor de tafel in een aangename staat van verwachting blijft.
We begonnen met de zeebaars, gegrild en vervolgens gefileerd door onze ober, afgewerkt met glanzende amarilloboter en wat verse peterselie. De zwarte kabeljauw bood iets rijkers, rustend op een smaragdgroen bedje van spanakorizo – een traditioneel Grieks rijstgerecht gevouwen met spinazie en yoghurt. Vervolgens kwam de rib-eye, in royale reepjes gesneden en blozend medium-rare. Een klein kommetje eekhoorntjesbroodjus vergezelde het, overgoten voor een extra diepte van aardse rijkdom. Het rundvlees zelf, met zijn gekaramelliseerde korst en subtiele rokerigheid, was zeer bevredigend – en zeker moeilijk om te delen. Ten slotte bracht de soutzoukakia – gekruide gehaktballetjes van rundergehakt – troost op tafel, geserveerd met komijn-gekruide yoghurt met een lepel licht gekruide tomatenharissa die precies de juiste hoeveelheid warmte afleverde zonder het gerecht te overweldigen.
Als afsluiting deelden we de loukoumades: kleine, gouden donuts geserveerd met een Griekse koffie dulce de leche. Zoet, met een lichte bitterheid van de koffie, het was een eenvoudig dessert – net genoeg om de maaltijd af te ronden zonder te zwaar aan te voelen.
Zēphyr – een stukje Griekse cultuur dat naar de Londense wijk Notting Hill is gebracht – zorgt voor de perfecte lunch of avondontsnapping aan de drukte van de stad. Een stap dichter bij de Middellandse Zee, het biedt een gemakkelijke eetervaring met een verhoogde, moeiteloos koele sfeer. Zēphyr – we komen terug om meer van het menu te proberen, en zeker om meer knapperige aardappelterrines te bestellen.
Reserveer uw tafel hier. Fotografie met dank aan Zēphyr.
