Laura Behnke had daar geen tijd voor zorgen over kanker toen ze voor het eerst bloed in het toilet zag.
Ze probeerde voor de vierde en laatste keer in-vitrofertilisatie, en haar focus lag op zwanger worden na drie mislukte rondes zonder gezonde embryo’s. Al het andere kon wachten.
Een paar dagen voordat de implantatie gepland was, zag ze een soort rood slijm op haar ontlasting zitten, en dacht: ‘Ik heb enorm veel stress gehad. Ik weet dat ik me heb ingespannen. het moeten aambeien zijnrechts?'”
“Ik zei tegen mezelf: ‘Weet je wat? Kalmeer, haal een paar keer diep adem, stop met inspannen, en dit zal allemaal verdwijnen, en het komt goed, en je kunt doorgaan en een baby krijgen'”, vertelde Behnke aan Business Insider.
Het zou meer dan een jaar duren voordat ze ontdekte dat ze rectumkanker had en zich bij een groeiend cohort van jongere volwassenen die decennia eerder met de ziekte zijn gediagnosticeerd verwacht.
Kanker stond niet op haar radar
“Ik voelde me goed”, zei ze. “Het was onmogelijk dat ik kanker zou krijgen.” met dank aan Laura Behnke
Na die vierde IVF-ronde werd Behnke op 41-jarige leeftijd zwanger. In eerste instantie was ze geschokt. Toen ik na vijf weken een hartslag hoorde, voelde het eindelijk echt. Ze was dolgelukkig.
Behnke bleef af en toe wat bloed in het toilet zien, maar dit was gemakkelijk weg te poetsen omdat aambeien vaak voorkomen tijdens de zwangerschap. Ze kende het verschil niet tussen de bloeddruppels die typisch zijn voor aambeien, en het rode slijm waarvan ze nu zag dat het kenmerkend was voor colorectale kanker.
“Niemand heeft mij ooit gevraagd: ‘Hoe is het bloeden? Hoe vaak gebeurt het?'” zei Behnke. “We zeiden allemaal: ‘Oh, aambeien, cool. We gaan verder. We hebben andere dingen om ons zorgen over te maken.'”
In haar derde trimester ontwikkelde Behnke wel een gezwollen externe aambeiwaardoor het pijn deed om te gaan zitten. Twee dagen lang probeerde ze geen druk uit te oefenen op haar billen. In de auto zat ze op een donutkussen. Op de bank lag ze op haar zij. Deze bloeding zag er anders uit en voelde anders, alsof felrode voedselkleurstof de toiletpot kleurde. Ze nam medicijnen om de pijn te beheersen en ging door met de voorbereidingen om een nieuwe moeder te worden. Een paar maanden later werd haar dochter geboren.
Behnke vond het leuk om een nieuwe moeder te zijn en voelde zich prima. Ze ging ervan uit dat het bloed dat ze in het toilet zag, werd veroorzaakt door aambeien, gezwollen aderen die rond de anus kunnen ontstaan, een vaak voorkomende bijwerking van zwangerschap. met dank aan Laura Behnke
Na zes maanden slapeloze nachten en pasgeboren voedingen begon Behnke zich eindelijk weer zichzelf te voelen. Ze herwon haar kracht, verloor gewicht en had het gevoel dat ze de controle over haar lichaam had na jaren van IVF-behandelingen en een zwangerschap.
Maar inmiddels zag Behnke het bloederig slijm in het toilet, zelfs als ze geen stoelgang had, wat ze toeschreef aan die vervelende uitwendige aambei. Haar darmen veranderden ook van vorm en haar ontlasting kwam er soms potlooddun uit.
Behnke besloot naar een colorectaalchirurg te gaan om de gezwollen aambei te laten verwijderen. De dokter vroeg haar naar al haar symptomen, waarbij hij geen details spaarde over het bloed of de kak, en vertelde vervolgens, tot haar verbazing, aan Behnke dat ze dringend een colonoscopie nodig.
“Het kunnen heel veel andere dingen zijn dan kanker, maar we hebben een colonoscopie nodig om daar zeker van te zijn”, herinnert Behnke zich het gezegde van haar arts.
Na meer dan een jaar bloederige ontlasting was dat de eerste keer dat Behnke het woord ‘kanker’ hoorde uitspreken.
Rectumkanker komt steeds vaker voor onder veertigers
Behnke onderging bestraling, chemotherapie en vervolgens een operatie om een deel van haar dikke darm te verwijderen. met dank aan Laura Behnke
Toen de dokter Behnke vertelde dat ze colorectale kanker in een vergevorderd stadium 3b had, barstte ze in huilen uit. “Maar we hebben een zoontje van zeven maanden!” jammerde ze in de schouder van haar man.
“Hoe kan ik zo ziek zijn en me zo goed voelen?” vroeg ze zich af. “Ik had net een volkomen normale en gezonde zwangerschap achter de rug.” Plotseling voelde ze een grote dankbaarheid jegens die vervelende kleine aambei die tot haar diagnose leidde.
Uit de colonoscopie bleek dat de kanker zich had verspreid naar enkele lymfeklieren rond haar rectum, en steeds dichter bij andere delen van haar lichaam kwam. Ze was dankbaar dat de prognose nog steeds relatief goed was. Artsen waren ervan overtuigd dat ze het orgaan schoon konden vegen met bestraling, chemotherapie en vervolgens een operatie.
Op 42-jarige leeftijd kreeg Behnke de diagnose wat al snel de ziekte is geworden dodelijkste kanker voor mensen onder de 50 in Amerika.
“Het landschap van colorectale kanker verandert snel”, zegt Rebecca Siegel, epidemioloog en senior wetenschappelijk directeur van surveillanceonderzoek bij de American Cancer Society, tegen Business Insider.
Deskundigen weten niet waarom, maar veel van deze nieuwe ziekten beginnen pas op jonge leeftijd Gevallen van darmkanker zijn rectaalwaardoor bloederige ontlasting ontstaat. Andere veel voorkomende symptomen in deze leeftijdsgroep zijn onder meer aanhoudend maagkrampen of ernstige buikpijn, laag ijzergehalte en veranderingen in de stoelgang, inclusief de smallere ontlasting die Behnke zag.
Uit onderzoek blijkt dat bloederige ontlasting een vroeg waarschuwingssignaal is voor ongeveer 40% van de patiënten met rectumkanker. “Er is een mogelijkheid voor een eerdere diagnose, maar het probleem is dat vooral jongere mensen zich niet bewust zijn van de symptomen en niet over de symptomen willen praten”, aldus Siegel. “En soms gaan ze zelfs met deze symptomen naar de dokter en krijgen ze de diagnose aambeien of iets anders.”
Een paar weken nadat Behnke haar eerste dosis bestraling had gekregen, stopte ze met bloeden in het toilet. Na 25 bestralingen, daarna vier maanden chemotherapie en ten slotte een operatie waarbij delen van haar dikke darm en rectum werden verwijderd, belandde ze een paar weken naast haar dochter in luiers. Artsen zeiden dat elk zichtbaar spoor van de kanker verdwenen was.
Langzaam, na verloop van tijd, is haar dikke darm genezen en is ze weer gewend aan een meer normale badkamerroutine, maar ze zegt dat de dingen daar beneden nooit meer helemaal hetzelfde zullen zijn. Ze geeft prioriteit aan het krijgen veel vezels in haar dieet uit kleurrijke groenten, en neemt ook tweemaal daags vezelpillen om de aanhoudende symptomen te helpen bestrijden.
“Ik leef en ik ben gezond en dit alles is werkbaar”, zei ze.
Dit is geen ‘oudemannenziekte’ – praat met uw arts over bloederige ontlasting of onverklaarbare maagpijn
Haar dochter zal op 32-jarige leeftijd colonoscopieën ondergaan, aangezien dat 10 jaar jonger is dan de leeftijd van Behnke bij de diagnose. met dank aan Laura Behnke
Dikkedarmkanker, zei Behnke, is geen ‘oudemannenziekte’ meer. Na haar diagnose drong ze er bij haar jongere broer op aan om een colonoscopie te ondergaan, en de artsen ontdekten dat zich precancereuze poliepen ontwikkelden. Haar jonge dochter, zei ze, zal begin dertig beginnen met colonoscopieën, vanwege haar verhoogde risico daarop het ontwikkelen van colorectale kanker.
Behnke zei dat ze dankbaar is dat ze ‘de juiste chirurg op het juiste moment’ heeft ontmoet, een arts die de juiste vragen stelde, en negeerde haar symptomen niet omdat ze te jong was of postpartum.
“Geen rectale bloeding is oké”, zei ze. “Als u enige vorm van symptomen heeft, enige vorm van zorgen, iets dat niet goed voelt, heeft u het volste recht om ernaar te gaan vragen aan een arts en om antwoorden te eisen.”
