‘Ze begon het beetje bij beetje te vergeten’: Virtual reality biedt ontsnapping aan Gaza’s kinderen | Wereldnieuws

In een kleine kantoorruimte in Gaza-stad staat een kind stil, met een virtual reality-headset op.

Een therapeut vraagt ​​de zevenjarige Razan wat ze kan zien. Ze benoemt objecten zoals ze voor haar verschijnen: een trein, speelgoed, dieren, de zee.

De aanwijzingen zijn zachtaardig: reik naar de kubus, gebruik de hand die je kunt, vertel me wat je voelt. Het is therapie, maar het lijkt op spelen.

Razan raakte vorig jaar gewond toen ze naar buiten ging om water te halen voor haar gezin. Vlakbij landde een granaat, waarbij de granaatscherven in haar been terechtkwamen.

Een reeks operaties volgde, waaronder één reconstructiepoging die mislukte. De blessure is nog steeds niet te missen: Razans been is misvormd, waar een deel van haar vlees en spieren verdwenen is.

Artsen vertelden de familie dat ze binnen weinig meer voor haar konden doen Gazawaar medische voorzieningen zo zwaar zijn getroffen door twee jaar oorlog.

Alleen door de Strip te verlaten en een behandeling in het buitenland te zoeken, was er hoop op een goed herstel, zeiden ze. Voor een jong kind voelde het nieuws als een tweede aanval.

Haar moeder, Rana Abu Harbid, zegt dat het trauma zo ernstig was dat Razan dagenlang stopte met eten en alleen op het water overleefde voordat hij instortte en werd teruggebracht naar het ziekenhuis. Nachtmerries maken haar nog steeds wakker.

Nu, na maandenlange steun van dit team, verbetert de geestelijke gezondheid van Razan. Maar het is een langzame vooruitgang, zonder garanties.

“Ze begon langzaam beter te worden en ze begon beetje bij beetje te vergeten”, zegt Rana. “Maar de nachtmerries komen nog steeds terug en ze wordt doodsbang wakker, trillend, met het gevoel alsof de grond beweegt.”

Tijdens de sessies zit een groep kinderen in een kring en krijgen ze koptelefoons om te dragen in combinatie met handbediende controllers.

Virtual reality geeft hen het gevoel dat ze nieuwe plaatsen betreden, zonder uit hun stoel te komen.

Plotseling kan een kind vanuit de grijze wereld van Gaza, vol puin, stof en verwoesting, zien hoe dieren rondzwerven, vissen zwemmen, of stripfiguren vrolijk rondspringen.

In hetzelfde kantoor praten twee broers, Ahmad en Amjad, 17 en 13, over wat de VR-sessies hen opleveren.

Ahmad zegt dat wanneer de druk van de oorlog op hem afkomt, de hoofdtelefoon hem helpt weer te kunnen ademen. Amjad zegt dat het hem van oorlog en vernietiging naar een wereld van de natuur brengt.

Ook dat van hen is een verhaal over levens die uit elkaar werden gescheurd op een moment dat een Israëlisch luchtaanval trof hun huis. Ahmad zegt dat hij “als een stuk papier” in de lucht werd gegooid.

Granaatscherven raakten hem, waarvan sommige in zijn gezicht terechtkwamen. Hij is nu blind aan één van zijn ogen.

Hij zegt dat hij dacht dat hij zou sterven omdat zijn tweelingbroer eerder dat jaar was vermoord en de dood dichtbij leek.

Amjads verwondingen waren zelfs nog ernstiger. Hij werd meteen geopereerd.

Later werd hij in een deken gewikkeld en naar het mortuarium van het ziekenhuis gebracht, vermoedelijk dood, totdat hij zijn hand kon bewegen om aan te geven dat hij nog leefde.

Hun moeder, Nissma, beschrijft hoe ze wakker worden met stof en puin. De plaats waar de jongens hadden geslapen, lag bedolven onder stenen.

Ze vond Ahmad onder het bloed en besefte dat zijn oog verdwenen was. Ze ging toen op zoek naar Amjad, in de overtuiging dat hij vastzat onder het puin.

Maanden later worden beide jongens nog steeds behandeld. Granaatscherven blijven in hun lichaam achter.

Amjad zegt dat artsen in Gaza niets meer kunnen doen voor sommige van zijn verwondingen en dat hij voor een operatie buiten de Gazastrook moet reizen.

Voor veel gezinnen hier voelt die mogelijkheid ver weg.

Slechts een heel klein aantal mensen is dat toestemming om Gaza te verlaten om elke dag medische behandeling te zoeken, en duizenden en duizenden wil die kans.

Deel

De families mochten Gaza verlaten

De VR-sessies maken deel uit van een project van TechMed Gaza.

Een medewerker, Lama Abu Dalal, legt uit dat het idee ontstond nadat een kind dat gewond raakte in de oorlog ernstige psychische klachten vertoonde, weigerde te eten of te drinken, mensen ontweek en voortdurend huilde.

VR werd geprobeerd als een manier om die symptomen te verminderen, met positieve resultaten.

Sindsdien heeft het project met ongeveer 180 cases gewerkt, waarbij gebruik werd gemaakt van gestructureerde sessies in de headset, ademhalingsoefeningen, loopoefeningen en natuurlijke omgevingen.

Lama zegt dat ze kinderen hebben gezien die vanwege angst niet konden lopen terwijl ze de hoofdtelefoon droegen, wat aantoonde dat de barrière psychologisch was en niet fysiek.

Het werk wordt beperkt door wat ze hebben. Er zijn maar een paar koptelefoons. Als er één kapot gaat, zijn er geen vervangende onderdelen.

Nu de kruispunten gesloten zijn, komt er geen nieuwe apparatuur binnen. Minder koptelefoons betekent dat er minder kinderen te zien zijn.

Dit alles gebeurt tegen een achtergrond van aanhoudende instabiliteit. A Eind vorig jaar werd een staakt-het-vuren aangekondigd officieel nog steeds van kracht, maar het is kwetsbaar.

Lees meer van Sky News:
De boodschap van Trump toen miljarden dollars aan Gaza werden toegezegd
Bij luchtaanvallen in Gaza komen elf mensen om het leven, zeggen de lokale bevolking

De stakingen zijn voortgezet. Er worden nog steeds mensen vermoord. Het leven in de kampen blijft precair.

Op kantoor zet Razan de headset af. Het bos en de zee verdwijnen. Buiten staat het kamp er nog.

Een paar minuten lang zijn de kinderen hier ergens anders.

Dan stappen ze terug in Gaza zoals het is.