Dus je presenteerde tientallen jaren geleden op de New York Fashion Week. Waarom wilde je, na al die tijd in andere arena’s te hebben gewerkt, nu een nieuwe collectie ontwerpen?
Nou, ik werk zoveel, en hoewel ik veel creatieve vrijheid heb in elk project dat ik doe, valt het nog steeds binnen een creatief pakket parameters. En ik hou van wat ik doe. Ik hou van mijn werk. Maar ik heb altijd al een herencollectie willen maken, en misschien heeft het iets te maken met hoe de wereld er nu voor staat, maar ik had gewoon het gevoel dat ik iets voor mezelf wilde doen.
Ik wist eerst niet zeker of ik een show wilde doen. Maar het is alsof, hoe meer je erin verdiept en je deze kleding maakt en je fitte model voorbij ziet lopen, je denkt: Er is echt geen betere manier om zoiets textuurrijks en over kleur en stemming te ervaren dan persoonlijk. Dus ik dacht: “Het moet een show zijn.”
Tussen die vroege Zaldy-collecties en alles wat je door de jaren heen voor RuPaul hebt gedaan, sta je vooral bekend als ontwerper van dameskleding. Wat was de belangrijkste drijfveer voor deze overstap naar herenkleding?
Alle acht van mijn collecties voor NYFW waren voor vrouwen, en ik ontwerp graag kleding voor vrouwen. Vrijwel al mijn klanten zijn vrouwen: Katy Perry. Dame Gaga. Maar zelfs toen dacht ik altijd: Oh, in het grote geheel zal ik een herencollectie maken zodra mijn damescollectie stabiel is. Maar het is nooit echt gebeurd.
Maar ik ben een man die graag gaat winkelen en zich graag aankleedt en verschillende kledingstukken heb voor verschillende momenten in mijn leven. Ik heb al mijn damescollecties om me heen liggen en iedereen leent ze nog steeds, ook al zijn ze 15 jaar oud of wat dan ook. Dus ik had zoiets van, Ik wil eigenlijk wat herenkleding hebben die ik ook daadwerkelijk kan dragen. Dus toen ik erover nadacht om mijn eigen geld ergens in te stoppen, dacht ik: “Nou, dan heb ik tenminste ook wat kleren!”
In de shownotities werd verwezen naar enkele iconische figuren uit de queercultuur: clubkinderen als Leigh Bowery, fotografen als Karlheinz Weinberger en tijdschriften als Internationale man. Hoe ziet moodboarding er voor jou uit en hoe beïnvloedt het de kleding?
Nou, al die dingen die ik noemde zijn mijn hele leven inspiratie geweest voor alles. Het zijn allemaal dingen waar ik van hou en waar ik altijd naar verwijs. Omdat dit een verzameling zou worden voor mij, mijn vrienden en andere mensen die de dingen zien zoals ik, wilde ik dat het zo was. homo. Het voelde heel belangrijk voor mij om er niet aan te denken als een groot, prachtig marketingplan om iets in goud te veranderen. Ik wilde gewoon dat het op dit moment ‘voor ons’ zou zijn.
Het was ook gewoon het idee om je niet in te houden en niet te denken als: Ooh, ga ik echt met ondergoed de catwalk op en neer paraderen? Dus ik dacht: “Ja, dat ben ik. Omdat.” I Ik vind het er heel warm uitzien.” Een van de grootste criteria was dat (een kledingstuk) er alleen in zou gaan als ik het zelf zou dragen. Dus al die kleren zijn dingen die ik echt zou dragen en die van jou zullen zie mij veel dragen.
Terwijl ze over de show sprak, zei een collega van mij dat de kleding haar deed denken aan iets dat een homoseksuele of niet-binaire slechterik in een tv-show zou dragen.
Wachten. Ik hou daarvan. Kom op, Ryan Murphy! Laten we dit doen.
