Yakuza Kiwami 3 is Sega’s vierde remake van de cultklassieker misdaadserie, en het is veruit de meest gedurfde ‘heruitbeelding’ daarvan ontwikkelaar Ryu Ga Gotoku heeft gehad. Net als de laatste twee Kiwami-games is dit een complete herbouw van de PS3-klassieker, maar in alle opzichten: Yakuza Kiwami 3 kan net zo goed worden gezien als een nieuw item. Na drie uur hands-on tijd aarzel ik niet om te zeggen dat dit een van Sega’s meest ambitieuze remakes tot nu toe is, die de game volledig opnieuw wil definiëren. Yakuza 3’s stijl en impact. Hoewel er veel is waar ik opgewonden van word, zijn er ook een paar zorgen die ik niet helemaal van me af kan schudden: het gevoel dat de serie wordt gehomogeniseerd op een manier die ik niet leuk vind.
Yakuza 3 is een interessante game om over te praten, omdat dit in wezen het punt is waarop de serie zijn snelle opkomst begon – met de kracht van de PlayStation 3 waardoor RGG Studio dingen kon doen waar de eerste twee games niet van konden dromen. Maar het vond ook plaats in een overgangsperiode, waarin veel ontwikkelaars ruzie maakten over technische en gameplay-innovaties. Daarmee, Yakuza 3’s Het verrassend vreemde verhaal over Kiryu die een weeshuis runt, heeft een enorme emotionele lading, maar de gameplay van de derde inzending is niet zo goed verouderd. Er is dus altijd een argument geweest dat Yakuza 3 misschien wel de meest verdienstelijke remake is – en jongen, is dit een remake in elke zin van het woord.
Kiwami 3 verdubbelt de heerlijk langzame slice-of-life-elementen van het originele spel.
Sega
Leuk vinden Kiwami 2, Yakuza Kiwami 3 draait op RGG’s Dragon Engine, met een volledig herbouwde wereld, nieuw vechtsysteem, extra minigames, geheel nieuwe verhaalsecties en meer. Sega is een beetje terughoudend geweest over hoe diep die verhaalveranderingen gaan, maar zelfs in de drie uur die ik speelde, die volledig gericht was op neveninhoud, is het duidelijk dat er een flinke portie ‘nieuw’ in zit.
In mijn korte demo mocht ik groenten planten in de tuin achter het huis, ze vervolgens oogsten en een kookminigame doen waarin ik een maaltijd voor het huishouden maakte
In Yakuza 3Kiryu heeft zich “teruggetrokken” uit het gangsterleven en runt nu samen met zijn geadopteerde dochter Haruka het Morning Glory Orphanage, waar ze voor een stel kinderen zorgen. De opening van het spel, letterlijk de eerste zes uur, is een heerlijk langzaam stukje levensverhaal waarin je een band krijgt met Kiryu’s kinderen en de straten van Okinawa verkent, voordat Kiryu’s vorige leven hem onvermijdelijk weer besluipt.
Yakuza Kiwami 3 heeft die slice-of-life-benadering echter drastisch verdubbeld door het weeshuis en de kinderen uit te breiden met een geheel nieuw verhaal, minigames en meer. Elk kind heeft nu een bandmeter die vult naarmate je taken en subverhalen voltooit, naast het toepasselijk genaamde ‘Daddy Level’ voor Kiryu. In mijn korte demo moest ik groenten planten in de tuin achter het huis, ze vervolgens oogsten en een kookminigame doen waarin ik een maaltijd voor het huishouden maakte – het is in wezen een verbeterde versie van de kookminigame van Pirate Yakuza.
Een groot aantal nieuwe minigames in het weeshuis geven je nieuwe manieren om Kiryu’s band met zijn kinderen op te bouwen en zijn ‘Daddy Level’ op te bouwen.
Sega
Dan is er nog de heerlijke naai-minigame waarin je de kleding van het kind repareert, wat zich afspeelt als een halsbrekende race terwijl je probeert de naald van de naaimachine op het goede spoor te houden. Het is de perfecte alledaagse activiteit gezien de Yakuza-flair. Maar het zijn niet alleen minigames en activiteiten die het weeshuis vormgeven, er wordt echt de nadruk gelegd op het feit dat Kiryu tijd met deze kinderen doorbrengt en de banden die hij met hen opbouwt verder onderzoekt – iets waarvan we weten dat het in feite zijn leidende ster wordt voor de rest van de serie. Yakuza heeft een reëel onbenut potentieel in het verkennen van meer slice-of-life-elementen.
De andere grote minigame die ik heb kunnen spelen is Bad Boy Baddie, waarin Kiryu de leider wordt van een volledig vrouwelijke motorbende, die vecht voor de dominantie van de straat. Dit thema lijkt veel op eerdere minigames, zoals Clan Creator, waar je nieuwe bendeleden kunt rekruteren terwijl je op verkenning gaat, de feesten kunt verfijnen die je leuk vindt en ze vervolgens kunt gebruiken om enorme gevechten met andere bendes te voeren. En deze Turf War-gevechten hebben een leuke kleine wending. Met elk daarvan kun je in wezen vier verschillende squadrons inzetten, en je kunt op je motorfiets tussen het slagveld rondzoomen en squadrons helpen terwijl ze worstelen.
Kiryu wordt de leider van een volledig vrouwelijke motorbende, die vecht voor de dominantie van de straten
Deze, en een schat aan andere minigame-modi, worden uiteraard ondersteund door het nieuwe vechtsysteem van de game, dat teruggaat op de actieroutes van de serie. Als ik het uit mijn hoofd zou vergelijken, zou ik zeggen Kiwami3’s voelt zich meer in lijn met Kiwami2, in plaats van de recentere spin-off, De man die zijn naam heeft uitgewist.
De Biker-minigame loopt schijnbaar door de hele ervaring heen, waardoor je nieuwe bendeleden kunt rekruteren via sidequets en in de open wereld.
Sega
Kiwami3’s vechtgevechten omarmen de bloedstollende chaos en geven Kiryu twee verschillende stijlen om tussen te schakelen. De Draak van Dojima is zijn standaardstijl, bestaande uit bewegingen uit de hele franchise. Dit is een man-tegen-man-stijl waarbij het erom gaat individuele vijanden te decimeren en ze te verslaan met langdurige combo’s. De tweede stijl is een fascinerende verandering voor Kiryu. Deze stijl, genaamd Ryukyu, gebruikt meer dan een dozijn wapens uit de vechtsporten van Okinawa, zoals tonfa of tekko – en richt zich grotendeels op het beheersen en verdedigen van mensenmassa’s. Het is een leuke manier om de boel op te schudden.
Tegelijkertijd kon ik kort spelen als de slechterik Yoshitaka Mine in de Donkere banden uitbreiding. Hij geeft ook een fascinerende draai aan gevechten met een aparte stijl die een modus genaamd Dark Awakening en hartmeters gebruikt om zijn kracht te vergroten. Hij is leniger en wendbaarder dan Kiryu, en voelt eerlijk gezegd een beetje aan als Akiyama Yakuza 4 En 5.
Kiryu’s Ryukyu-stijl is een van de interessantere toevoegingen, een zwaar defensieve optie voor gevechten die echt anders aanvoelen.
Sega
Dit alles heeft waarschijnlijk best goed geklonken, toch? Het is. Maar er is één klein probleempje waar ik niet helemaal voorbij kon kijken in mijn tijd: hoe Kiwami 3 voelt zeker heel erg aan als elk Yakuza-spel van de afgelopen vijf jaar. De serie is uiteraard gebouwd op de pijlers van het hergebruiken van assets en locaties, en dat is helemaal geen probleem. Een deel van de schoonheid van Yakuza is hoe verschillend elk spel erin slaagt te zijn, terwijl er nog steeds zoveel dezelfde elementen worden gebruikt. Maar ik begin steeds meer Yakuza’s gebrek aan echte innovatie te voelen, vooral vanuit tonaal en esthetisch oogpunt.
Een groot deel van wat gemaakt is Yakuza 3 Zo’n opvallend spel is hoe anders het is dan vrijwel al het andere dat er is, zelfs andere Yakuza-spellen. De bewust trage openingstijden openen de deur naar een dramatisch epos over familie en het meest beknopte beeld dat we ooit hebben gezien van Kiryu’s verlangen om een leven vol geweld achter zich te laten. Tegelijkertijd, Yakuza 3 was een janky, ongelijk spel, maar dat was beslist een deel van de charme ervan: het had hart.
Yakuza heeft op technisch vlak een lange weg afgelegd, maar is net zo revolutionair als de Y van 2020akuza: Als een draak was – het voelt alsof alles sindsdien in zijn schaduw is opgesloten. Tonaal en stilistisch heeft elke inzending sindsdien geprobeerd wat na te bootsen Als een draak volbracht, in plaats van een wilde nieuwe richting in te slaan, zoals de serie voorheen deed. En ik heb er niet eens een probleem mee Kiwami 3 Bij het veranderen van grote verhaalmomenten of plotpunten moeten remakes zich vrij voelen om nieuwe interpretaties te zijn. Maar zelfs terugkerende elementen zoals minigames beginnen meer op checklists te lijken van wat een Yakuza-game moet hebben, dan op doordachte toevoegingen.
De gevechtsstijl van Mine voelt gewelddadig en agressief aan, een weerspiegeling van zijn karakter – en de meeste van zijn neveninhoud draait om vechten.
Sega
Maar het punt van dit alles is dat we op één lijn komen Yakuza Kiwami 3 met de Yakuza 7-isering van de franchise, ben ik bang dat je een deel van het hart van het originele spel zult verliezen. Er zijn ideeën waar ik echt enthousiast over ben, vooral het uitbreiden van de weeshuiszaken, maar er zit een soort korreligheid en grungiteit in Yakuza 3 dat was speciaal, wat zich vertaalt in zowel de graphics uit het vroege PS3-tijdperk als de stevige besturing.
Natuurlijk, in veel opzichten zou ik graag een Yakuza 3 dat er geweldig uitziet en speelt, maar ik hoop wel dat RGG Studio het hart van het spel intact kan houden. En die zorgen worden helemaal niet weggenomen door de volledige onwil van de studio om commentaar te geven op de film enorme fan-backlash voor Yakuza Kiwami 3over de casting van acteur Teruyuki Kagawa – die in 2019 door twee vrouwen werd veroordeeld wegens aanranding. Het pure gebrek aan commentaar op de kwestie is iets dat naar mijn mening moet worden benadrukt, en of het nu waar is of niet, het wekt de indruk dat de studio niet bereid is te veranderen – wat op zijn beurt mijn kleine zorgen vergroot dat de Yakuza-spellen sinds de release van deze zelfde formule in dezelfde formule vastzitten Yakuza 7 (wat ook de laatste gameserie-maker was waar Toshihiro Nagoshi aan werkte voordat hij Sega verliet).
Okinawa blijft een van de visueel meest onderscheidende delen van de serie, een blik op wat een rustiger, vrediger leven voor Kiryu zou kunnen zijn.
Sega
Voorlopig heb ik er goede hoop op Yakuza Kiwami 3 kan iets bijzonders zijn, het heeft de juiste ingrediënten. Maar ik moet nog steeds zien dat de game weet hoe hij die ingrediënten moet samenvoegen om een heerlijk gerecht te maken. Deze bijgewerkte versie van Okinawa is visueel verbluffend en veel van de zijinhoud is veelbelovend. Maar het begint sindsdien ook het gevoel te krijgen dat de serie in een bubbel zit Yakuza 7waar het moeite mee heeft zich ervan los te maken.
