Toen ik in de VS woonde, was het de norm om op zaterdagochtend in lange rijen te staan om aanbiedingen te vinden voor voorverpakte, verwerkte rommel.
Als Amerikaan kreeg ik door de manier waarop ik boodschappen deed altijd het gevoel dat ik voorraden aan het aanleggen was voor een mondiale noodsituatie.
Mijn karretje was gevuld met dingen als enorme zakken diepgevroren groentemixen die smaakten naar vriesbrand, fruit dat al maanden niet in het seizoen was geweest en toch op de een of andere manier op voorraad was, en verschillende pakjes koekjes die een te goede deal leken om te laten liggen.
Zodra ik naar Thailand verhuisd in 2018 stond ik echter open voor een nieuw soort boodschappen doen. Deze keer haalde ik mijn eten op openluchtmarkten, waar ik rechtstreeks kon communiceren met de boeren die het verbouwden.
Daar kon ik kiezen uit stapels verse seizoensproducten, zoals felrode, sappige tomaten en geurige groenten, in bosjes gebundeld en vastgebonden met gedroogde raffia. Ik passeerde hele delen van de markt waar hele koeien in het zicht werden geslacht, een teken van hoe vers het vlees dat werd verkocht werkelijk was.
Dit was zeker beter dan het lopen door magazijnen vol met enorme gangpaden vol ingeblikte en vacuümverzegelde goederen.
En terwijl ik de komende zeven jaar de wereld rondreisde naar plaatsen als Cambodja, Myanmar, Rwanda, Turkije en anderen, ontdekte ik dat mijn culinaire ervaringen erg op elkaar leken.
Wonen in het buitenland introduceerde me op markten waar alles levend en fris aanvoelde – en het was het begin van een positieve verandering van mijn relatie met eten.
Omdat ik in het buitenland woonde, moest ik vaker winkelen en minder kopen
Toen ik in het buitenland woonde, liep ik vrij regelmatig naar de markt voor boodschappen. Groan Zwart
Wat mij motiveerde om de overstap naar het buitenland te maken, was de mogelijkheid om me op mijn gezondheid te concentreren.
Toen ik 40 jaar oud was, had ik ongeveer 50 kilo overgewicht en kampte ik met verlammende angstgevoelens, moeite met slapen, en vleesbomen waardoor mijn buik er zwanger uitzag.
Ik had veel diëten geprobeerd in een poging om af te vallen: rauw eten, keto, vasten, koolhydraatarm, koolsoep, enz. Maar elke keer dat ik wat gewicht verloor, kwam ik het weer aan, plus nog meer zodra ik gestrest raakte door werk en privéleven. Ik was wanhopig op zoek naar hulp.
Ik was er zeker van dat wat ik nodig had een nieuwe start was in een land dat wat langzamer bewoog en thuiskoken waardeerde met ingrediënten van hoge kwaliteit die niet een groot deel van mijn freelance schrijversloon in beslag namen.
Toch was er een lichte leercurve. Toen ik voor het eerst op mijn eerste openluchtmarkt in Thailand aankwam, was mijn instinct om alles wat er interessant uitzag in te slaan.
Ik hield ervan om rond te dwalen en groenten en fruit te ontdekken waar ik nog nooit mee had gekookt. Ik werd verleid door de zoete geur van rijpe meloenen en guave lang voordat ik de hoek omsloeg en ze hoog opgestapeld zag als een voorouderaltaar.
Net als thuis sloeg ik alles in wat me opviel.
Tegen het einde van de week had ik een koelkast vol bedorven fruit, verschrompelde komkommers en verwelkte kruiden. Ik wist niet dat het eten, omdat het zo vers was, snel bederfde.
Ik werd verliefd op het maken van salades boordevol streekproducten. Groan Zwart
Ik moest dus een nieuw winkelritme ontwikkelen.
Als het om vers fruit, kruiden en groenten gaat, begon ik alleen te kopen wat ik de komende twee tot drie dagen nodig heb. Andere items zoals granen, noten en zaden en gedroogde kruiden konden in kleine hoeveelheden worden gekocht, zodat ik er de hele maand mee kon doen.
Ik heb gemerkt dat ik in de meeste landen waar ik buiten de VS heb gewoond, elke week slechts ongeveer $ 50 aan boodschappen zou uitgeven. In het buitenland leek mijn geld verder te gaan en kreeg ik meer dan alleen goedkope verwerkte producten.
Ik gaf ongeveer $ 30 uit aan vers fruit en groenten, en $ 20 aan ‘uitspattingsartikelen’ zoals lokaal gemaakte zuurkool, vlees en vis, hennepzaad, kaas, olijfolie en ander voedsel dat mijn keuken in een gastronomisch restaurant veranderde.
Het was opwindend om mijn tas te vullen met het soort verse, hoogwaardige ingrediënten die voor mijn gevoel buiten mijn budget vielen en die in de VS moeilijker verkrijgbaar waren.
Vers voedsel heeft de manier veranderd waarop mijn maaltijden eruitzien en hoe mijn lichaam aanvoelt
Ik houd veel van mijn maaltijden eenvoudig met verse producten. Groan Zwart
Nadat ik naar het buitenland was verhuisd, werden mijn maaltijden eenvoudiger en gemakkelijker te bereiden. Omdat ik elke drie tot zes maanden verhuisde, vaak naar een nieuwe stad of een nieuw land, waren mijn keukens minimaal.
Meestal had ik een kleine koelkast en een tweepitsfornuis – misschien een rijstkoker of blender als ik geluk had. Ik leerde vertrouwen op eenvoudige maaltijden zoals éénpanssoepenroerbakgerechten en salades boordevol producten in alle kleuren van de regenboog.
Ik ben dol op het maken van kommen boordevol verse ingrediënten. Groan Zwart
Onderweg begon ik mijn eigen saladedressings maken en sauzen helemaal opnieuw, waarbij ik een groot deel van het overtollige zout en suiker schrapte dat ik in de ingrediëntenlijsten voor kant-en-klare opties in de Verenigde Staten over het hoofd zag.
Deze dieetverandering, gecombineerd met een actievere levensstijl – dagelijks wandelen en rennen langs de stranden en heuvels in de buurt van waar ik woonde – leidde tot moeiteloos gewichtsverlies.
In de afgelopen zeven jaar dat ik in het buitenland woonde, ben ik ongeveer 50 kilo afgevallen.
Nu ga ik nooit meer voorraadaankopen doen
Ik koop graag ingrediënten als ze vers zijn. Groan Zwart
Als ik terugkijk op mijn oude gewoonte om voedselvoorraden aan te leggen, besef ik dat ik vele jaren in de overlevingsmodus heb geleefd. Ik groeide op in de verwachting dat ik geen geld meer zou hebben voor voedsel en andere basisbehoeften, en die mentaliteit volgde mij tot in de volwassenheid.
Door in het buitenland te wonen, heb ik een gezondere relatie met eten dat is geworteld in seizoensinvloeden en respect voor de natuur.
Ik heb niet langer de behoefte om midden in de winter zomerwatermeloen te kopen. Ik kook alleen wat ik van plan ben te eten, en als ik extra heb, nodig ik vrienden uit om te delen.
Door mijn lichaam te eren met vers voedsel, heb ik meer energie om te bewegen op een manier die goed voelt – niet om slank te worden, maar omdat ik heb geleerd dat mijn lichaam gedijt door beweging.
