“Wonder Man” is een mooie toevoeging aan het Marvel Cinematic Universe. De Disney+-serie van Andrew Guest en Destin Daniel Cretton schuwt spektakel boordevol actie en gaat over een gefundeerd verhaal over een superkrachtige man genaamd Simon Williams (Yahya Abdul-Mateen II) die zijn capaciteiten verborgen probeert te houden. Dat komt omdat instanties als het Department of Damage Control mensen met unieke krachten willen vangen en opsluiten, wat niet ideaal is voor een aspirant-acteur als Williams. Hoe goed ‘Wonder Man’ ook is, het zet de trend voort dat Damage Control verspild wordt in de game Marvel filmisch universum.
De MCU-versie van Damage Control debuteerde in “Spider-Man: No Way Home”, waar we vernamen dat het was gemaakt als reactie op de verwoestingen veroorzaakt door de Slag om New York. Sindsdien is het bureau in verschillende films verschenen MCU-televisieshowswaarbij de leden meestal alleen maar pakken dragen en zich louche gedragen. De agenten – zoals de vreugdeloze sukkel Agent Cleary (Arian Moayed) – onderscheiden zich niet van de talloze andere bureaucratische en wetshandhavingsinstanties die MCU bevolken, wat de vraag oproept: waarom zou Damage Control niet meer op zijn leuke tegenhanger uit het stripboek lijken?
Het originele Damage Control, gecreëerd door Dwayne McDuffie en kunstenaar Ernie Colón, is een bouwbedrijf dat gespecialiseerd is in het opruimen van de rommel die superhelden en hun vijanden achterlaten. De leden bestaan uit gewone mensen en een stoomschep die de essentie bevat van een buitenaards wezen genaamd Trull the Unhuman. Onnodig te zeggen dat het team centraal heeft gestaan in een aantal ongebruikelijke verhalen die inventiever en onderhoudender zijn dan hun verhalen in de MCU – dus waarom zou je ze niet op het scherm verkennen?
De MCU slaagt er niet in om het maximale uit Damage Control te halen
In de strips zijn de escapades van Damage Control luchtig en lijken ze meer op een komedie op de werkplek dan op een superheldenverhaal. Het team heeft schoonmaakwerkzaamheden verricht voor enkele van de meest rampzalige gebeurtenissen in het Marvel-universum, en dankzij hun aanwezigheid hebben schrijvers unieke en hilarische inzichten kunnen verschaffen over die verhalen, waarbij vaak de vierde muur werd doorbroken.
Het opruimen van de rommel die is achtergelaten door superhelden en superschurken is ook niet het enige waar Damage Control mee te maken heeft. De organisatie krijgt te maken met concurrentie van rivaliserende bedrijven als John Porter’s Chaos Reductions, kampt met PR-rampen en houdt zich bezig met de alledaagse dingen die van invloed zijn op bedrijven, zij het met een Marvel-draai. Ze zijn echte underdogs in een wereld vol levensgrote karakters, en wie houdt er niet van om voor de kleine man te pleiten?
Met “Wonder Man” en “Deadpool” heeft de MCU meta-humor en satire al omarmd. Met dat in gedachten zou een Damage Control-organisatie die vergelijkbaar is met de stripboekbouwers volkomen logisch zijn. Het is nog niet te laat voor de groep om een dramatische creatieve make-over te krijgen in de films en tv-shows. Helaas gaat deze droom waarschijnlijk niet uitkomen, aangezien de finale van “Wonder Man” meer toekomstige avonturen plaagt met de jongens in pak.
