Het is boomtijd voor waterfilters, sinds de EPA aangekondigd dat maar liefst 10 procent van de Amerikaanse watersystemen mogelijk een onveilig niveau heeft PFASook wel ‘forever chemicaliën’ genoemd, in het water. Loden leidingen liggen er nog overalook al zijn ze dat wel niet meer in Flint, Michigan, vanaf juli 2025. Ach, die zijn er misschien zware metalen in het grondwaterafhankelijk van waar u bent, en Flessenwater brengt een overmaat aan microplastics met zich mee.
Ik zeg dit niet om je in paniek te brengen. Uw drinkwater voldoet waarschijnlijk aan de federale normen, en slechts ongeveer 4 procent van de watersystemen eindigt met onveilige verontreinigingsniveaus, volgens een EPA-studie in 2020. Dit gezegd hebbende, lokale watersystemen hoeven tot 2031 niet te voldoen aan de nieuwe federale PFAS- en PFOA-maxima voor drinkwater.
Als reactie op zorgen over de watervoorziening doet een hele nieuwe generatie waterfilters wonderbaarlijke beloften over vermindering van verontreinigingen: chloor, PFAS, zware metalen, verdwaalde farmaceutische producten zoals paracetamol, fluoride als u zich daar zorgen over maakt. Sommige hiervan zijn omgekeerde osmosesystemen voor het hele huis of onder de gootsteen. Anderen zijn eenvoudige werkbladsystemen, door zwaartekracht gevoed door gaas-, koolstof- of andere filters.
Dus hoe kom je erachter welke waterclaims geloofwaardig zijn? Ik ben geweest waterfilters testen sinds 2024, waarbij vaak gebruik wordt gemaakt van chemische indicatoren en apparatuur, en kan bevestigen dat dit niet altijd gemakkelijk is. Hier is een korte handleiding voor het controleren van het waterfilter dat uw aandacht trok.
Wat zijn NSF/ANSI-waterfilternormen?
De eerste belangrijkste bronnen van troost voor mij bij het beoordelen van waterfilters zijn certificeringen en onafhankelijke tests. Vage beweringen over een vermindering van chloor, PFAS of arseen met 99 procent zijn moeilijker te vertrouwen als de tests intern bij het bedrijf zelf plaatsvinden. Om geloofwaardig te zijn, moeten eventuele claims over tests door derden ook duidelijk het laboratorium identificeren dat de tests heeft uitgevoerd.
De meest betrouwbare, gestandaardiseerde vorm van certificering is het testen op basis van NSF/ANSI-normen. De NSF, voorheen de National Sanitation Foundation genoemd, is een in Michigan gevestigde, niet-gouvernementele non-profitorganisatie, opgericht in 1944, die de naleving van een aantal verschillende testnormen ontwikkelt en verifieert, waaronder die voor waterfilters. ANSI, of het American National Standards Institute, is een onafhankelijke non-profitorganisatie die accreditatie- en testorganisaties zoals de NSF accrediteert.
Er zijn drie belangrijke NSF/ANSI-standaarden die gelden voor filters voor drinkwater thuis.
- NSF-ANSI 42: Drinkwaterbehandelingseenheden – Esthetische effecten.
Dit certificeert de verwijdering van stoffen die niet als schadelijk worden beschouwd, maar die de cosmetica of de smaak van het water kunnen beïnvloeden. Dit omvat het chloor en chlooramine dat door steden wordt gebruikt om drinkwater te desinfecteren. - NSF/ANSI 53: Drinkwaterbehandelingseenheden – Gevolgen voor de gezondheid
Dit certificeert de verwijdering van een aantal verbindingen waarvan men denkt dat ze schadelijk zijn, waaronder lood, arseen, PFAS en andere. Elke verbinding wordt afzonderlijk getest op meer dan 50 mogelijke verontreinigingen. - NSF/ANSI 401: Opkomende verbindingen/incidentele verontreinigingen
Dit certificeert het filteren van verbindingen die “in opkomst” zijn als potentiële problemen, waaronder farmaceutische producten, herbiciden en pesticiden.
Als u het artikel bij de hand heeft, kunnen deze op de doos worden aangegeven. Maar ga er niet van uit dat certificering de norm is. Te midden van vooral douchewaterfiltersontving slechts één filter de certificering van NSF voor vrije chloorverwijdering: de Weddell Duo.
