De hele dag op kantoor werken was een strijd voor Nicola Sura. Ze had gezien welke tol een baan bij een bedrijf had geëist voor de fysieke en mentale gezondheid van haar moeder, en ze wilde nooit dat haar hetzelfde zou overkomen.
Ongeveer zes maanden na Sura’s eerste fulltime rol in 2019 begon ze haar levenskeuzes in twijfel te trekken, evenals die van iedereen om haar heen.
“Ik vroeg me af: hoe doen mensen dit? Iedereen lijkt prima in orde. Iedereen gaat gewoon door met zijn dag”, vertelt Sura, die in de zakelijke detailhandel werkt. Snel bedrijf. “Het deed me pijn om acht uur lang aan mijn bureau te zitten.”
De overstap naar thuiswerken tijdens de COVID-19-pandemie vond plaats toen Sura een truc leerde die alles zou veranderen: tijddiefstal.
Ze begon lange lunches te nemen en tv te kijken terwijl ze aan het werk was, omdat niemand haar in de gaten hield, en ze vond eindelijk tijd om haar klusjes te doen.
“Ik kreeg het gevoel van: oké, dit is hoe ik door het Amerikaanse bedrijfsleven heen moet komen”, zegt Sura. “Voor mij was het altijd een middel om te overleven.”
Tijddiefstal wordt gedefinieerd als het stelen van momenten op de werkdag om boodschappen te doen, de was aan te trekken, een dutje te doen en andere dingen te doen. al het andere dat niet in uw functieomschrijving staatzonder officiële pauzes te nemen.
Sura voert nu een TikTok account waar ze helpt haar 57.000 volgers betere tijddieven worden. Haar belangrijkste regel: je moet goed zijn in je werk om ermee weg te komen.
“Als je heel duidelijk een slapper bent of heel duidelijk worstelt, dan zal het niet werken”, zegt ze. “Dat is de basis waarop je moet beginnen, anders word je ontslagen.”
Een productiviteitshack of een riskant coping-mechanisme?
Tijddiefstal komt steeds vaker voor sinds het tijdperk van thuiswerken.
Eén recent onderzoek Uit een onderzoek van het marktonderzoeksbureau YouGov Zwitserland, onder meer dan 5.000 mensen in heel Europa, bleek dat 80% van de thuiswerkers toegaf niet-werkelijke taken uit te voeren tijdens betaalde uren. Een onderzoek uit 2025gepubliceerd in het tijdschrift GedragswetenschappenUit onderzoek bleek dat arbeidsomstandigheden die sinds COVID steeds gebruikelijker zijn geworden – zoals een gebrek aan toezicht voor degenen die vanuit huis werken – verband hielden met het feit dat werknemers langere persoonlijke pauzes namen en persoonlijke berichten stuurden tijdens betaalde werktijd.
Productiviteit deskundigen en organisatiepsychologen hebben gemengde opvattingen over tijddiefstal. Sommigen beschouwen het als riskant, of als een ongezond coping-mechanisme dat een diepere ontevredenheid maskeert. Anderen zien het als een natuurlijke ontwikkeling naar een flexibelere manier van werken. Rond 2020 of eerder hebben sommige thuiswerkers zich misschien schuldig gevoeld als ze tijdens een pauze van de dag de was deden, maar waarom zouden ze zich, gezien de aard van werken op afstand, überhaupt schuldig voelen over het jongleren met klusjes, zolang het werk maar gedaan wordt?
Selda Seyfi, een managementconsultant die schrijft over productiviteit op haar Substack, belde “Maximaliseer uw minuten,” beschouwt tijddiefstal als “energiebeheer en een opzettelijke integratie van wat je wilt doen versus wat je moet doen.”
“Het hele concept gaat ervan uit dat we nog steeds in een fabrieksmodel uit de jaren veertig werken, waarbij je werkgever acht uur lang eigenaar is van je hersenen”, zegt ze. “Elke afwijking daarvan wordt gezien als stelen, wat achterhaald aanvoelt.”
Seyfi stelt ook dat het onrealistisch is als werkplekken niet van werknemers verwachten dat ze de noodzakelijke levensadministratie doen, vooral als banken en postkantoren alleen tijdens werkuren open zijn. “Iedereen heeft het over het beschermen van weekenden, maar niemand stelt je vragen als je om 21.00 uur je e-mails checkt”, zegt ze. “De grens lijkt altijd één kant op te gaan.”
Hoe het terugwinnen van tijd de dynamiek op de werkplek verandert
Vanuit organisatorisch perspectief kan tijddiefstal bij af en toe gebruik worden verminderd verzuim En presenteïsmezegt Amanda Tobe, een organisatiepsycholoog die gespecialiseerd is in loopbaanontwikkeling. Ze zegt dat het angst en mentale vermoeidheid kan verminderen als het binnen de rede wordt gebruikt, en ‘emotionele regulatie en cognitief functioneren ondersteunt, wat indirect de focus en de werkkwaliteit kan verbeteren’.
Anita Williams Woolleyuniversitair hoofddocent organisatiegedrag aan de Tepper School of Business van Carnegie Mellon University, merkt op dat veel banen ‘klonterig’ zijn: sommige dagen zijn overbelast, andere langzamer.
“Mensen gebruiken lichtere periodes voor boodschappen, omdat het werk niet perfect is afgestemd op een 9-tot-5-rooster”, zegt ze. “Werkgevers die dat niet erkennen, dwingen werknemers dit te doen zonder transparant te zijn.”
Williams Woolley voegt eraan toe dat boodschappen doen stressverlichting en een gevoel van autonomie kunnen bieden, vooral wanneer het werk inflexibel of bewaakt aanvoelt. Maar ze waarschuwt dat er mogelijk kosten aan verbonden zijn: “Geheimhouding kan mensen ertoe aanzetten een meer transactionele relatie met werk aan te gaan, waardoor het vertrouwen en de verbondenheid wordt aangetast”, zegt ze. “Zelfs als de prestaties sterk zijn, kan de onbetrouwbaarheid blijven bestaan.”
Er bestaat ook het risico van discipline voor tijddieven die hun geluk op de proef stellen. Werkgevers die vermoeden dat werknemers lange delen van de dag afwezig zijn, kunnen beleidsmaatregelen opleggen zoals het monitoren van laptopactiviteiten of zelfs het uitdelen van straffen zoals boetes. In 2023 was dat bijvoorbeeld een accountant op afstand ontslagen en beboet ongeveer $ 1.000 voor ‘tijddiefstal’ nadat trackingsoftware naar haar werklaptop was geüpload.
Coach voor loopbaangeluk Jenny Holliday waarschuwt dat zelfs als u ermee wegkomt, tijddiefstal op de korte termijn kan werken, maar na verloop van tijd kostbaar kan worden. Ze zegt dat het diepere gevoelens van wrok of terugtrekking kan maskeren, en zelfs een middel tot wraak kan zijn.
“Als je gepasseerd bent voor een promotie of een loonsverhoging, waarom zou je dan niet de helft van je dag aan andere dingen besteden?” zegt ze.
Productiviteit ziet er niet voor iedereen hetzelfde uit
Sura is niet overtuigd door de kritiek, vooral omdat steeds meer bedrijven werknemers weer fulltime naar kantoor sturen. Ze beschouwt tijddiefstal niet als stil stoppen of uitlopen. Ook al herformuleert ze de waarheid af en toe, bijvoorbeeld door te zeggen dat haar internet uitvalt, zodat ze wat slaap kan inhalen of een film kan kijken, zegt ze dat ze allesbehalve onproductief is.
Sura heeft sindsdien de baan verlaten waar ze leerde dat het loont om een tijddief te zijn, en heeft sindsdien een aantal bedrijfsfuncties bekleed. Ze combineert nu contractwerk met een fulltime contentmaker. In haar vorige functies kreeg ze consequent promotie en kreeg ze positieve feedback van managers en collega’s, waardoor ze uit de eerste hand weet dat productiviteit niet voor iedereen hetzelfde is.
“Je werk spreekt voor zich”, zegt ze. “Je kunt goed werk leveren zonder de hele tijd op 100% capaciteit te werken. Vertragen en in een duurzaam tempo werken, is belangrijk.”
Een andere kritiek die Sura vaak hoort, is dat tijddieven anderen de vrije loop laten. Ook dat wijst zij af.
“Niemand zegt dat je harder moet werken”, zegt ze. “Ga je gang en wees ook een tijddief. We zouden allemaal op deze manier moeten bestaan.”
