We bezochten de enige volledig operationele mijn van Groenland

Groenland heeft geen tekort aan waardevolle mineralen. Wat het mist is bijna al het andere dat nodig is om ze te extraheren.

Groenland is een van de meest logistieke vijandige omgevingen op de planeet – een plek zonder wegen tussen steden, met beperkte arbeidskrachten en weersomstandigheden die operaties zonder waarschuwing kunnen stilleggen.

Toch hebben wereldleiders en investeerders over de hele wereld hun ogen gericht op de eiland vanwege zijn natuurlijke hulpbronneninclusief koper-, zink-, grafiet-, goud- en zeldzame aardelementen die in alles kunnen worden gebruikt, van de bouw en productie tot elektronica en defensiesystemen.

Terwijl de VS, Europa en andere landen hun toeleveringsketens willen diversifiëren buiten China, heeft Groenland hernieuwde aandacht getrokken als potentieel alternatief. De laatste opmerkingen van president Donald Trump dat de VS Groenland om redenen van nationale veiligheid moeten annexeren – wat aanleiding gaf tot verontwaardiging onder zijn burgers – hebben ook de aandacht gevestigd op het eiland en zijn strategische waarde.

Er is slechts één volledig operationele mijn in Groenland. Sarah Andersen van Business Insider bezocht de mijn in juni om te zien waarom het blijft open terwijl anderen zijn gesloten – en waarom de enorme minerale rijkdom van het eiland zich niet heeft vertaald in een mijnbouw hausse.

Wat er nodig is om een ​​mijn in Groenland te runnen

Als je in Groenland actief bent, moet je altijd een aantal stappen vooruit plannen, zegt Bent Olsvig Jensen, algemeen directeur van Lumina Sustainable Materials.

“We moeten aan alles denken, want we kunnen niet zomaar de telefoon pakken en verwachten dat de reserveonderdelen de volgende ochtend beschikbaar zijn”, zei hij in juni.

Lumina Sustainable Materials – een particuliere wetenschaps- en mijnbouwgroep met activiteiten in Groenland, de VS, Mexico en de Europese Unie – exploiteert de enige volledig actieve mijndiep gelegen in een fjordsysteem zonder toegang tot de weg.

De mijn produceert een industrieel mineraal genaamd anorthosiet, dat wordt gebruikt in glasvezel, bouwmaterialen en andere industriële toepassingen.

Afgezien van wat ze hebben gebouwd, waaronder een kamp, ​​een fabriek, een pakhuis, een haven en een kleine sportschool en kliniek, is er geen andere infrastructuur die de locatie ondersteunt. Alles, inclusief de bemanning, arriveert per schip tijdens de ijsvrije maanden of per helikopter als de fjord maandenlang dichtvriest, zei Jensen. (Andersen arriveerde via een acht uur durende boottocht vanuit de hoofdstad Nuuk.)

Als er iets kapot gaat, is er geen nachtelijke levering.

“Soms kun je een week of twee wachten op reserveonderdelen”, zei Dennis Jensen (geen familie van Bent Jensen) tijdens Andersens bezoek aan de mijn. Jensen is de sitemanager van de mijn en houdt toezicht op de activiteiten tijdens de lange, donkere winters, waar de temperatuur kan dalen tot -22°F. Als dat gebeurt, “werken we niet buiten”, zei hij.

Winterstormen kunnen helikopters dagenlang aan de grond houden, waardoor de wisseling van de bemanning wordt uitgesteld en de werknemers langer ter plaatse blijven dan gepland, aldus Dennis Jensen.

Waarom Groenlandse mijnbouwprojecten zo moeilijk van de grond komen

Gemiddeld “duurt het zestien jaar om een ​​mijn te ontwikkelen, vanaf het eerste idee tot de daadwerkelijke mijn”, zei Naaja Nathanielsen, de Groenlandse minister die verantwoordelijk is voor natuurlijke hulpbronnen, inclusief mineralen, in juni.

Het grootste deel van die tijd ‘geeft u geld uit, maar verdient u niet veel geld’, zei ze.

Het kostte Lumina bijvoorbeeld elf jaar om van exploratie naar productie te komen. De verkenning begon in 2008 en bereikte de uiteindelijke productie in 2019, zei Bent.

Groenland is voorbij 100 mineraallicentiesvan vroege verkenning tot geavanceerde stadia. Veel projecten lopen lang vast voordat ze in gebruik worden genomen, vaak omdat ze geen langetermijnfinanciering kunnen veiligstellen, zegt Nathanielsen.

Mensen denken ten onrechte dat ze op de eerste dag kunnen beginnen met het winnen van de mineralen, maar dat is niet zo, vertelde Majken Djurhuus Poulsen, een geoloog bij de Geologische Dienst van Denemarken en Groenland, tijdens haar bezoek aan Andersen.

Delen van Groenland herbergen enkele van de oudste gesteenten ter wereld, miljarden jaren oud, zei Poulsen. Die geschiedenis heeft veel verschillende soorten minerale afzettingen gecreëerd, maar de omstandigheden maken de exploratie traag.

“Je kunt maar drie tot vier maanden per jaar onderzoek doen”, als de gebieden ijsvrij genoeg zijn, voegde ze eraan toe.

Bovendien zei Poulsen dat locaties moeilijk te bereiken kunnen zijn, en dat er vaak helikopters nodig zijn die de kosten opdrijven. Er is zelden enige infrastructuur, dus je moet alles vanaf het begin opbouwen – van de mijn tot de plek waar de arbeiders zullen wonen. Het kan immers jaren, soms tientallen jaren duren om een ​​veelbelovende afzetting te identificeren, voegde ze eraan toe.

Als gevolg hiervan vereist mijnbouw investeerders die bereid zijn jaren te wachten zonder rendement en een hoge risicotolerantie hebben. Nathanielsen zei dat Groenland niet over het binnenlandse kapitaal beschikt om dat proces te financieren en sterk afhankelijk is van buitenlandse investeringen.

“Het is behoorlijk ontnuchterend als het gaat om het behouden van uw kapitaalverschaffers”, vertelde James Kiernan, erevoorzitter van Cordiant Capital, een Canadese multinationale vermogensbeheermaatschappij en een van Lumina’s grootste ondersteunende investeerders, in juli aan Andersen.

Kiernan wees op meerdere voorbeelden van mijnen die getroffen werden doordat de marktrealiteit veranderde.

“Er was een mijn genaamd Ruby die open was, en ze probeerden robijnen te vinden. Ze waren open en gesloten en open en gesloten”, zei hij, verwijzend naar de Groenlandse Ruby-mijn en het stop-start-patroon beschrijvend dat veel inspanningen op het eiland heeft gedefinieerd.

‘Eén mijn tegelijk’

Tegelijkertijd heeft de overheid strikte milieu- en sociale normen gehandhaafd.

Voordat een project vooruitgang boekt, zegt Nathanielsen dat bedrijven twee vragen moeten beantwoorden: zal het banen creëren voor de Groenlanders, en hoe zal het het milieu beschermen?

“Als de projecteigenaren deze twee vragen niet op een bevredigend niveau kunnen beantwoorden, als ze de mensen geen goed antwoord kunnen geven, zullen ze op tegenstand stuiten”, zei ze.

Het succes van Lumina bij het navigeren door dat proces is gedeeltelijk te danken aan de lange planningshorizon, nauwe coördinatie met de overheid en een bedrijfsmodel dat is ontworpen rond de beperkingen van Groenland.

Toch moet de mijn nog winst maken, vertelde Kiernan vrijdag aan Andersen tijdens een vervolggesprek.

Maar Bent Jensen en Kiernan zeiden dat het bedrijf, na jarenlang in de uitdagende omstandigheden van Groenland te hebben gewerkt, goed gepositioneerd is om die kennis toe te passen op andere mijnbouwprojecten, en Lumina heeft onlangs een exploratievergunning verkregen om te zoeken naar zeldzame aardmineralen.

Meer mijnen zouden een nieuwe toekomst voor de Groenlanders kunnen ontsluiten, waardoor een pad naar grotere autonomie kan worden geëffend terwijl het eiland nieuwe inkomstenstromen probeert te ontwikkelen om uiteindelijk financieel onafhankelijk te worden van Denemarken.

Een hausse in de mijnbouw is echter niet waarschijnlijk op korte termijn, zegt Bent Jensen.

‘Ik zie dat Groenland zich langzaam ontwikkelt, omdat het zich organisch moet ontwikkelen met de bevolking, met de politici’, zei hij. ‘Het zal één mijn tegelijk zijn.’