Het stof is neergedaald in Caracas en de olie moet stromen. Langs de Amerikaanse Golfkust staat een wirwar van torenhoge raffinaderijen klaar om bootladingen te ontvangen Venezolaans zware ruwe olie olie.
Dit is waar ze voor gebouwd zijn: bijna driekwart van de Amerikaanse raffinagecapaciteitgebouwd voordat de Fracking-revolutie van de jaren 2010 de schaliebodem van het land openrukte om onaangeboorde binnenlandse olie- en gasreserves vrij te maken, is opgezet om het soort dikke, zwavelhoudende ruwe olie te verwerken die begraven ligt onder Venezolaanse bodem.
Amerikaanse president Donald Trump is niet terughoudend geweest over zijn ambities voor deze oliereserves, die vaak worden omschreven als de grootste ter wereld. Dinsdag maakte de president bekend dat de Venezolaanse regering – onder leiding van voormalig olieminister Delcy Rodriguez na de gewapende inbeslagname van voorzitter Nicolaas Maduro en zijn vrouw door Amerikaanse troepen – dat zouden doen tot 50 miljoen vaten olie aan de VS leverenwie zou het verkopen.
Trump heeft beweerd dat hij persoonlijk de winsten zal beheren, en dat alle opbrengsten die naar Venezuela gaan, zullen moeten worden besteed aan producten van Amerikaanse makelij.
Spreken bij een Goldman Sachs Op de energieconferentie in Miami zei voormalig fracking-directeur en huidige Amerikaanse minister van Energie Chris Wright dat de Amerikaanse controle over de verkoop van Venezolaanse olie “voor onbepaalde tijd” zou voortduren.
En waarom niet? De Amerikaanse zeeblokkade tegen Venezuela blijft stevig van kracht Amerikaanse troepen gaan aan boord en nemen beslag minstens vijf olietankers zouden olie uit het land proberen te vervoeren. ONS sancties die jarenlang de toch al worstelende olie-industrie van het land – verantwoordelijk voor 90 procent van de Venezolaanse export – hebben gesmoord, zijn ook niet toegegeven.
Als we Trump mogen geloven, is het gebruik van geweld om miljoenen vaten ruwe olie die in de opslagfaciliteiten van Venezuela staan, om te leiden, slechts de eerste stap.
Vrijdag heeft de voormalige vastgoedmagnaat een ontmoeting met hoge Amerikaanse oliebestuurders in het Witte Huis om te bespreken wat er nodig is om de kapotte olie-industrie van het land open te stellen voor Amerikaans kapitaal.
In een Truth Social post voorafgaand aan de bijeenkomst beweerde Trump dat “minstens 100 miljard dollar zal worden geïnvesteerd door Big Oil” in de worstelende sector van het land.
Maar analisten waarschuwen dat het opnieuw leven inblazen van de Venezolaanse olie-industrie veel tijd en geld zou kunnen kosten – zelfs als de regering-Chavista, die nog steeds aan de macht is, blijft buigen onder druk van de VS.
Verval en val
Antulio Rosales, assistent-professor aan het Department of Social Science, Business and Society-programma van de Universiteit van York, zei dat de Venezolaanse olie-industrie is uitgehold door jaren van sancties en onderinvesteringen.
“De Venezolaanse olie-industrie in het algemeen is gedecimeerd in termen van investeringen, maar ook in termen van technische capaciteit”, zei hij. “Ik denk dat het heel belangrijk is om te benadrukken dat veel werknemers met de technische kennis van oliewinning en transport enzovoort de industrie hebben verlaten – ze zijn naar andere landen gemigreerd.”
Afgesneden van de internationale markten en financiering door Amerikaanse sancties tijdens de eerste regering-Trump, is de Venezolaanse olieproductie gedaald tot ongeveer een miljoen vaten per dag, vergeleken met ongeveer drie keer zoveel aan het eind van de jaren negentig.
Zelfs vóór de sancties, voormalig president Hugo ChávezHet besluit van de regering in de jaren 2000 om buitenlandse oliemaatschappijen effectief te dwingen opnieuw over hun contracten met de overheid te onderhandelen, zette velen op de vlucht – en veranderde degenen die bleven in junior partners bij het staatsolie- en gasbedrijf PDSVA. Sommige van de bedrijven waarvan de hoofden vrijdag naar het Witte Huis zijn gedagvaard, zijn nog steeds miljarden dollars aan compensatie verschuldigd aan Caracas, die is toegekend onder internationale arbitrage.
Beschuldigingen van chronisch wanbeheer en hardhandige politieke inmenging hebben het bedrijf achtervolgd, en Chavez’ programma om oliewinsten te steken in sociale programma’s om de bevolking uit de armoede te halen stortte in toen de olieprijzen in 2014 instortten.
De olie-infrastructuur van het land ligt nu in puin. Een schatting van het in Oslo gevestigde energieonderzoeksbureau Rystad Energy suggereerde dat Venezuela dit nodig zou hebben ten minste 183 miljard dollar aan investeringen om de olieproductie tegen 2040 terug te brengen naar 3 miljoen vaten per dag.
“Je kunt niet zomaar de juiste prikkels geven en verwachten dat dingen onmiddellijk werken”, zei Rosales. “En daarvoor heb je niet alleen het opheffen van de sancties nodig, maar ook de algehele verbetering van de omstandigheden in Venezuela, en die hebben te maken met de infrastructuur, met openbare diensten enzovoort.”
Luisa Palacios was voorheen voorzitter van Citgo Petroleum Corporation, een in Houston gevestigde raffinaderij die grotendeels in handen is van PDVSA. Palacios, nu adjunct-senior onderzoeker aan het Centre on Global Energy Policy van Columbia University, zei dat het onwaarschijnlijk is dat grote multinationals langetermijninvesteringen zullen doen in de olie-industrie van het land, zolang de weg voorwaarts duister blijft.
De ruwe concessies van Venezuela: de VS beloven controle uit te oefenen over de grootste oliereserves ter wereld
Het lijkt erop dat een van uw browserextensies het laden van de videospeler blokkeert. Als u deze inhoud wilt bekijken, moet u deze mogelijk op deze site uitschakelen.
‘Je kunt nog steeds investeringen aantrekken, omdat er in de oliesector allerlei soorten bedrijven zijn met allerlei risicoprofielen, maar ik heb het gevoel dat je niet het soort investeringen kunt aantrekken dat nodig is voor het soort economisch herstel dat het land nodig heeft’, zei ze.
Ze zei dat oliemultinationals waarschijnlijk garanties zouden zoeken van zowel de Amerikaanse als de Venezolaanse regering dat hun investeringen beschermd zouden worden.
“Het optimisme komt doordat er veel potentieel is – het is het bovengrondse risico dat echt heel moeilijk is,” zei ze.
“Mijn gevoel is dat je overheidsgaranties nodig hebt, zodat je, als er iets misgaat, een claim kunt indienen. En het andere deel van de deal is dat je ervoor moet zorgen dat er ter plaatse garanties zijn. Je hebt eigenlijk minimale garanties nodig voor de rechtsstaat en verbeteringen in het bestuur.”
Niet-benoemde bronnen van Amerikaanse oliegiganten vertelde de New York Times vrijdag dat de bedrijven de mogelijkheid bespraken om financiële garanties van de federale overheid te ontvangen voordat ze zich aan Venezuela verbonden. Het is onduidelijk welke vorm deze garanties zouden aannemen, of wie uiteindelijk de rekening zou moeten betalen als deze investeringen ten onder zouden gaan.
De wet van het land
Rosales zei dat de botte aankondigingen van de regering-Trump dat de Venezolaanse regering stevig onder haar duim zit, bedoeld kunnen zijn om grote oliemaatschappijen ervan te overtuigen dat het land klaar is om te worden hervormd naar hun wensen.
“Dat is misschien het soort beeld dat Donald Trump op dit moment probeert over te brengen – dat hij de regering van Venezuela controleert, dat de regering van Venezuela zal doen wat ze wil – in zekere zin, door te zeggen dat ze carte blanche zullen hebben om er zoveel mogelijk voordelen uit te halen”, zei hij.
“Het is natuurlijk vrij moeilijk om de haalbaarheid ervan in te zien, omdat het Venezolaanse wettelijke kader meerderheidsbelangen in de Venezolaanse staat vereist… (Oliemaatschappijen) zouden misschien graag veranderingen in het wettelijke kader zien, en ik weet niet in hoeverre het regime bereid zal zijn dat te doen.”
Volgens de Venezolaanse wet neemt het staatsbedrijf PDSVA een meerderheidsbelang in alle joint ventures rond de olie- en gasproductie. Palacios zei dat het moeilijk voor te stellen is dat buitenlandse multinationals in de rij staan om naast het bedrijf te werken.
“PDVSA is een bedrijf dat zijn schulden niet meer kan afbetalen, dat zijn technische capaciteit heeft verloren – het is een gepolitiseerd bedrijf met een zware militaire aanwezigheid,” zei ze. “Het is een enorme verplichting geworden.”
In het nauw gedreven door de Amerikaanse sancties heeft de Venezolaanse regering al enige bereidheid getoond om afstand te doen van haar Bolivariaanse idealen. Op grond van een antiblokkadewet die in 2020 is aangenomen, heeft de uitvoerende macht nu ruime bevoegdheden om de Nationale Vergadering van het land te omzeilen en in het geheim contracten te ondertekenen met buitenlandse bedrijven tegen gunstiger voorwaarden, waardoor het land wordt opengesteld voor particuliere investeringen en de weg wordt vrijgemaakt voor de privatisering van geselecteerde staatsbedrijven.
Wat Trump ook bereid is de Amerikaanse oliereuzen te beloven, de wurggreep van zijn regering op de Venezolaanse olie- en gasindustrie zou op korte termijn een bescheiden stijging van de productie van ruwe olie mogelijk kunnen maken, waardoor de benzineprijzen laag kunnen blijven nu de cruciale tussentijdse verkiezingen van het land dichterbij komen.
De Amerikaanse oliemaatschappij Chevron blijft olie pompen in Venezuela, nadat de regering-Biden vrijstelling van sancties had gekregen nadat de oorlog in Oekraïne de mondiale energiemarkten in beroering had gebracht. Analisten zeggen dat het nu ruim onder de capaciteit functioneert.
“Ik denk dat je het vermogen hebt om een deel van de olieproductie die verloren is gegaan terug te brengen – ik denk dat het redelijk is om terug te gaan naar 1,5 miljoen vaten per dag, wat je had vóór de sancties”, zei Palacios. “Ze hebben enige capaciteit om de olieproductie te verhogen zonder grote, grote veranderingen. Er is een bepaald niveau van investeringen nodig, maar het gaat om brownfieldinvesteringen: bedrijven ter plaatse die hun productie gaan verhogen.”
Lees meerHoe de gevangenneming van Maduro in Venezuela China in Latijns-Amerika verzwakt
Buiten de grenzen van Venezuela hebben analisten echter moeite gehad om de eenduidige focus van Trump op de olievelden van Venezuela te begrijpen. Over de hele wereld, De vraag naar olie daalt nog steedsovertroffen door een mondiale overvloed die de olieprijzen dreigt te duwen tot onder wat oliemaatschappijen nodig hebben om grootschalige nieuwe investeringen winstgevend te maken.
Het veiligstellen van hun toekomst
En hoewel de Amerikaanse president er geen geheim van heeft gemaakt dat dalende gasprijzen een welkome aanblik zouden zijn in de aanloop naar de komende tussentijdse verkiezingen, zijn zwaargewichten in de kostbare olieschalie-industrie van het land – een industrie die van de VS de grootste olie- en gasproducent ter wereld heeft gemaakt – bezorgd dat een verdere daling van de prijzen voor ruwe olie een nieuwe klap zou kunnen zijn voor frackingbedrijven. al gedwongen om hun minder winstgevende platforms op te geven nadat het niet gelukt is om break-even te draaien.
Rosales zei dat de wens van Trump om Amerikaanse bedrijven ongeëvenaarde toegang te geven tot de enorme reserves van Venezuela minder te maken zou kunnen hebben met politiek op de korte termijn, maar meer met het veiligstellen van hulpbronnen die bedrijven nog tientallen jaren kunnen oppompen nadat de binnenlandse fracking-hausse is afgelopen.
“De visie van de regering-Trump is dat Venezuela, dat over de grootste oliereserves ter wereld beschikt, een manier zou kunnen zijn om toekomstige reserves voor Amerikaanse bedrijven op lange termijn veilig te stellen”, zei hij. “Ongeacht wat er ook gebeurt op de mondiale oliemarkt, het hebben van zekerheid over de reserves op lange termijn is iets dat deze bedrijven zeker kan interesseren. Dat geeft hen dus een soort verzekering voor toekomstige oliewinning, ongeacht wat er met de vraag gebeurt.”
