Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
De nieuwe Star Trek-spin-off, Starfleet Academieheeft een controversiële lancering gehad, en ik ben een van de zwaarste critici ervan geweest; De nonchalante vermenging van franchiseverhalen en huiveringwekkende humor in de show is tenslotte soms ronduit pijnlijk om te zien. De enige kritiek die ik altijd krankzinnig heb gevonden, is dat fans het haten dat de show zich vaak richt op jonge cadetten die iets over zichzelf leren en een verborgen kracht omarmen waarvan ze niet wisten dat die er was. De reden dat deze kritiek zo dwaas is, is simpel: Starfleet Academie is expliciet ontworpen als een show voor jongvolwassenen, en dit soort verhalen vertellen is een belangrijk onderdeel van de beroemdste YA-literatuur.
Seizoen 1 van Starfleet Academie heeft veel afleveringen besteed aan specifieke personages: ‘Kids These Days’ gaat helemaal over Caleb die zijn moeder verliest en een crimineel wordt die verlossing zoekt (om nog maar te zwijgen van een surrogaatmama-figuur) in Starfleet. ‘Beta Test’ concentreert zich op hoe Betazed-prinses Tamina een nieuw leven voor zichzelf opbouwt op het War College, en ‘Vox in Excelso’ gaat over de Klingon Jay-Den die vrede sluit met zijn familie en met het culturele erfgoed dat hij tegelijkertijd omarmt en afwijst. Het bekendste is dat ‘Series Acclimation Mil’ zich richt op SAM terwijl ze Benjamin Sisko bestudeert, allemaal in de hoop een betere afgezant te zijn voor haar holografische ras.
Je kunt Harry Potter hiervoor de schuld geven
Dit soort verhalen zijn niet voor iedereen geschikt, en ze zullen vooral teleurstellend zijn voor fans die verhalen willen met een hogere inzet. Echter, StarTrek Fans die meedogenloos in dit soort verhalen duiken, missen het punt van wat Paramount probeert te doen: jongere fans rekruteren voor de Star Trek-familie. Met Starfleet Academieproberen ze dit op de meest eenvoudige manier mogelijk te doen: door de formule te kopiëren die beroemd is geworden door Harry Potter en talloze andere boekfranchises gericht op jongvolwassenen.
Vraag jezelf af: waar gaat het verhaal van Harry Potter over, afgezien van de details over toverstokken en bezemstelen? Het gaat over het titulaire personage dat een tamelijk saai bestaan leidt totdat hij uit de vergetelheid wordt geplukt en wordt meegenomen naar een magische academie. Daar leert hij dat hij een speciaal persoon is met een belangrijke bestemming, iemand die voorbestemd is om de grootste dreiging aan te pakken die de tovenaarswereld ooit heeft gekend.
Mogen de kansen ooit in het voordeel van Paramount zijn
Deze basisformule komt keer op keer terug in de YA-literatuur: De Hongerspelengaat bijvoorbeeld over een bescheiden jonge vrouw die een speciale training krijgt en vaardigheden aanwendt die haar helpen de strijd aan te gaan met een fascistische dictator. Schemering gaat over een even bescheiden jonge vrouw die verliefd wordt op een vampier en uiteindelijk speciale mentale vermogens ontdekt die ze gebruikt om de dag te redden voordat ze een wezen van de nacht wordt. O, en Percy Jackson & de Olympiërs Het gaat erom dat het titulaire Everyman-personage erachter komt dat hij een letterlijke halfgod is wiens training hem uiteindelijk zal helpen een Titan te overwinnen die erop uit is de wereld te regeren.
Starfleet Academie doet hier zijn eigen versie van met zijn cadetten: de academie functioneert een beetje als Zweinstein en vertegenwoordigt een geheel nieuwe wereld voor deze getraumatiseerde jongeren die opgroeiden tijdens de Burn. Daar ontdekken ze allemaal dat de dingen die hen altijd tot verschoppelingen hebben gemaakt, eigenlijk bijzondere krachten zijn die hen kunnen helpen het grotere goed te dienen. Calebs leven vol criminele activiteiten maakt hem tot een slordig en vindingrijke held, SAM’s relatieve gebrek aan levenservaring geeft haar nieuwe inzichten, Jay-Den’s afwijzing van de Klingon-waarden helpt hem een betere Starfleet-officier te worden, enzovoort.
Kinderen zullen kinderen zijn (zelfs uitverkorenen)
Betekent dit dat je op magische wijze moet liken? Starfleet Academie’s favoriete merk van storytelling? Natuurlijk niet: YA-literatuur is per definitie gericht op jonge volwassenen, en veel oude Star Trek-fans zijn zeer zeker van middelbare leeftijd. Daarom is het geen grote schok dat verhalen die bedoeld zijn om tieners aan te spreken, vaak onaangenaam zijn voor oudere kijkers, die dergelijke boeken waarschijnlijk überhaupt niet zullen oppikken.
Echter, Starfleet Academie is (langzaam maar zeker) beter geworden in het balanceren van de YA-centrische ‘iedereen is een speciaal uitverkorene’-verhaal met serieuzere en ambitieuzere afleveringen gericht op meer kritische kijkers. Op tijd, Doorslaggevend kan slagen en, net als de beroemde boeken van JK Rowling, fans van alle leeftijden aanspreken. Als dat niet het geval is, zou deze poging om de stijl van Harry Potter te doorbreken een averechts effect kunnen hebben, waardoor “Avada Kedavra” aan de franchise zou worden toegevoegd en Star Trek helemaal zou worden gedood.
