Een race om landbouwcommissarissen is waarschijnlijk niet waar je de politiek van zou verwachten AI uitspelen. Toch is dat precies wat er gebeurde tijdens de Republikeinse voorverkiezingen van deze week in Texas. De oude zittende president van de staat, Sid Miller, bracht een groot deel van zijn campagne door met waarschuwen voor de verspreiding van datacenters over het platteland van Amerika. De serverparken die de AI-boom aandrijven, zo betoogde hij, slokten landbouwgrond op en putten de toch al overbelaste watervoorraden uit. In een staat die trots is op zijn cowboys en boerenomschreef Miller de industrie als een existentiële bedreiging voor het ranchland.
Dinsdag verwierpen de Republikeinse kiezers zijn boodschap en overhandigden de nominatie aan zakenman Nate Sheets eerste kandidaat gesteund door gouverneur Greg Abbott. Het resultaat suggereerde iets ongewoons: zelfs in een staat waar de agrarische identiteit diep geworteld is, blijft het economische en politieke momentum achter AI-boem kan sterker zijn dan oproepen om landbouwgrond te beschermen.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de nederlaag van Miller vele oorzaken had die niets met kunstmatige intelligentie te maken hadden. Hij had tijdens zijn ruim elf jaar in functie een lange staat van controverses opgebouwd. Hij kreeg daarna een boete gebruikmaken van publieke middelen voor reizen, inclusief een reis om een pijninjectie te krijgen die bekend staat als het ‘Jezusschot’, en later zijn oude politieke adviseur bekende schuld aan commerciële omkoping die verband houdt met henneplicenties die worden gereguleerd door het agentschap van Miller. Abbott greep deze schandalen aan toen Bladen onderschrijvenzeggende dat de Texanen een landbouwcommissaris verdienden met ‘nultolerantie voor criminaliteit’.
Toch valt de race op omdat Miller iets politiek ongebruikelijks probeerde: hij probeerde van de AI-infrastructuur zelf een campagnekwestie te maken. Het is niet moeilijk te zien waarom. Datacenters hebben enorme stukken land, enorme hoeveelheden elektriciteit en aanzienlijke hoeveelheden water voor koeling nodig. Die combinatie maakt landelijke provincies bijzonder aantrekkelijke locaties. Maar het creëert ook een potentieel conflict tussen de fysieke infrastructuur van de AI-boom en de landschappen die traditioneel geassocieerd worden met de Amerikaanse landbouw. Meer in het algemeen snijdt die spanning steeds meer door de Republikeinse politiek zelf, waardoor landeigenaren en boeren op het platteland tegen de Republikeinen worden opgezet AI-uitbreidingsplannen omarmd door nationale GOP-leiders, waaronder president Donald Trump zelf.
Schattingen wijzen op datacenters al consumeren jaarlijks ongeveer 25 miljard liter water in Texas, ongeveer 0,4% van het totale watergebruik van de staat, volgens recente schattingen. En volgens het Lincoln Institute of Land Policy, een denktank zonder winstoogmerk, zou de vraag kunnen stijgen naarmate AI-computing zich verder uitbreidt maar liefst 161 miljard gallons per jaar tegen 2030, oftewel bijna 3% van de watervraag over de hele staat. Eén groot datacenter kan veel verbruiken tot 5 miljoen liter water per dagDat is grofweg de dagelijkse behoeften van een stad met 50.000 inwoners. Dat gezegd hebbende, nog steeds landbouw bedraagt ongeveer de helft van het watergebruik in Texas, wat betekent dat boerderijen – en niet datacenters – veruit het dorstigste onderdeel van de staatseconomie blijven.
Het is geen groot mysterie waarom technologiebedrijven dit doen steeds meer naar het platteland kijken bij het bouwen van nieuwe AI-infrastructuur. Landbouwgrond biedt grote aaneengesloten percelen relatief goedkoop land, toegang tot hoogspanningslijnen en afstand tot dichtbevolkte centra (waardoor de kosten lager blijven en de problemen op het gebied van bestemmingsplannen tot een minimum worden beperkt). Maar dezelfde kwaliteiten die landbouwgrond aantrekkelijk maken voor ontwikkelaars maken deze projecten ook politiek gevoelig. Boeren maken zich zorgen over de grondprijzen, het waterverbruik en de industrialisatie van het platteland.
In Texas probeerde Miller van deze zorgen een politieke zaak te maken. Hij stelde voor om ‘landbouwvrijheidszones’ te creëren, die de ontwikkeling van datacenters weg van landbouwgrond zouden sturen door middel van belastingvoordelen en ander beleid. Zonder vangrails, zo betoogde hij, zouden serverfarms ‘opduiken waar ze maar willen’ en landbouwgrond in beslag nemen. Het was een ongewoon argument van een Republikeinse functionaris voor de hele staat, vooral op een moment waarop beide partijen AI steeds meer als een nationaal product beschouwen economische en veiligheidsprioriteit. (Sheets van zijn kant sprak niet veel over datacenters, maar concentreerde zich in plaats daarvan op de vermeende ethische tekortkomingen van zijn tegenstander.)
Decennia lang heeft de Amerikaanse landbouwpolitiek zich geconcentreerd op bekende bedreigingen: federale regelgeving, handelsbeleid, milieuregels, enzovoort. Miller waarschuwde in plaats daarvan dat de hausse op het gebied van de infrastructuur in Silicon Valley de volgende uitdaging zou kunnen worden waarmee boeren en ranchers worden geconfronteerd. “Er is geen toezicht, er is geen regelgeving, er is geen organisatie, er zijn geen vangrails van welke aard dan ook”, zei Miller in een toespraak. recent interview met Politiekmet het argument dat datacenters zich ongecontroleerd over landbouwgrond zouden kunnen uitbreiden.
De Republikeinse kiezers waren uiteindelijk niet overtuigd. Maar Miller is misschien niet de laatste politicus die de boodschap test. In de gouverneursrace van Michigan in 2026 heeft de Republikeinse kandidaat Tom Leonard gewaarschuwd dat de snelle verspreiding van datacenters de elektriciteitsnetten op het platteland zou kunnen overweldigen en waardevolle landbouwgrond zou kunnen verbruiken. In Pennsylvania heeft een Republikeinse uitdager van afgevaardigde Scott Perry kritiek geuit op plannen om landbouwgrond te vervangen door uitgestrekte serverparken.
Zelfs in een staat die de cowboy nog steeds romantiseert, zou de volgende landrush wel eens voor serverfarms kunnen zijn.
