Wat als homo’s normaal zouden zijn over P**sy?

Als er één ding is dat homomannen graag doen, is het tegelijkertijd erotiseren en bang zijn voor het concept van het poesje, een trend die tegenwoordig helaas weer in zwang lijkt te komen.

Voorbeeld: De nieuwste aflevering van Wees hendie vanavond in première gaat, interviewt de iconische presentator dragqueen Monét X Change. In een korte clip waarin een voorproefje van de aflevering wordt gegeven, vertelt de Ru Paul’s Dragrace Queen zegt dat ze wenste dat ze lesbisch was, “maar eten (kutje, gecensureerd met een miauw in de clip) is gewoon zo moeilijk.” Toen Ziwe antwoordde: “Ik denk dat je er wel achter kunt komen als je er wat tijd aan besteedt”, zei X Change: “Nou, er zijn zoveel knoppen en hendels en dingen die je moet indrukken, is het de majora, de minora, ik weet het niet, zoals welke gebruik je?” voordat ik beweerde: “Ik denk niet dat ik ooit een vagina in het echt heb gezien.”

Voor de duidelijkheid: wij houden hier bij van grappen Hen stip ons, en ik grinnikte een beetje bij dit fragment. Maar meer dan alleen maar lachen, kon ik het niet laten een beetje met mijn ogen te rollen, omdat zowel het hele ‘Ik wou dat ik lesbisch was’ als het hele ‘poesje is zoooo ingewikkeld’ ding ongelooflijk gedateerd voor mij zijn. Laten we wat nieuw materiaal kopen!

Allereerst zouden we inmiddels allemaal moeten weten dat lesbiennes – sapphics in het algemeen – net zo vatbaar zijn voor rommeligheid en chaos als de rest van ons, alleen in een ander jasje. (Laten we het helse psychologische experiment dat dat was niet vergeten Het ultimatum: vreemde liefde. Dat zou ik niemand toewensen.) In de tweede plaats moeten we het idee afschaffen dat de vagina zo’n ongelofelijk ingewikkelde en angstaanjagende kolos is om overwonnen te worden, want – laten we eerlijk zijn – dat is gewoon opnieuw verpakte vrouwenhaat, zelfs als die afkomstig is van iemand die het uiteindelijk goed bedoelt. Ten derde, en het doet me zuchten om dit zelfs maar te moeten typen, maar die zijn er mannen met vagina’sinclusief die van jou.

Het is stom omdat het moeilijk is om hierover te praten zonder meteen als een wakend koude gebrandmerkt te worden, en dat is zeker niet wat ik hier probeer te doen. Er was in de jaren 2010 een zeer sterk sentiment in online transgemeenschappen dat elke vorm van genitale voorkeur inherent transfoob was, wat volgens mij sindsdien is geëvolueerd. De meeste transgenders die ik ken, inclusief mijzelf, vinden dat niemand zich onder druk gezet moet voelen om met iemand naar bed te gaan met wie ze niet willen slapen, en elke reden daarvoor is, bij gebrek aan een beter woord, geldig. Tegelijkertijd denk ik dat homomannen zich de laatste tijd meer op hun gemak voelen bij het praten over de lichamen van transmannen op een manier die, eerlijk gezegd, een beetje raar is.