Je zou gemakkelijk kunnen argumenteren dat de Indiana Jones-films gedeeltelijk horrorfilms zijn. De films gaan allemaal over gruwelijke sterfgevallen en gaan over een held (gespeeld door Harrison Ford) die moordt zonder spijt. Fans van deze films wel de cijfers gekraakten Indiana Jones doodt alleen al in ‘Raiders of the Lost Ark’, ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’ en ‘Indiana Jones and the Last Crusade’ direct meer dan 50 mensen. Ter vergelijking: Jason Voorhees doodt 34 mensen in “Friday the 13th Part 2”, “Friday the 13th Part III” en “Friday the 13th: The Final Chapter” (via Speelspot).
(Eerlijk gezegd vermoordt Indy alleen mensen die hem actief proberen te vermoorden, maar het punt blijft staan.)
Bovendien sterven mensen op vreselijke manieren in de ‘Indiana Jones’-films. De schurken die de titel “Lost Ark” openen, worden allemaal gesmolten of opgeblazen door de kracht van God. Bij een geofferd slachtoffer wordt op dezelfde manier zijn hart op magische wijze uit zijn borst gerukt in ‘Temple of Doom’, vlak voordat hij in een lavakuil wordt gedropt, terwijl Walter Donovan (Julian Glover) in ‘Last Crusade’ binnen enkele seconden voortijdig veroudert tot een skelet. Steven Spielberg, die de eerste vier ‘Indiana Jones’-films regisseerde, heeft een groot oog voor het gruwelijke, zoals hij keer op keer wordt getoond. Dat strekt zich uit tot ‘Poltergeist’ uit 1982, een spookhuisfilm die hij produceerde, co-schreef en waar hij veel creatieve controle over had. Tobe Hooper is echter de gecrediteerde regisseur van de film.
Niettemin, zoals gedocumenteerd in De mondelinge geschiedenis van Paul Bullock uit 2017 van “Temple of Doom”, pitchte Indiana Jones-maker George Lucas ooit het concept voor een Indiana Jones-horrorfilm die zich afspeelt in een spookkasteel in Schotland. Spielberg wees het idee van Lucas echter af, omdat hij net aan ‘Poltergeist’ had gewerkt.
George Lucas gooide ooit een Indiana Jones-film die zich afspeelde in een spookkasteel
Raiders of the Lost Ark uit 1981 was een grote hit bij zowel critici als het algemene publiek. Omdat de film dus geïnspireerd was door ouderwetse avonturenseries uit de jaren dertig, lag het voor de hand dat er een vervolg zou komen. Uiteindelijk regisseerde Steven Spielberg uit 1984 ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’, een film die zich een paar jaar vóór ‘Raiders’ afspeelde. Maar daarvoor had George Lucas veel ideeën voor Indiana Jones-films, waarvan er één de godheid betrof die bekend staat als de Monkey King (via Empire).
Uiteindelijk kwam Lucas op het idee van een film over Indiana Jones die met kwaadaardige geesten omgaat in een spookkasteel in Schotland. Zoals Lucas zich herinnerde (volgens de mondelinge geschiedenis van Paul Bullock):
“Het originele verhaal ging over een spookkasteel in Schotland. Maar Steven zei: ‘Ach, ik heb net ‘Poltergeist’ gemaakt, dat wil ik niet nog een keer doen.’ En toen zijn we gaan samenwerken met Bill Huyck en Gloria Katz (aan ‘Temple of Doom’).”
Willard Huyck en Gloria Katz (die eerder samen de hit ‘American Graffiti’ van Lucas uit 1973 hadden geschreven) zijn de gecrediteerde scenarioschrijvers van ‘Temple of Doom’, een film die zich afspeelt in het India van de jaren dertig en waarin een gevaarlijke bovennatuurlijke Thuggee-cultus betrokken is die zich bezighoudt met mensenoffers, het tot slaaf maken van kinderen en allerlei duistere magie. Het heeft een behoorlijk somber verhaal, zo erg zelfs het joeg de schrijver van “Lost Ark”, Lawrence Kasdan, weg.
“Het verhaal werd uiteindelijk een stuk donkerder dan we hadden bedoeld”, gaf Lucas toe. Hij vervolgde:
“Een deel daarvan komt doordat ik op dat moment in een scheiding zat, en ik was niet in een goed humeur; en een deel ervan was dat we iets spannenders wilden doen.”
Steven Spielberg wilde Temple of Doom niet echt maken
Het moet worden opgemerkt dat Steven Spielberg niet echt zijn hart had bij het maken van ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’. Hij wilde misschien geen horrorfilm met geesten regisseren, maar ‘Temple of Doom’ was net zo gruwelijk als wat dan ook. Het was echter niet gebaseerd op een brandend persoonlijk verlangen om dit specifieke verhaal te vertellen. Sindsdien Spielberg heeft zelfs toegegeven dat ‘Temple of Doom’ zijn minst favoriete ‘Indiana Jones’-film iszo ver gaan om te zeggen:
“Ik was helemaal niet blij met ‘Temple of Doom’. Het was te donker, te ondergronds en veel te gruwelijk. Ik vond dat het ‘Poltergeist’ overtrof. Er zit geen greintje van mijn persoonlijke gevoel in ‘Temple of Doom.’”
Met dat in gedachten hoefde Spielberg niet in een slecht humeur te zijn om een duistere film te maken. Sterker nog: dat had hij gedaan regisseerde al verschillende horror- of op zijn minst horror-aangrenzende projecten voorafgaand aan ‘Temple of Doom’, meestal aan het begin van zijn carrière. Hij begon zijn professionele carrière als regisseur als regisseur van het ‘Eyes’-segment van de pilot van de tv-serie ‘Night Gallery’ uit 1969, wat somber en eng is. Daarna regisseerde hij de nogal angstaanjagende speelfilm ‘Duel’ uit 1971, die een man volgt die, terwijl hij over afgelegen woestijnsnelwegen rijdt, merkt dat hij wordt opgejaagd door een mysterieuze semi-vrachtwagen. Spielberg regisseerde zelfs de tv-film ‘Something Evil’ uit 1972, een film waarbij demonen betrokken zijn.
En natuurlijk heeft Spielberg een aantal kenmerken van wezens geregisseerd die je misschien al hebt gezien. In zijn haaienfilm ‘Jaws’ zat een klein beetje bloed, terwijl in zijn dino-bonanza ‘Jurassic Park’ verschillende mensen worden verwoest door prehistorische monsters. Spielberg is de afgelopen jaren ver weg gebleven van horror, maar hij heeft het zeker in zich.
