Decennia lang concentreerde de discussie rond biologische landbouw zich op belangrijke principes van duurzaamheid, milieugezondheid, dierenwelzijn en een visie op voedsel dat geneest in plaats van schaadt. Maar in de Amerikaanse velden van vandaag begint een ander gesprek wortel te schieten en is gebaseerd op winst. Met nieuwe economische gegevens en meer dan 40 jaar zij-aan-zij vergelijkingen tussen biologische en conventionele systemen kunnen we nu vol vertrouwen zeggen dat biologisch niet langer slechts een door waarden gedreven keuze is; het is het meest winstgevende model dat beschikbaar is voor Amerikaanse boeren.
Bij het Rodale Instituut, het laatste Economie van organisch Het rapport onderzoekt gegevens op bedrijfsniveau over gewassen, regio’s en productiesystemen. Uit de bevindingen blijkt dat gediversifieerde, gecertificeerde biologische boerderijen consequent beter presteren dan conventionele bedrijven wat betreft netto-inkomen, zelfs als de biologische opbrengsten bescheiden lager zijn. In een sector die onder druk staat door volatiele inputprijzen en klimaatrisico’s, biedt biologisch wat boeren zelden krijgen: voorspelbare premies en sterkere marges op de lange termijn.
Hoe is dit mogelijk? Biologische maïs, tarwe en sojabonen verdienen prijs premies Volgens FINBIN-gegevens die tussen 2016 en 2020 zijn verzameld, varieert dit van grofweg 145% tot 250% ten opzichte van conventionele tegenhangers. Zelfs na rekening te hebben gehouden met hogere arbeids- en managementkosten, behalen biologische producenten aanzienlijk meer inkomen per schepel. In veel gevallen resulteert conventionele productie in een netto economisch verlies, terwijl biologische systemen winstgevend blijven.
GEWORTELD IN ONDERZOEK
Dit is gebaseerd op meer dan 40 jaar onderzoek van het Rodale Institute Proef landbouwsystemende langstlopende vergelijking van biologische en conventionele landbouw in Noord-Amerika. In de loop van de tijd leveren organische systemen resultaten op die vergelijkbaar zijn met die van traditionele systemen voor gewassen als maïs en tarwe, terwijl de blootstelling aan steeds vluchtiger wordende meststoffen en de kosten van chemische inputs worden verminderd. Die kostenstabiliteit is van belang wanneer synthetische grondstoffen dramatisch in prijs schommelen, zoals de afgelopen jaren het geval is geweest.
De markt nu jaarlijks meer dan 70 miljard dollar bedraagt in de verkoop van biologische voeding in de VS en blijft sneller groeien dan de totale voedselmarkt, wat de business case voor biologische praktijken versterkt. Biologische productie genereert bijna 3% van de totale Amerikaanse landbouwinkomsten op slechts 1% van alle landbouwgrond. Meer dan de helft van het biologische voedsel wordt verkocht via reguliere retailers als Walmart en Target, wat een duidelijk bewijs levert dat biologisch niet langer een nichecategorie is, maar een kernsegment van de moderne voedseleconomie.
In mijn nieuwe boek, De boerderij is eronderzoek ik wat deze golf drijft. Een belangrijk aspect van deze groei is de exploderende vraag naar producten met vertrouwde certificeringen. In het afgelopen jaar is de verkoop van Regenerative Organic Certified (ROC) producten gerealiseerd steeg 22%Volgens Jay Margolis, CEO van SPINS, en andere duurzaamheidscertificeringen overtreffen de rest van de markt. Voor het hedendaagse winkelend publiek zijn certificeringen symbolen van vertrouwen die als leidraad dienen voor beslissingen op een steeds drukker wordende markt.
De consumentenvraag is slechts een deel van het verhaal. Kapitaal volgt rendementen. Impactinvesteerders, investeringsfondsen voor landbouwgrond, gespecialiseerde kredietverstrekkers en financieringsgroepen voor natuurbehoud hebben honderden miljoenen dollars ingezet voor biologische en regeneratieve activiteiten. Deze investeerders worden niet uitsluitend gedreven door ideologie; maar ze reageren op een bedrijfsmodel dat duurzame marges, gediversifieerde inkomstenstromen en een groeiende vraag oplevert. Samen wijzen deze cijfers op een simpele conclusie: biologisch heeft de drempel overschreden van de specialiteitscategorie naar de economisch materiële markt.
DE VOLGENDE GENERATIE BOEREN
Even belangrijk is wie ervoor kiest om op deze manier te boeren. USDA-tellingsgegevens laat een stijging van 7% zien onder boeren onder de 45 jaar, van wie velen het subsidie-afhankelijke industriële model verwerpen ten gunste van kleinere, gediversifieerde, biologische bedrijven. Uit een analyse van de USDA-tellingsgegevens blijkt dat 2.000 Amerikaanse boerderijen momenteel overstappen op biologisch. Voor de volgende generatie is biologisch geen levensstijlkeuze, maar een strategie om hoge schulden te vermijden, de blootstelling aan prijsvolatiliteit te verminderen en levensvatbare activiteiten op kleinere schaal op te bouwen.
Dat betekent niet dat de transitie moeiteloos verloopt. De driejarige certificeringsperiode, waarin boeren biologische praktijken toepassen voordat ze de volledige prijspremies verdienen, kan de cashflow onder druk zetten. Maar de instrumenten voor risicobeperking breiden zich uit. USDA-kostendelingsprogramma’s, natuurbeschermingsstimulansen, biologische oogstverzekeringen en opkomende overgangslabels verminderen de financiële risico’s. Wanneer deze instrumenten op elkaar worden afgestemd, neemt het economische risico van de transitie aanzienlijk af.
De bredere conclusie is dat biologische landbouw een levensvatbaar economisch traject biedt voor het herstel van de veerkracht in de Amerikaanse landbouw. Het vermindert de afhankelijkheid van volatiele inputs, brengt de productie op één lijn met de consumentenvraag en opent de deur voor nieuwe boeren zonder hen op te sluiten in onhoudbare schuldenstructuren.
Op een moment dat beleidsmakers zoeken naar manieren om de plattelandseconomieën te versterken, zijn investeerders op zoek naar klimaatbestendige activa en stemmen consumenten met hun dollars. Biologische landbouw bevindt zich op het kruispunt van winstgevendheid en doel.
De vraag is niet langer of de biologische landbouw economisch kan opschalen. Uit de gegevens blijkt dat dit al het geval is. De echte vraag is of we landbouwsystemen zullen investeren, financieren en ontwerpen die meer boeren in staat zullen stellen succesvol te zijn.
Jeff Tkach is CEO van het Rodale Instituut.
