De president was amper een jaar bezig met zijn regering toen a debat over de gezondheidszorg begon Washington te consumeren.
Op Capitol Hill ontstonden partijdige verdeeldheid toen veel Democraten aandrongen op gegarandeerde verzekeringsdekking voor een bredere groep Amerikanen, terwijl de Republikeinen, gesteund door lobbywerk in de medische industrie, waarschuwden voor de kosten en een afglijden naar het communisme.
Het was 1945 en de nieuwe Democratische president, Harry Truman, probeerde hem te overtuigen, maar slaagde er niet in Congres om een alomvattende nationale wet uit te vaardigen gezondheidszorg programma, een nederlaag die Truman omschreef als de teleurstelling van zijn presidentschap die ‘mij het meest verontrustte’. Sindsdien hebben dertien presidenten met dezelfde fundamentele vragen geworsteld over de rol van de overheid in de gezondheidszorg, waar de uitgaven nu bijna 18% van de Amerikaanse economie uitmaken.
De beladen politiek van de gezondheidszorg wordt deze maand opnieuw getoond, nu miljoenen mensen geconfronteerd worden met een sterke stijging van de kosten nadat het door de Republikeinen gecontroleerde Congres de Affordable Care Act heeft goedgekeurd subsidies vervallen.
Hoewel de subsidies slechts een smal, zij het kostbaar deel van de kwestie vormen, hebben ze in Washington de lang etterende grieven over de manier waarop de gezondheidszorg wordt beheerd en de erfenis van de ACA, het kenmerkende wetgevende wapenfeit van de Amerikaanse president, opnieuw aangewakkerd. Barak Obama dat werd in 2010 aangenomen zonder één enkele Republikeinse stem.
“Dat is het belangrijkste dat ik mijn collega’s moet overtuigen om te begrijpen wie Obamacare haten”, zei senator Bernie Moreno, R-Ohio, die leiding geeft aan een tweeledige groep wetgevers die manieren bespreekt om een deel van de subsidies uit te breiden. “Laten we er twee jaar over doen om het Amerikaanse volk daadwerkelijk betaalbare gezondheidszorg te bieden.”
Democraten hebben dat refrein al eerder gehoord en beweren dat de Republikeinen vijftien jaar de tijd hebben gehad om een alternatief te bieden. Zij zijn van mening dat de opties die nu worden besproken, die er grotendeels op gericht zijn Amerikanen geld naar gezondheidsspaarrekeningen te laten stromen, weinig doen om de kosten van de gezondheidszorg aan te pakken.
“Ze hebben veel tijd gehad”, zei volksvertegenwoordiger Steny Hoyer, de democraat uit Maryland die tijdens het ACA-debat leider van de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden was.
En daarmee welkom terug bij het gezondheidszorgdebat dat nooit lijkt te eindigen.
De uitdaging om consensus te bereiken
De vaak gemartelde dynamiek rond de gezondheidszorg is opmerkelijk consistent gebleven. Obamacare breidde de dekking dramatisch uit, maar blijft – zelfs in de hoofden van degenen die de wet hebben opgesteld – onvolmaakt en duurder dan velen zouden willen.
En Washington lijkt eerder in een patstelling te zitten dan in de richting van een oplossing te marcheren.
“Mensen haten de status quo, maar ze zijn niet zo blij met verandering,” Rahm Emanuel ‘ zei hij terwijl hij nadacht over de boog van het gezondheidszorgdebat waar hij als topassistent van de president naar heeft gekeken Bill Clintonstafchef van Obama en de burgemeester van Chicago. “Dat is het raadsel van de politiek van de gezondheidszorg.”
Grote hervormingen zullen onvermijdelijk uitmonden in een gezondheidszorgsector – een brede groep van belangen variërend van farmaceutische en gezondheidszorgbedrijven tot ziekenhuizen en verpleeghuizen – die in 2025 meer dan 653 miljoen dollar aan lobbyen heeft uitgegeven, volgens OpenSecrets, die de politieke uitgaven bijhoudt.
“Elke keer dat je probeert uit te vinden hoe je de kosten omlaag kunt brengen, denkt iemand ‘oh oh, ik sta op het punt minder te krijgen’”, zei Hoyer, die vorige week aankondigde dat hij dat zal doen. zich niet herkiesbaar stellen na het dienen sinds 1981.
Toen Obamacare werd aangenomen, waren de meningen over de wet gemengd, hoewel de opvattingen eerder positief dan negatief waren. volgens KFF-peilingen. Maar de wet is gestaag in populariteit gegroeid. Uit een KFF-enquête uit september 2025 bleek dat ongeveer tweederde van de Amerikanen een positief beeld heeft van de ACA.
Dat heeft Trump en de Republikeinen in de problemen gebracht.
Trumps ‘concepten van een plan’
Sinds het aannemen van de ACA hebben de Republikeinen zich grotendeels toegelegd op de vernietiging van de wet. Trump publiceerde al in 2011 berichten op sociale media waarin hij opriep tot intrekking en sprak tijdens elk van zijn presidentiële campagnes in algemeenheden over het bieden van betere berichtgeving tegen lagere kosten. Tijdens zijn debat in 2024 tegen de Democratische rivaal Kamala Harrisverwees hij naar “concepten van een plan.”
Eén ding heeft hij nog niet gedaan: zijn eigen formele voorstel indienen.
Tijdens een toespraak voor de Detroit Economic Club op dinsdag zei Trump dat hij binnenkort een ‘raamwerk voor de betaalbaarheid van de gezondheidszorg’ zou aankondigen. Tijdens zijn tweede ambtstermijn heeft Trump Obamacare bekritiseerd omdat het verzekeraars op oneerlijke wijze subsidieert, een punt dat had kunnen worden aangepakt als de wetgeving een zogenaamde ‘publieke optie’ had geschapen die naast de particuliere sector zou hebben geconcurreerd. Republikeinen – en een aanzienlijk aantal Democraten – maakten bezwaar tegen deze aanpak, met het argument dat de overheid hierdoor een buitenmaatse rol in de gezondheidszorg zou krijgen.
Maar om eraan te herinneren dat het verleden nooit echt voorbij is, probeert een kleine groep Democraten het debat over de publieke optie nieuw leven in te blazen, ook al zijn de vooruitzichten in een door de Republikeinen gecontroleerd Congres somber. Sens. Sheldon Whitehouse uit Rhode Island en Elissa Slotkin uit Michigan hebben samen met vertegenwoordiger Jan Schakowsky uit Illinois vorige week wetgeving geïntroduceerd die een optie voor een openbare ziektekostenverzekering zou creëren op de ACA-beurzen.
Vorig jaar waren er echter een recordaantal van 24 miljoen mensen ingeschreven bij ACA minder lijken zich aan te melden dit jaar omdat de verlopen subsidies de dekking duurder maken. Het Hooggerechtshof heeft de wet gehandhaafd en de Republikeinen zijn er tientallen keren niet in geslaagd deze in te trekken, te vervangen of te wijzigen. In het bekendste voorbeeld, Sen. John McCaineen Republikein uit Arizona, bracht in 2018 de beslissende stem uit om de wetgeving van kracht te laten blijven, en onderstreepte het gebrek aan een alternatief door op te merken dat er “geen vervanging was om ons gezondheidszorgsysteem daadwerkelijk te hervormen en onze burgers betaalbare, hoogwaardige gezondheidszorg te bieden.”
De Democraten hebben de intrekkingsinspanningen met succes omgezet in een strijdkreet tijdens de tussentijdse verkiezingen van 2018 en zien een kans om dit dit jaar opnieuw te doen met de verlopen subsidies. Sen. Thom TillisRN.C., die niet op zoek is naar herverkiezing, heeft gewaarschuwd dat dit moment nog gevaarlijker zou kunnen zijn voor de Republikeinen, omdat de kiezers, in tegenstelling tot de subsidies, niets hebben verloren tijdens het debat van 2018.
“Het feit dat we er niet in zijn geslaagd om iets anders op zijn plaats te zetten, heeft deze afgrond niet gecreëerd”, zei Tillis. “Dat is het fundamentele verschil in een verkiezingsjaar.”
ACA-veteranen erkennen uitdagingen
Zelfs degenen die de ACA hebben opgesteld, geven toe dat het gezondheidszorgsysteem dat in zijn kielzog is gecreëerd problemen kent. Voormalig senator Max Baucus, een democraat uit Montana die als voorzitter van de commissie Financiën een van de architecten van het wetsvoorstel was, erkende dat “niets perfect is”, wijzend op de hoge kosten voor de gezondheidszorg.
“Het buigen van de kostencurve, dat is niet zo ver gebogen als we zouden willen,” zei hij.
Dat is gedeeltelijk de reden waarom sommige Republikeinen openheid hebben geuit voor een akkoord over de subsidies. Ze zien het niet zozeer als een goedkeuring van de ACA, maar eerder als een brug die wetgevers de tijd zou geven om complexere kwesties aan te pakken.
“We moeten tot een langetermijnoplossing komen”, zei Rep. Don BaconR-Neb.
Veteranen van eerdere gezondheidszorgonderhandelingen zijn echter sceptisch over het feit dat wetgevers iets van betekenis kunnen voortbrengen zonder het soort diepgaande onderhandelingen dat tot de ACA heeft geleid.
“Het duurt lang om dit allemaal uit te zoeken”, zei Baucus.
Op de vraag of hij die geschiedenis heeft bestudeerd terwijl hij in het volgende hoofdstuk van de gezondheidszorgbesprekingen duikt, merkte Moreno op dat hij pas een jaar in het Congres zit.
‘Ik weet het niet,’ zei hij. “Wat dat betekent is dat ik geen littekens heb.”
—Steven Sloan, Associated Press
Associated Press-schrijver Amelia Thomson-DeVeaux heeft bijgedragen aan dit rapport.
