Waarschuwing: Hieronder spoilers voor twee mensen die speeksel uitwisselen.
Tijdens de Academy Awards van zondagavond schreven filmmakers Natalie Musteata en Alexandre Singh geschiedenis met hun film Twee mensen die speeksel uitwisselen werd aangekondigd als een van de twee afzonderlijke winnaars voor Beste Live Action Short. Als een van de slechts zeven stropdassen in de bijna 100-jarige geschiedenis van de Oscars, is het het soort prestatie dat bijna garandeert dat mensen de naam van deze brutaal getitelde Franse film nooit zullen vergeten. Maar de historische betekenis van dit moment dreigt de werkelijke omvang van de overwinning bijna te overschaduwen: Twee mensen die speeksel uitwisselen verdient buitengewoon zijn eer.
Terwijl het aanvaarden van de Oscar van de filmMusteata bedankte The Academy “voor het steunen van een film die raar en queer is.” Het was moeilijk om haar woorden te ontkennen. ‘raar’ en ‘queer’ zijn tenslotte de perfecte bijvoeglijke naamwoorden om te beschrijven Twee menseneen 37 minuten durend, zwart-wit romantisch drama (en tragedie) dat zich afspeelt in een alternatief universum waar klappen in het gezicht alle andere vormen van geld hebben vervangen en ‘speeksel uitwisselen’ (een mooie manier om te zeggen kussen) is een verboten misdrijf waarop de doodstraf staat. In een van de eerste scènes van de film wacht een jonge vrouw in de rij voor wat lijkt op een ademcontrole – en wat is er misschien vreemder dan dat?
Twee mensen concentreert zich op de ontluikende relatie tussen Malaise (Portret van een dame in vuur en vlam’s Luàna Bajrami), een 24-jarige vrouw die net is begonnen met een nieuwe baan als verkoopmedewerker bij een luxe warenhuis, en Angine (Heilige Spin Winnaar van de Beste Actrice van Cannes, Zar Amir Ebrahimi), de vrouw van een rijke zakenman die een van de meest loyale klanten van het warenhuis is.
Het zou je vergeven zijn als je die synopsis leest en er meteen parallellen mee trekt Carol. Sporen van die Todd Haynes-klassieker zijn overal aanwezig Twee mensenvan het sapphische liefdesverhaal van mei tot december in het centrum tot de centrale setting van een warenhuis. Leuk vinden CarolAngine ontmoet Malaise tijdens een toevallige ontmoeting tijdens het winkelen voordat ze een band vormt die hun leven voor altijd zal veranderen. En net als binnen CarolAngine’s echtgenoot bewijst al snel dat hij weerzinwekkend, egoïstisch en grotesk neerbuigend is. Het is geen wonder dat ze reageert op de vrijgevigheid van Malaise.
Maar er is ook iets beslist vreemds aan de hand Twee mensente. Gezien de verkorte lengte is het opmerkelijk hoeveel wereldopbouw Musteata en Singh in de speelduur weten te stoppen. Ons wordt nooit verteld dat klappen contant geld hebben vervangen; we moeten eerder rekening houden met de plotselinge schok als we zien hoe een verkoper een nummer roept voordat hij zijn klant op de wang begint te slaan en bij elke klap weer naar nul aftelt. (Later zullen we een radioreclame horen voor de plaatselijke loterij die “een miljoen slap credits” aanbiedt aan de gelukkige winnaar.) De ademcontroles worden ook nooit uitgelegd. Maar naarmate de film vordert, maken we kennis met kauwgom met knoflooksmaak en clandestiene drugsdeals, waarbij de illegale stoffen tandenborstels en tubes tandpasta met muntsmaak zijn. Langzaam wordt het duidelijk dat dit allemaal een afschrikmiddel is voor kussen.
